तद्विमानमथारुह्य पीतवासाश्चतुर्भुजः
मग त्या विमानावर चढून, पिवळे वस्त्र परिधान केलेला, चार हातांचा—
न तृप्तिमधिगच्छामि श्रुत्वा त्वच्छ्रीमुखेरिताम्
तुमचे मधुर वचन ऐकून मला समाधान मिळत नाही.
मायापुर्यां मुक्तिपुर्यां शिवशर्मा द्विजोत्तमः
मायापुरी आणि मुक्तिपुरी येथे, श्रेष्ठ द्विज शिवशर्मा—
पुरोद्दिश्यामुमेवार्थमितिहासो मयाश्रुतः
याच विषयाशी संबंधित अशी ही कथा मी ऐकली आहे.
शृणु कांते विचित्रार्थां कथां पापप्रणाशिनीम्
ऐक प्रिय, पापांचा नाश करणारी ही अद्भुत अर्थाची कथा.
शिवशर्मोवाच किंचिद्विज्ञप्तुकामोहं प्रवृद्धकरसंपुटः
शिवशर्मा म्हणाला: मी थोडे विचारायचे आहे, हात जोडून विनंती करतो.
न नाम युवयोर्वेद्मि वेद्म्याकृत्या च किंचन
मला तुमची नावे माहीत नाहीत, आणि रूपावरूनही काही ओळखत नाही.
एतदेव हि नौ नाम यदुक्तं श्रीमता त्वया
तुम्ही आदराने जे नाव सांगितले, तेच आमचे नाव आहे.
यदन्यदपि ते चित्ते प्रष्टव्यं तदशंकितम्
तुझ्या मनात अजून काही विचारायचं असेल तर न घाबरता विचार.
इति श्रुत्वा स वचनं भगवद्गणभाषितम्
भगवंताच्या सेवकांनी सांगितलेलं हे वचन त्याने ऐकलं.
क इमे विकृताकारा ब्रूतमेतन्ममाग्रतः ।। 4.1.8.
त्याने विचारलं, "हे विचित्र दिसणारे कोण आहेत? मला समोरच सांग."
गणावूचतुः अयं पिशाचलोकोत्र वसंति पिशिताशनाः
सेवकांनी उत्तर दिलं, "हे पिशाच्च लोक आहेत, इथे राहतात आणि मांस खातात."
शिवं प्रसंगतोभ्यर्च्य सकृत्त्वशुचिचेतसः
शिवाची एकदाच शुद्ध मनाने भक्ती केल्याने, त्याच्या संगतीमुळे,
ततो गच्छन्ददर्शाग्रे हृष्टपुष्टजनावृतम्
मग पुढे जात असताना त्याला आनंदी आणि बळकट लोक दिसले.
लोकैरप्युषितं लोकं श्यामलांगैश्च लोमशैः
त्या लोकांच्या अंगावर केस होते आणि त्यांची त्वचा काळी होती.
गणावूचतुः गुह्यकानामयं लोकस्त्वेते वै गुह्यकाः स्मृताः
सेवकांनी सांगितलं, "हा गुह्यकांचा लोक आहे; हे सगळे गुह्यक म्हणून ओळखले जातात."
स्वमार्गगाधनाढ्याश्च शूद्रप्रायाः कुटुंबिनः
हे बहुतेक शूद्र जातीचे, घरदार असलेले आणि आपल्या मार्गाने श्रीमंत आहेत.
न तिथिं नैव वारं च संक्रात्यादि न पर्व च
त्यांना तिथी, वार, संक्रांती किंवा सण माहीत नाहीत.
एकमेव हि जानंति कुलपूज्यो हि यो द्विजः
त्यांना एकच गोष्ट माहीत आहे—घरात जो द्विज पूजला जातो.
समृद्धिभाजोह्यत्रापि तेन पुण्येन गुह्यकाः
इथेही त्या पुण्यामुळे गुह्यकांना समृद्धी मिळते.
ततो विलोकयामास लोकं लोचनशर्मदम् 4.1.8.
मग त्याने डोळ्यांना आनंद देणारा लोक पाहिला.
देवानां गायनाद्येते चारणाः स्तुतिपाठकाः
हे चारण आहेत, देवांची स्तुती गाणारे आणि म्हणणारे.
गीतज्ञा अतिगीतेन तोषयंति नराधिपान्
गाण्यात पटाईत असलेले हे उत्तम गाण्याने राजांना आनंद देतात.
राज्ञां प्रसादलब्धानि सुवासांसि धनान्यपि
राजांकडून मिळालेली सुंदर वस्त्रे आणि धन,
ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छंति गीतं गायंत्यहर्निशम्
ते ब्राह्मणांना देतात आणि दिवस-रात्र गाणी गातात.
तेन पुण्येन गांधर्वो लोकस्त्वेषां विशिष्यते
त्या पुण्यामुळे गंधर्वांचा लोक ह्यांच्यासाठी खास आहे.
गीतविद्याप्रभावेन देवर्षिर्नारदो महान्
गीतातल्या विद्या आणि तेजामुळे, देवर्षी नारद हे महान तेजस्वी दिसतात.
तुंबुरुर्नारदश्चोभौ देवानामतिदुर्लभौ
तुम्बुरू आणि नारद, हे दोघेही देवांमध्ये फारच दुर्मिळ आहेत.
यदि गीतं क्वचिद्गीतं श्रीमद्धरिहरांतिके
कुठेही जर गाणं, श्रीमंत हरि आणि हराजवळ गायले गेले,
गीतज्ञो यदि गीतेन नाप्नोति परमं पदम्
जो गाण्यात निपुण आहे, तो जर गाऊनही श्रेष्ठ अवस्था मिळवत नाही,