गावो मे पुरतः संतु गावो मे संतु पृष्ठतः
माझ्या पुढे गायी असोत, माझ्या मागेही गायी असोत.
नीराजयति योंगानि गवां पुच्छेन भाग्यवान्
जो गायांच्या अंगांची आरती गायीच्या शेपट्याने करतो, तो भाग्यवान असतो.
गोभिर्विप्रश्च वेदैश्च सतीभिः सत्यवादिभिः 4.1.2.
गायी, ब्राह्मण, वेद, सती आणि सत्य बोलणाऱ्या स्त्रिया यांच्या सहवासात,
मम लोकात्परोलोको वैकुंठ इति गीयते
माझ्या लोकापेक्षा वर एक दुसरा लोक आहे, ज्याला वैकुंठ म्हणतात.
शिवलोकस्तदुपरि गोलो कस्तत्समीपतः
त्या वर शिवाचा लोक आहे; त्याच्या जवळ गोलोक आहे.
गवां शुश्रूरूषकाये च गोप्रदाये च मानवाः
जे माणसे गायींची सेवा करतात, वासरांचे रक्षण करतात आणि गायी दान करतात,
यत्र क्षीरवहा नद्यो यत्र पायस कर्दमाः
जिथे नद्या दूध वाहतात, जिथे चिखल दह्याचा असतो,
श्रुतिस्मृतिपुराणज्ञा ब्राह्मणाः परिकीर्तिताः
जे ब्राह्मण वेद, स्मृती आणि पुराणे जाणतात, त्यांची स्तुती केली जाते.
श्रुतिस्मृती तु नेत्रे द्वे पुराणं हृदयं स्मृतम् पुराणहीनाद्धृच्छून्यात्काणांधावपि तौ वरौ
वेद आणि स्मृती ही दोन डोळे आहेत, पुराण हे हृदय आहे; जरी कोणी आंधळा किंवा काणा असला तरी ते दोन्ही उत्तम आहेत, पण पुराणाशिवाय हृदय रिकामे असते.
तद्बाह्मणाय गोर्देया सर्वत्र सुखमिच्छता
म्हणून जो कोणी सर्वत्र सुख इच्छितो, त्याने ब्राह्मणाला गाय द्यावी.
यस्य धर्मेऽस्ति जिज्ञासा यस्य पापाद्भयं महत्
ज्याला धर्म जाणून घ्यायची इच्छा आहे, ज्याला पापाची मोठी भीती आहे,
चतुर्दशसु विद्यासु पुराणं दीप उत्तमः 4.1.2.
चौदा विद्यांमध्ये, पुराण हे सर्वोत्तम दीप आहे.
उत्फुल्लपद्मनयना निर्मिताः सुकृतार्थिनः 4.1.2.
फुललेल्या कमळासारखी डोळे असलेल्या त्या स्त्रिया, पुण्याची फळे मिळवू इच्छिणाऱ्यांसाठी निर्माण करण्यात आल्या होत्या.
इह वंशं परिस्थाप्य भुक्त्वा सर्व सुखानि च
इथे आपला वंश स्थापन करून, सर्व सुखांचा उपभोग घेतला.
सूत उवाच अवाप्य काशीं गीर्वाणैः किमकारि वदाच्युत
सूतः म्हणाले: गंधर्वांसह काशीला पोहोचल्यावर त्यांनी काय केले, अच्युत, मला सांग.
अधीत्येमां कथां दिव्यां न तृप्तिमधियाम्यहम्
ही दिव्य कथा ऐकूनसुद्धा माझ्या मनाला समाधान मिळत नाही.
कथं विंध्योप्यवाप स्वां प्रकृतिं तादृगुन्नतः
तो उंच विद्या, विंध्य पर्वत, पुन्हा आपली मूळ स्थिती कशी मिळवली?
इति कृत्स्नं समाकर्ण्य व्यासः पाराशरो मुनिः
हे सर्व ऐकल्यानंतर, व्यास, पराशरांचा ऋषीपुत्र,
पाराशर उवाच शुकवैशंपायनाद्याः शृण्वंत्वेते च बालकाः
पराशर म्हणाले: शुक, वैशंपायन आणि हे इतर सर्व मुले ऐकू देत.
ततो वाराणसीं प्राप्य गीर्वाणाः समहर्षयः
मग गंधर्वांनी वाराणसी गाठली आणि ते अत्यंत आनंदित झाले.
सचैलमभिमज्ज्याथ कृतसंध्यादिसत्क्रियाः
नंतर त्यांनी वस्त्रांसह स्नान केले आणि संध्यादि विधी नीट पार पाडले.
तीर्थवासार्थिनः सर्वान्संतर्प्य च पृथक्पृथक्
तीर्थस्थानी राहण्याची इच्छा असलेल्या सर्वांना, प्रत्येकी वेगळे वेगळे, तृप्त केले.
विचित्रैश्च तथा पात्रैः स्वर्णरौप्यादि निर्मितैः
सोन्या-चांदीसह विविध धातूंच्या सुंदर पात्रांनी,
सगोरसैरन्नदानैर्धान्यदानैरनेकधा ।। 4.1.3.
गायींसह अन्नदान, आणि अनेक प्रकारे धान्यदान केले.
सतूलैर्मृदुपर्यंकैर्दीपिकादर्पणासनैः
मऊ गादी असलेली आसने, दिवे, आरसे आणि आसने दिली.
चित्रध्वजपताकाभिरुल्लोचैश्चंद्रचारुभिः
रंगीत ध्वज, पताका आणि तेजस्वी, सुंदर चंद्रासारख्या अलंकारांनी,
उपानत्पादुकाभिश्च यतिनश्च तपस्विनः
पादत्राणे, पादुका, तसेच संन्यासी आणि तपस्व्यांसाठी,
दंडैः कमंडलुयुतैरजिनैर्मृगसंभवैः
दांडे, कमंडलू आणि मृगांची कातडी असलेली वस्त्रे,
मठैर्विद्यार्थिनामन्नैरतिथ्यर्थं महाधनैः
मठ, विद्यार्थ्यांसाठी अन्न, आणि पाहुणचारासाठी मोठ्या प्रमाणात धन,
बहुधौषधदानैश्च सत्रदानैरनेकशः
औषधी वनस्पतींची विपुल दाने आणि अनेक वेळा सत्कारासाठी केलेली दाने.