भ्रमद्भ्रमरमालाभिर्मालतीभिरलंकृतम्
माळतीच्या फुलांनी आणि भिरभिरणाऱ्या मधमाशांच्या माळांनी ते सुशोभित झाले होते.
नानामृगगणाकीर्णं नानापक्षिविनादितम्
अनेक प्रकारच्या प्राण्यांच्या थव्यांनी भरलेले आणि विविध पक्ष्यांच्या आवाजांनी निनादित झालेले होते.
तुच्छश्रियः स्वर्गभूमीः परिहायागतैरिव
जणू स्वर्गातील तुच्छ वैभव सोडून आलेल्यांनी हे स्थान वसवले होते.
उत्सृजंतमिवार्घ्यं वै पत्रपुष्पैरितस्ततः
पानफुलांनी इथे-तिथे जणू अर्घ्य अर्पण केले जात होते.
अथ सूर्यशताभासं नभसि द्योतितांबरम्
मग आकाशात शंभर सूर्यांच्या तेजाने उजळलेले वस्त्र दिसले.
ब्रह्मसूनुवपुस्तेजो दूरीकृतदरीतमाः
ब्रह्मपुत्राच्या देहाचे तेज सर्व अंधार दूर करत होते.
ब्रह्मतेजःसमुद्भूत साध्वसः साधुस त्क्रियः
ब्रह्मतेजातून उत्पन्न झालेले, भीती आणि सद्कर्मांना प्रेरणा देणारे होते.
दृष्ट्वा मृदुलतां तस्य द्वैरूप्येपि स नारदः 4.1.1.
त्याच्या विचित्र रूपातही असलेली कोमलता पाहून नारदाने—
गृहानायांतमालोक्य गुरुंवाऽगुरुमेव वा
गुरु किंवा गुरु नसलेला कोणीही घरी येताना दिसला,
तं प्रत्युच्चैः शिराःसोपि विनम्रतरकंधरः
तो लगेच उठतो, डोकं खाली झुकवून, मान नम्रपणे वाकवून उभा राहतो.
तमुत्थाप्य कराग्राभ्यामाशीर्भिरभिनंद्य च
तो दोन्ही हातांनी त्यांना उचलतो आणि आशीर्वाद देऊन स्वागत करतो.
स दध्नामधुनाज्येन नीरार्द्राक्षतदूर्व या
तो दही, मध, तूप, पाणी, ओले अक्षता आणि दुर्वा अर्पण करतो.
गृहीतार्घ्यंकिल श्रांतं पादसंवाहनादिभिः
अर्घ्य घेतल्यावर, तो पाहुण्याचा थकवा पाय दाबून आणि इतर सेवा करून दूर करतो.
अद्य सद्यः परिहृतं त्वदंघ्रिरजसारजः
आज तुमच्या पायांवरील धूळ लगेचच दूर करण्यात आली आहे.
सफलर्धिरहं चाद्य सुदिवाद्यच मे मुने
आज मी खरोखरच धन्य झालो आहे आणि माझा दिवस शुभ झाला आहे, हे मुनी.
धराधरत्वं कुलिषुमान्यं मेऽद्य भविष्यति
आज मला पर्वतासारखी ताकद आणि वज्रासारखी कठोरता मिळेल.
पुनरूचे कुलिवरः संभ्रमाप न्नमानसः
मग कुलिवराने, मनात आदरभाव ठेवून, पुन्हा बोलायला सुरुवात केली.
अदृष्टं तव नोदृष्टं यदिष्टंविष्टपत्रये 4.1.1.
तुम्हाला जे हवे आहे ते अजून मिळाले नसेल किंवा पाहिले नसेल,
त्वदागमनजानन्दसंदोहैर्मे दुरारवः
तुमच्या आगमनामुळे मिळालेल्या आनंदामुळे माझे दुःख नाहीसे झाले आहे.
धराधरणसामर्थ्यं मेर्वादौ पूर्वपूरुषैः
पृथ्वी धरण्याची शक्ती प्राचीन पुरुषांना, मेरू पासून सुरुवात करून, होती.
गौरीगुरुत्वाद्धिमवानादिपत्याच्च भूभृताम्
गौरीच्या महिमेमुळे आणि हिमालयाच्या पर्वतांमध्ये प्रमुखत्वामुळे,
नमेरुः स्वर्णपूर्णत्वाद्रत्नसानुतयाथवा
मेरू पर्वत सोन्याने भरलेला आणि रत्नांनी शोभलेला असल्यामुळे,
परं शतं न किंशैला इलाकलनकेलयः
शंभर इतर पर्वत पृथ्वीवर केवळ खेळण्यासारखेच आहेत.
मन्देहदेहसंदेहादुदयैकदयाश्रितः
मंदेह राक्षसांच्या शरीराच्या अनिश्चिततेमुळे, त्यांच्या उदयासाठी फक्त एक किरणच आधार असतो.
नीलश्च नीलीनिलयो मन्दरो मन्दलोचनः
नीळ, ज्याचे निवासस्थान निळे आहे, मंदर, ज्याचे डोळे गोल आहेत,
हेमकूटत्रिकूटाद्याः कूटोत्तरपदास्तुते
हेमकूट, त्रिकूट आणि इतर, ज्यांच्या नावाच्या शेवटी 'कूट' येते, तुझे स्तवन करतात.
इति विंध्यवचः श्रुत्वा नारदोऽचिन्तयद्धृदि
विंध्याचं बोलणं ऐकून नारदांनी मनात विचार केला.
श्रीशैलमुख्याः किंशैलानेह संत्यमलश्रियः 4.1.1.
इथले श्रीशैल, किंशैल हे प्रमुख डोंगर खरंच दोषरहित आणि तेजस्वी नाहीत का?
अद्यास्य बलमालोक्यमिति ध्यात्वाब्रवीन्मुनिः
आज त्याचं बळ पाहून, विचार करून, त्या ऋषींनी बोलायला सुरुवात केली.
परं शैलेषु शैलेंद्रो मेरुस्त्वामवमन्यते
डोंगरांमध्ये, डोंगरांचा राजा असलेल्या तुला मेरू तुच्छ समजतो.