मंजिष्ठा रक्तवासांसि तथा तूलवतीं पटीम्
मंजिष्ठा, लाल रंगाचे कपडे आणि तशीच कापसाच्या धाग्याची चादर.
कंबलानि विचित्राणि निर्वातानि गृहाणि च
विविध प्रकारच्या, स्वच्छ झालेल्या गोधड्या आणि घरं.
घृतकंबलपूजाभिर्महास्नानपुरःसरम् 4.1.4.
तुपाच्या आणि गोधडीच्या पूजांनी, मोठ्या स्नानानंतर.
इदं पातिव्रतं तेजो ब्रह्मतेजो भवान्परम् 4.1.4.
हे पातिव्रत्याचं तेज आहे; तुझ्यात ब्रह्मतेजाचं सर्वोच्च तेज आहे.
साधयिष्यामि वः कार्यं विसर्ज्येति दिवौकसः 4.1.4.
मी तुमचं काम पूर्ण करीन, असं सांगून देव निघून गेले.
वेदव्यास उवाच इमं पतिव्रताध्यायं श्रुत्वा स्त्रीपुरुषोपिवा
वेदव्यास म्हणाले: हे पातिव्रत्याचं अध्याय ऐकल्यावर, स्त्री असो किंवा पुरुष,
पराशर उवाच ततो ध्यानेन विश्वेशमालोक्य स मुनीश्वरः
पराशर म्हणाले: मग ध्यान करून त्या ऋषीनं विश्वेश्वराचं दर्शन केलं.
अयि पश्य वरारोहे किमेतत्समुपस्थितम्
अगं, सुंदर कटी असलेल्या, पाहा—हे काय समोर आलं आहे?
येन गोत्रभिदा गोत्रा विपक्षा हेलया कृताः
ज्याच्यामुळे गोत्रभेदकानं विरोधकांना तुच्छतेनं त्रास दिला.
कल्पवृक्षोंऽगणे यस्य कुलिशं यस्य चायुधम्
ज्याच्यासाठी कल्पवृक्षांची रांग आहे, आणि ज्याचं शस्त्र वज्र आहे.
क्रियंते व्याकुलाः शैला अहो दावाग्निना प्रिये
ज्याच्यामुळे डोंगर गोंधळून जातात—अगं प्रिये, जणू जंगलातील आगीमुळे.
नियन्ता सर्वभूतानां योसौ दण्डधरः प्रभुः
सर्व जीवांचा नियंत्रक, तोच दंडधारी प्रभू आहे.
आदित्या वसवो रुद्रास्तुषिताः स मरुद्गणाः
आदित्य, वसु, रुद्र, तुषित आणि मरुतगण—
येषां दृक्पातमात्रेण पतंति भुवनान्यपि
ज्यांच्या नजर टाकताच जगही कोसळतात.
आज्ञातं कारणं तच्च स्मृतं वाक्यं सुभाषितम्
कारण समजलं आहे, आणि ते सुंदर बोललेलं वचन लक्षात राहिलं आहे.
अविमुक्तं न मोक्तव्यं सर्वथैव मुमुक्षुभिः 4.1.5.
मुक्तीची इच्छा असणाऱ्यांनी अविमुक्त कधीच सोडू नये.
उपस्थितोयं कल्याणि सोंऽतरायो महानिह
हे कल्याणी, इथे आता मोठा अडथळा उभा राहिला आहे.
काशीद्विजाशीर्भिरहो यदाप्ता कस्तां मुमुक्षुर्यदिवामुमुक्षुः
काशीच्या ब्राह्मणांचे आशीर्वाद मिळाले की, मुक्ती कोणाला हवी आणि कोणाला नको?
अहो जना बालिशवत्किमेतां काशीं त्यजेयुः सुकृतैकराशिम्
अहो! लोकांनी लहान मुलांसारखं, सर्व पुण्यांचं माहेरघर असलेल्या काशीला कसं सोडावं?
भवांतरा वर्जित पुण्यराशिं कृच्छैर्महद्भिर्ह्यवगम् यकाशीम्
पुनर्जन्मापासून मुक्त, पुण्यांचा खजिना असलेली काशी, फार मोठ्या आणि कठीण प्रयत्नांनीच मिळते.
क्व काशिका विश्वपदप्रकाशिका क्व कार्यमन्यत्परितोतिदुःखम्
ही काशी, साऱ्या जगाचा मार्ग उजळवणारी, आणि दुसरी कोणतीही कृती, जी दुःख आणि असमाधानाने भरलेली आहे, यात फरक किती मोठा!
काशीं प्रकाशीं कृतपुण्यराशिं हा शीघ्रनाशी विसृजेन्नरः किम्
उजळणारी, पुण्यांचा साठा असलेली, आणि लवकर नष्ट होणारी काशी, माणसाने का सोडावी?
नरो न रोगी यदिहाविहाय सहायभूतां सकलस्य जंतोः
जो माणूस आजारी नाही, त्याने इथे, सर्व जीवांचा साथीदार असलेल्या काशीला कधीच सोडू नये.
वित्रस्तपापां त्रिदशैर्दुरापां गंगां सदापां भवपाशशापाम्
गंगा नेहमी मिळणारी आहे, ती पाप्यांना घाबरवते, देवांनाही सहज मिळत नाही, आणि जन्ममरणाच्या बंधनातून सोडवते.
हंहो किमंहो निचिताः प्रलब्धा बंहीयसायास भरेण काशीम्
अरेरे! इतक्या मोठ्या कष्टाने आणि मेहनतीने मिळवलेली काशी, मग का सोडावी?
अहो जनानां जडता विहाय काशीं यदन्यत्र न यंति चेतः 4.1.5.
अहो, लोकांची किती मोठी मूर्खपणा! काशी सोडून दिल्यावर त्यांचे मन दुसरीकडे जातच नाही.
रेरे भवे शोकजलैकपूर्णे पापेस्मलोकाः पतिताब्धिमध्ये
अरेरे! या जगात, दुःखाच्या पाण्याने भरलेल्या सागरात, पापी लोक अधःपाताच्या समुद्रात पडले आहेत.
न सत्पथेनापि न योगयुक्त्या दानैर्नवा नैव तपोभिरुग्रैः
सत्य मार्गाने, योगाने, दानाने किंवा कठोर तपश्चर्येनेही हे साध्य होत नाही.
धर्मस्तु संपत्तिभरैः किलोह्यतेप्यर्थो हि कामैर्बहुदानभोगकैः
धर्म संपत्तीच्या ओझ्याने नष्ट होतो; आणि संपत्ती, अनेक दान व भोगामुळे, इच्छांनी नष्ट होते.
क्षेत्रं पवित्रं हि यथाऽविमुक्तं नान्यत्तथायच्छ्रुतिभिः प्रयुक्तम्
जसं अविमुक्त क्षेत्र सर्वात पवित्र आहे, तसं दुसरं कोणतंही क्षेत्र शास्त्रात सांगितलं नाही.