ततो विलोकयामास लोकं लोचनशर्मदम् 4.1.8.
मग त्याने डोळ्यांना आनंद देणारा लोक पाहिला.
देवानां गायनाद्येते चारणाः स्तुतिपाठकाः
हे चारण आहेत, देवांची स्तुती गाणारे आणि म्हणणारे.
गीतज्ञा अतिगीतेन तोषयंति नराधिपान्
गाण्यात पटाईत असलेले हे उत्तम गाण्याने राजांना आनंद देतात.
राज्ञां प्रसादलब्धानि सुवासांसि धनान्यपि
राजांकडून मिळालेली सुंदर वस्त्रे आणि धन,
ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छंति गीतं गायंत्यहर्निशम्
ते ब्राह्मणांना देतात आणि दिवस-रात्र गाणी गातात.
तेन पुण्येन गांधर्वो लोकस्त्वेषां विशिष्यते
त्या पुण्यामुळे गंधर्वांचा लोक ह्यांच्यासाठी खास आहे.
गीतविद्याप्रभावेन देवर्षिर्नारदो महान्
गीतातल्या विद्या आणि तेजामुळे, देवर्षी नारद हे महान तेजस्वी दिसतात.
तुंबुरुर्नारदश्चोभौ देवानामतिदुर्लभौ
तुम्बुरू आणि नारद, हे दोघेही देवांमध्ये फारच दुर्मिळ आहेत.
यदि गीतं क्वचिद्गीतं श्रीमद्धरिहरांतिके
कुठेही जर गाणं, श्रीमंत हरि आणि हराजवळ गायले गेले,
गीतज्ञो यदि गीतेन नाप्नोति परमं पदम्
जो गाण्यात निपुण आहे, तो जर गाऊनही श्रेष्ठ अवस्था मिळवत नाही,
अस्मिँल्लोके सदा कालं स्मृतिरेषा प्रगीयते 4.1.8.
या जगात, सर्व काळात, ही आठवण नेहमी गायली जाते.
इति शृण्वन्क्षणात्प्राप पुनरन्यन्मनोहरम्
असं ऐकून, क्षणातच त्याला दुसरं मनोहारी काही मिळालं.
गणावूचतुः असौ वैद्याधरो लोको नाना विद्या विशारदाः
गणांनी सांगितलं — हा वैद्याधर लोक अनेक विद्या जाणणाऱ्यांनी भरलेला आहे.
औषधान्यपि यच्छंति तत्पीडाशमनानि हि
ते औषधंही देतात, जी खरोखरच वेदना कमी करतात.
शिष्यं पुत्रेण पश्यंति वस्त्र तांबूल भोजनैः
ते शिष्यांना मुलासारखे मानतात, वस्त्र, तांबूल आणि जेवण देतात.
अभिलाषधिया नित्यं पूजयंतीष्टदेवताः
इच्छेने ते नेहमी आपल्या आवडत्या देवतेची पूजा करतात.
यावदित्थं कथां चक्रुस्तावत्संयमिनीपतिः
अशी गोष्ट चालू असताना, तितक्यात संयमिनीचा स्वामी—
सोम्यमूर्तिर्विमानस्थो धर्मज्ञैः परिवारितः
सोम्य रूप धारण करून, विमानात बसलेला, धर्म जाणणाऱ्यांनी वेढलेला,
धर्मराज उवाच कुलोचितं ब्राह्मणानां भवता प्रतिपादितम्
धर्मराज म्हणाले — ब्राह्मणांना त्यांच्या कुलाला योग्य असं तू समजावून सांगितलंस.
वेदाभ्यासः कृतः पूर्वं गुरवश्चापि तोषिताः
वेदांचा अभ्यास आधीच केला गेला, आणि गुरुजनही समाधानी झाले.
क्षालितं मुक्तिपुर्यद्भिराशुगंतृशरीरकम् 4.1.8.
तुम्ही मुक्तीच्या नगरीकडे झपाट्याने जाणारं शरीर शुद्ध केलं आहे.
कलेवरं पूतिगंधि सदैवाशुचिभाजनम्
हे शरीर नेहमीच कुजलेल्या वासाचं आणि अशुद्धतेचं पात्र आहे.
अतएवाहि पांडित्यमाद्रिंयते विचक्षणाः
म्हणूनच, शहाणे लोक विद्वत्तेला मान देतात.
निमेषान्पंचपान्मर्त्ये प्राणंति प्राणिनो ध्रुवम्
मर्त्य लोकांमध्ये, प्राणी पाच निमिषांपर्यंत श्वास घेतात, हे नक्की.
स्थिरापायः सदा कायो न धनं निधनेऽवति
हे शरीर नेहमीच अस्थिर असतं आणि शेवटी नाश पावतं; मृत्यूच्या वेळी धन काहीच उपयोगाचं राहत नाही.
सत्वरं गत्वरं चायुर्लोकः शोकसमाकुलः
जीवन फार लवकर संपतं आणि हा जग सगळीकडे दुःखानं भरलेला आहे.
सत्कर्मणो विपाकोऽयं तव वंद्यौ ममाप्यहो
हे तुझ्या सत्कर्मांचं फळ आहे—हे किती वंदनीय आहे, अगदी माझ्यासाठीही!
ममाज्ञा दीयतां तस्मात्साहाय्यं करवाणि किम्
म्हणून, मला तुझी आज्ञा दे—मी कोणती मदत करू?
अद्य धन्यतरोस्मीह यद्दृष्टौ भगवद्गणौ
आज इथे मी खूपच भाग्यवान आहे, कारण मला भगवंताच्या सेवकांचं दर्शन झालं.
ततः प्रस्थापितस्ताभ्यां प्राविशत्स्वपुरीं यमः
नंतर, त्यांच्याकडून निरोप घेऊन यम स्वतःच्या नगरीत गेला.