ऋत्विजां मनसस्तुष्टिः कार्या वित्तानुमानतः
ऋत्विजांच्या मनाचा समाधान त्यांच्या संपत्तीचा अंदाज घेऊन करावा.
पूजनीयौ प्रयत्नेन वस्त्रैश्च द्विजदंपती
द्विज दांपत्याचा आदर मनापासून व वस्त्र देऊन करावा.
प्रतिमाश्च प्रदातव्या द्विजेभ्यो धेनुपूर्विकाः दातव्यं चंद्रसुप्रीत्यै हर्षादेवं द्विजन्मने ।। 2.8.3.
गायीच्या आधी प्रतिमा ब्राह्मणांना द्याव्यात; तसेच चंद्राच्या आनंदासाठी आणि हर्षाने द्विजांना दान द्यावे.
उपवासविधानेन दिनशेषं नयेत्सुधीः बांधवैः सह भुञ्जीत नियमं च विसर्ज्जयेत्
शहाण्या माणसाने उरलेला दिवस उपवासाने घालवावा; नंतर नातेवाइकांसोबत जेवावे आणि व्रत सोडावे.
एवं च कुरुते चंद्रसहस्रं व्रतमुत्तमम् व्रतेनानेन शुद्धात्मा चंद्रलोकं व्रजेन्नरः
अशा प्रकारे जो चंद्रसहस्त्र व्रत करतो, तो या व्रतामुळे शुद्ध मनाने चंद्रलोकाला जातो.
यादृशश्च भवेद्विप्र प्रियो नारायणस्य च
हे ब्राह्मण, जो जसा नारायणाला प्रिय आहे, तसाच तो होईल.
देवो धर्महरिर्न्नाम कलिकल्मषनाशकः
धर्महरी नावाचा देव कलियुगातील दोषांचा नाश करणारा आहे.
वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञः स्वकर्मपरिनिष्ठितः
तो वेद आणि वेदांगांचे तत्त्व जाणणारा असून, स्वतःच्या कर्तव्यांत निपुण आहे.
आगत्य च चकारोच्चैर्यात्रां तत्रादरेण सः
तो तेथे पोहोचल्यावर, मोठ्या भक्तीने भव्य यात्रा केली.
विधाय स्वभुजावूर्ध्वौ विप्रोऽवोचन्मुदान्वितः
दोन्ही हात वर करून, ब्राह्मण आनंदाने बोलला.
अयोध्यासदृशी कापि दृश्यते नापरा पुरी
अयोध्येसारखी दुसरी कोणतीही नगरी दिसत नाही.
यस्यां स्थितो हरिः साक्षात्सेयं केनोपमीयते
ज्यात स्वतः हरि वास करतो, तिची तुलना कोणाशी करता येईल?
अहो विष्णुरहो तीर्थमयोध्याऽहो महापुरी
वा! विष्णू! वा! तीर्थ! वा! अयोध्या! वा! महान नगरी!
इत्युक्त्वा तत्र बहुशो ननर्त प्रमदाकुलः
असे अनेकदा म्हणून तो आनंदाने नाचू लागला.
तं तथा नर्तमानं वै धर्मं दृष्ट्वा कृपान्वितः तं प्रणम्य च धर्मोऽथ तुष्टाव हरिमादरात्
धर्माला असे नाचताना पाहून, करुणेने भारावून धर्माने त्याला वंदन केले आणि मग आदराने हरिची स्तुती केली.
नमः शंकरसंस्पृष्टदिव्यपादाय विष्णवे ।। 2.8.4.
शंकराच्या स्पर्शाने पावन झालेल्या दिव्य पायांना असणाऱ्या विष्णूला नमस्कार.
भक्त्यार्च्चितसुपादाय नमोऽजादिप्रियाय ते
भक्तीने पूजले जाणारे पाय, ब्रह्मादिकांना प्रिय असलेल्या तुला नमस्कार.
नमोऽरविन्दपादाय पद्मनाभाय वै नमः
कमलासारख्या पायांना आणि पद्मनाभाला नमस्कार, खरंच नमस्कार.
ॐ नमो योगनिद्राय योगर्क्षैर्भावितात्मने
ॐ योगनिद्रेला वंदन, ज्यांचं मन योगाच्या तेजस्वींनी चिंतन केलं आहे.
सुकेशाय सुनासाय सुललाटाय चक्रिणे
सुंदर केस, नाजूक नाक, मोहक कपाळ आणि चक्र धारण करणाऱ्या त्या प्रभूंना वंदन.
सुबाहवे नमस्तुभ्यं चारुजंघाय ते नमः
सुंदर बाहू असलेल्या तुला मी वंदन करतो; आकर्षक जांघ असलेल्या तुला माझा नमस्कार.
केशवाय च शांताय वामनाय नमोनमः
केशव, शांतस्वभावी आणि वामन या तिघांनाही पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
उवाच स हृषीकेशः प्रीतो धर्ममुदारधीः
तेव्हा हृषीकेश आनंदाने आणि उदार मनाने धर्माविषयी बोलू लागले.
वरं वरय धर्मज्ञ यस्ते स्यान्मनसः प्रियः
धर्म जाणणाऱ्या, तुझ्या मनाला जे प्रिय वाटेल असा वर माग.
स्तोत्रेणानेन यः स्तौति मानवो मामतन्द्रितः
जो कुणी हा स्तोत्र मन लावून म्हणतो,
त्वामहं स्थापयाम्यत्र निजनाम्ना जगद्गुरो ।। 2.8.4.
जगाच्या गुरु, मी तुला तुझ्याच नावाने येथे स्थापन करतो.
स्मरणादेव मुच्येत नरो धर्महरेर्विभोः
फक्त स्मरण केल्यानेही मनुष्याला धर्महरीच्या पापांपासून मुक्ती मिळते.
सरयूसलिले स्नात्वा सुचिंताकुलमानसः
सरयूच्या पाण्यात स्नान करून, निर्मळ मनाने,
अत्र दानं तथा होमं जपो ब्राह्मणभोजनम्
येथे दान देणे, होम करणे, जप म्हणणे आणि ब्राह्मणांना जेवू घालणे—
अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि यत्किंचिद्दुष्कृतं भवेत्
माहितीने किंवा अज्ञानाने जरी काही पाप घडलं असेल,