भूमिष्ठापि न यात्रभूस्त्रिदिवतोप्युच्चैरधःस्थापि या या बद्धा भुवि मुक्तिदास्युरमृतं यस्यां मृता जंतवः
ती पृथ्वीवर असली, यात्रा नसली, किंवा स्वर्गात वर, खाली कुठेही असली, तरी जिथे मरण आले तिथे मुक्ती मिळते; त्या ठिकाणी मरण पावलेल्यांना अमृतत्व प्राप्त होतं.
नमस्तस्मै महेशाय यस्य संध्यात्त्रयच्छलात्
त्या महेशाला नमस्कार, ज्याच्या मायेने तीन संध्याकाळी अस्तित्वात आहेत.
अष्टादशपुराणानां कर्त्ता सत्यवतीसुतः
अठरा पुराणांचे रचनाकार सत्यवतीचा पुत्र आहे.
श्रीव्यास उवाच कदाचिन्नारदः श्रीमान्स्नात्वा श्रीनर्मदांभसि
श्रीव्यास म्हणाले : एकदा श्रीनारदांनी पवित्र नर्मदा नदीत स्नान केले.
व्रजन्विलोकयांचक्रे पुरोविंध्यं धराधरम्
सफरीत असताना त्यांनी पुरोविंध्य नावाच्या डोंगराकडे पाहिले.
द्वैरूप्येणापि कुर्वंतं स्थावरेण चरेण च
त्यांना तो डोंगर स्थिर आणि चल अशा दोन रूपांत दिसला.
रसालयं रसालैस्तैरशोकैः शोकहारिणाम्
तो डोंगर आंब्याच्या झाडांनी आणि दुःख दूर करणाऱ्या अशोक वृक्षांनी भरलेला होता.
खपुरैः खपुराकारं श्रीफलं श्रीफलैः किल
त्या ठिकाणी नारळाच्या झाडांनी आणि नारळांनी शोभा आली होती.
वनश्रियः कुचाकारैर्लकुचैश्च मनोहरम् 4.1.1.
वनातील सौंदर्य लाकुच वृक्षांच्या स्तनासारख्या फळांनी मनमोहक झाले होते.
सुरंगैश्चापि नारंगैरंगमंडपवच्छियः
गोड संत्री आणि लिंबू यांच्या झाडांनी तो बागायत आनंदमंडपासारखी भासत होती.
अनिलालोल कंकोल वल्लीहल्ली सकायितम्
वाऱ्याने हलणाऱ्या कंकोल वेलींनी आणि त्यांच्या गुंतलेल्या लताओंनी ती शोभली होती.
मंदांदोलितकर्पूर कदलीदल संज्ञया
हळुवार डोलणाऱ्या कर्पूर वृक्षांनी, केळ्याच्या पानांसारख्या पानांनी ती ओळखली जात होती.
पुन्नागमिव पुन्नागपल्लवैःकरपल्लवैः
पुन्नाग वृक्ष आपल्या कोवळ्या पानांनी आणि फांद्यांच्या कोवळ्या पल्लव्यांनी सजलेला होता.
विदीर्णदाडिमैः स्वांतं दर्शयंतं तु रागवत्
फुटलेल्या डाळिंबांनी, त्यांच्या आतल्या लालपणाचे दर्शन घडवत होते.
उदुंबरैरंबरगैरनंतफलमालितैः
उदुंबर आणि जांभूळ वृक्ष, अमाप फळांनी सजलेले होते.
पनसैर्वनासाभैः शुकनासैः पलाशकैः
पणस, वनासा, शुकनासा आणि पळस या झाडांनी ते ठिकाण भरलेले होते.
कदंबवादिनो नीपान्दृष्ट्वा कंटकितैरिव
कदंब आणि नीप वृक्ष, काट्यांनी वेढल्यासारखे दिसत होते.
नमेरुभिश्च मेरूच्चशिखरैरिव राजितम्
नमेरू वृक्ष उंच मेरू पर्वताच्या शिखरांप्रमाणे तेजस्वी भासत होते.
तटेतटेपटुवटैरुच्चैःपटकुटी वृतम् 4.1.1.
प्रत्येक काठावर उंच वडाच्या झाडांनी मोठ्या पानांच्या झोपड्या तयार केल्या होत्या.
करमर्दैः करीरैश्च करजैश्चकरंबकैः
करमर्द, करीर आणि करंबक या झाडांनी आणि त्यांच्या फळांनी ती जागा भरलेली होती.
नीराजितमिवोद्दीपैराजचंपककोरकैः
सोनसळी चंपकाच्या फुलांनी जणू दिव्यांनी सजवलेले होते.
क्वचिच्चलदलैरुच्चैः क्वचित्कांचनकेतकैः
कुठे उंच, हलणाऱ्या पानांनी, तर कुठे सोनसळी केतकीच्या फुलांनी शोभलेले होते.
कर्कंधु बंधुजीवैश्च पुत्रजीवैर्विराजितम् २४ !। गलन्मधू ककुसुमैर्धरारूपधरंहरम्
कर्कंधू, बंधुजीव आणि पुत्रजीव यांच्या झाडांनी, गळणाऱ्या मधाळ फुलांनी, जणू पृथ्वीचेच रूप घेतले होते.
सर्जार्जुनांजनैर्बीजैर्व्यजनैर्वीज्यमानवत्
सरज, अर्जुन आणि अंजन यांच्या बिया व पानांनी जणू पंखा घातला जात होता.
अमंदैः पिचुमंदैश्च मंदारैः कोविदारकैः
मंद, पिकुमंद, मंदार आणि कोविदार यांच्या झाडांनी सौम्यपणे सजलेले होते.
उद्दंडैश्चापि शेहुंडैरेरंडैर्गुडपुष्पकैः
उंच शेंहुंडा, एरंड आणि गुळफुल यांच्या झाडांनीही ते नटलेले होते.
अक्षैः प्लक्षैः शल्लकीभिर्देवदारुहरिद्रुमैः
अक्ष, प्लक्ष, शल्लकी, देवदारू आणि हरिद्रू यांच्या झाडांनी ते शोभलेले होते.
एलालवंग मरिचकुलुं जनवनावृतम् 4.1.1.
एला, लवंग, मिरी आणि कुलुंजन यांच्या बागांनी वेढलेले होते.
शाकशंखवनैरम्यं चदनैरक्तचंदनैः
शाक आणि शंख यांच्या रम्य वनांनी, तसेच रक्तचंदनाच्या झाडांनी ते सुंदर दिसत होते.
द्राक्षावल्लीनागवल्लीकणावल्लीशतावृतम्
द्राक्ष, नागवेली आणि पानवेली यांच्या शेकडो वेलींनी ते व्यापलेले होते.