क्षालितं मुक्तिपुर्यद्भिराशुगंतृशरीरकम् 4.1.8.
तुम्ही मुक्तीच्या नगरीकडे झपाट्याने जाणारं शरीर शुद्ध केलं आहे.
कलेवरं पूतिगंधि सदैवाशुचिभाजनम्
हे शरीर नेहमीच कुजलेल्या वासाचं आणि अशुद्धतेचं पात्र आहे.
अतएवाहि पांडित्यमाद्रिंयते विचक्षणाः
म्हणूनच, शहाणे लोक विद्वत्तेला मान देतात.
निमेषान्पंचपान्मर्त्ये प्राणंति प्राणिनो ध्रुवम्
मर्त्य लोकांमध्ये, प्राणी पाच निमिषांपर्यंत श्वास घेतात, हे नक्की.
स्थिरापायः सदा कायो न धनं निधनेऽवति
हे शरीर नेहमीच अस्थिर असतं आणि शेवटी नाश पावतं; मृत्यूच्या वेळी धन काहीच उपयोगाचं राहत नाही.
सत्वरं गत्वरं चायुर्लोकः शोकसमाकुलः
जीवन फार लवकर संपतं आणि हा जग सगळीकडे दुःखानं भरलेला आहे.
सत्कर्मणो विपाकोऽयं तव वंद्यौ ममाप्यहो
हे तुझ्या सत्कर्मांचं फळ आहे—हे किती वंदनीय आहे, अगदी माझ्यासाठीही!
ममाज्ञा दीयतां तस्मात्साहाय्यं करवाणि किम्
म्हणून, मला तुझी आज्ञा दे—मी कोणती मदत करू?
अद्य धन्यतरोस्मीह यद्दृष्टौ भगवद्गणौ
आज इथे मी खूपच भाग्यवान आहे, कारण मला भगवंताच्या सेवकांचं दर्शन झालं.
ततः प्रस्थापितस्ताभ्यां प्राविशत्स्वपुरीं यमः
नंतर, त्यांच्याकडून निरोप घेऊन यम स्वतःच्या नगरीत गेला.
धर्म्याण्येव वचांस्यस्य मनः प्रीतिकराणि च ।। 4.1.8.
त्याची वचने खरंच धर्मयुक्त आणि मनाला आनंद देणारी होती.
पुरी संयमनी सेयमतीव शुभलक्षणा
ही संयमनी नगरी अत्यंत शुभ चिन्हांनी युक्त आहे.
यमरूपं वर्णयंति मर्त्यलोकेऽन्यथा जनाः
माणसांच्या जगात लोक यमाचं रूप वेगळंच सांगतात.
केन पश्यंत्यमुं लोकं निवसंति तथात्र के
कोणत्या मार्गानं काही लोक त्या जगाचं दर्शन घेतात, आणि तिथे कोण राहतात?
धर्ममूर्तिः प्रकृत्यैव निःशंकैः पुण्यराशिभिः
धर्माची मूर्ती स्वतःच, आणि त्याच्याभोवती निर्भय पुण्यसंचय नेहमी असतो.
अयमेव हि पिंगाक्षः क्रोधरक्तांतलोचनः
हा खरोखरच पिंगट डोळ्यांचा आहे, ज्याचे डोळे रागानं लाल झालेले आहेत.
ऊर्ध्वकेशोऽतिकृष्णांगः प्रलयांबुदनिःस्वनः
त्याचे केस ताठ उभे राहिले आहेत, अंग काळं-कुट्ट आहे, आणि त्याचा आवाज वादळाच्या ढगासारखा घुमतो.
आनयैनं पातयैनं बधानामुंच दुर्दम
त्याला घेऊन या! खाली फेकून द्या! बांधा! तो जेथून सुटत नाही, त्याला सोडा!
आताडयैनं दुर्वृत्तं धृत्वा पादौ शिलातले
या दुष्टाला मारा! त्याचे पाय दगडावर धरून ठेवा!
एतस्य गल्लावुत्फुल्लौ क्षुरेणाशुवि पाटय
या फुगलेल्या गालांना धारदार वस्त्रानं पटकन फाडा!
विदारयास्य मूर्धानं करपत्रेण दारुवत् 4.1.8.
त्याचं डोकं धारदार पत्र्यानं लाकडासारखं फाडून टाका.
परदारप्रसृमरं करं छिंध्यस्य पापिनः
या पाप्याचा जो हात दुसऱ्याच्या पत्नीपर्यंत गेला, तो हात छाटून टाका.
सूचीभी रोमकूपेषु तनुं व्यधिहि सर्वतः
त्याच्या अंगावर सर्वत्र सुया टोचून केसांच्या रंध्रांतून टोच.
परदारमुखाघ्रातुर्मुखे निष्ठीवयास्य हि
जो दुसऱ्याच्या पत्नीचा वास घेतो, त्याच्या तोंडात थुंक.
भर्जयैनं चणकवत्तप्तवालुक कर्परैः
त्याला गरम वाळू आणि मडक्यांच्या तुकड्यांनी हरभऱ्यासारखं भाज.
दोषारोपं सदाकर्तुरदोषे क्रूरलोचन
क्रूर डोळ्याच्या, जो नेहमी दुसऱ्यांवर खोटा दोष टाकतो त्याच्यावरच दोष ठेव.
अदत्तपरवस्तूनां गृह्णतः करपल्लवम्
जो दुसऱ्याचं परवानगीशिवाय वस्तू घेतो, त्याचा हात पकड.
अपवादं गुरोर्वक्तुर्निंदाकर्तुः सुपर्वणाम्
जो गुरूची निंदा करतो किंवा सज्जनांची बदनामी करतो, त्याला शिक्षा कर.
परमर्म स्पृशश्चास्य परच्छिद्रप्रकाशितुः
जो दुसऱ्यांचे दोष उघड करतो, त्याच्या शरीराच्या नाजूक जागा स्पर्श कर.
अन्ये न दीयमाने स्वे निषेद्धुःपापकारिणः
जे दुष्कृत्य करतात आणि मागितल्यावरही आपलं देत नाहीत—