सप्तानां च पुरीणां हि धुरी णामवयाम्यहम्
मी खरोखर सात शहरांचं ओझं वाहिलं आहे.
तथापि न चतस्रोन्या मया दृग्गोचरीकृताः
तरीही, मी त्यांपैकी चारही माझ्या नजरेत आणू शकलो नाही.
तीर्थयात्रां प्रतिदिनं कुर्वन्नूनं सवत्सरम्
संपूर्ण वर्षभर रोज तीर्थयात्रा केली तरी—
नाना प्रमाणैः प्रवणो निरगात्स तथाप्यहो
विविध मार्गांनी उत्साही होऊन निघालो, तरीही, अहो—
किं कुर्वंति हि शास्त्राणि सप्रमाणानि सुंदरि
सुंदरी, पुरावे असलेली शास्त्रं काय उपयोगाची?
कः समुच्चलितं चेतस्तोयंवा संप्रतीपयेत्
एकदा मन अस्थिर झालं की, पाण्यासारखं हललं, ते कोण शांत करू शकेल?
शिवशर्मा व्रजन्सोथ देशाद्देशांतरं क्रमात् 4.1.7.
शिवशर्मा असा एकेक देश मागे टाकत पुढे पुढे जात होता—
कल्पेकल्पेखिलंविश्वं कालयेद्यः स्वलीलया
जो प्रत्येक युगात आपल्या लीलांनी संपूर्ण विश्वाचा संहार करतो—
पापादवंती सा विश्वमवंतीति निगद्यते
जी पाप दूर करते, तिला अवंती म्हणतात, कारण ती जगाचं रक्षण करते.
विपन्नो यत्र वै जंतुः प्राप्यापि शवतां स्फुटम्
जिथे एखादा जीव, ते मिळवल्यावरही, प्रकटपणे प्रेतांमध्ये नष्ट होतो—
यमदूता न यस्यां हि प्रविशंति कदाचन
ज्या ठिकाणी यमाचे दूत कधीच प्रवेश करत नाहीत.
हाटकेशो महाकालस्तारके शस्तथैव च
हाटकेश, महाकाळ, तारक आणि शस्त असेही.
ज्योतिः सिद्धवटे ज्योतिस्ते पश्यंतीह ये द्विजाः
सिद्धवट येथे जे द्विज तेज पाहतात, तेच तेज येथे आहे.
महाकालस्य तल्लिंगं यैर्दृष्टं कष्टिभिः क्वचित
ज्यांनी कष्टाने का होईना, महाकाळाचे लिंग एकदातरी पाहिले आहे—
महाकालपताकाग्रैः स्पृष्टपृष्ठास्तुरंगमाः
महाकाळाच्या पताका ज्या घोड्यांच्या पाठीला स्पर्श करतात—
महाकालमहाकालमहाकालेतिसंततम्
महाकाळ, महाकाळ, महाकाळ असे सातत्याने उच्चार करणारे—
एवमाराध्य भूतेशं महाकालं ततो द्विजः 4.1.7.
अशा प्रकारे भूतांच्या अधिपती महाकाळाची पूजा केल्यावर, हे द्विज—
युगेयुगे द्वारवत्या रत्नानि परितो मुषन् 4.1.7.
प्रत्येक युगात द्वारवतीमध्ये सर्वत्र रत्ने चोरून नेणारा—
चिंतार्णवे निमग्नोभूत्त्यक्ताशो जीविते धने 4.1.7.
चिंतेच्या समुद्रात बुडालेला, जीवन आणि धनाची आशा सोडलेला—
एवं चिंतयतस्तस्य पीडासीदतिदारुणा 4.1.7.
अशा प्रकारे विचार करत असताना त्याला अतिशय भयंकर वेदना झाली.
तद्विमानमथारुह्य पीतवासाश्चतुर्भुजः
मग त्या विमानावर चढून, पिवळे वस्त्र परिधान केलेला, चार हातांचा—
न तृप्तिमधिगच्छामि श्रुत्वा त्वच्छ्रीमुखेरिताम्
तुमचे मधुर वचन ऐकून मला समाधान मिळत नाही.
मायापुर्यां मुक्तिपुर्यां शिवशर्मा द्विजोत्तमः
मायापुरी आणि मुक्तिपुरी येथे, श्रेष्ठ द्विज शिवशर्मा—
पुरोद्दिश्यामुमेवार्थमितिहासो मयाश्रुतः
याच विषयाशी संबंधित अशी ही कथा मी ऐकली आहे.
शृणु कांते विचित्रार्थां कथां पापप्रणाशिनीम्
ऐक प्रिय, पापांचा नाश करणारी ही अद्भुत अर्थाची कथा.
शिवशर्मोवाच किंचिद्विज्ञप्तुकामोहं प्रवृद्धकरसंपुटः
शिवशर्मा म्हणाला: मी थोडे विचारायचे आहे, हात जोडून विनंती करतो.
न नाम युवयोर्वेद्मि वेद्म्याकृत्या च किंचन
मला तुमची नावे माहीत नाहीत, आणि रूपावरूनही काही ओळखत नाही.
एतदेव हि नौ नाम यदुक्तं श्रीमता त्वया
तुम्ही आदराने जे नाव सांगितले, तेच आमचे नाव आहे.
यदन्यदपि ते चित्ते प्रष्टव्यं तदशंकितम्
तुझ्या मनात अजून काही विचारायचं असेल तर न घाबरता विचार.
इति श्रुत्वा स वचनं भगवद्गणभाषितम्
भगवंताच्या सेवकांनी सांगितलेलं हे वचन त्याने ऐकलं.