स्वभक्तानां च लोकेषु देवीनां दास्यसे स्थितिम् पिटकास्ताः सुखेनैव शामयिष्यसि पूजनात्
लोकांमध्ये, देवींच्या भक्तांना तू स्थैर्य देशील; त्या वेदिकांवर पूजा करून त्यांना सहज शांत करशील.
इदं च शृंगमारुह्य पश्य युद्धं यथा भवेत्
आता या शिखरावर चढ आणि युद्ध कसे घडते ते पाह.
धावंतः कौरवास्त्वस्मान्वयं यामस्त्वमूनिति
कौरव आमच्यापासून पळत आहेत; आम्ही त्यांचा पाठलाग करतो, आणि तू हे सर्व पाहतोस.
बर्बरीकशिरश्चैव गिरिशृंगमवाप्य तत् ततो युद्धं महदभूत्कुरुपांडवसेनयोः ।।1.2.66.
बर्बरीकाचे डोके त्या पर्वतशिखरावर पोहोचले आणि मग कुरू आणि पांडवांच्या सैन्यांमधील महान युद्ध पाहू लागले.
अष्टादशाहेन हता ये च द्रोणवृषादयः
अठरा दिवसांत, द्रोण वगैरे वीर मारले गेले.
युधिष्ठिरो ज्ञातिमध्ये गोविंदं समभाषत
युधिष्ठिराने आपल्या नातेवाईकांत गोविंदाशी बोलले.
त्वयैव नाथेन हरे नमस्ते पुरुषोत्तम
हे हरी, हे पुरुषोत्तम, आमचे रक्षण करणारा तूच आहेस, तुला नमस्कार.
येन ध्वस्ता धार्तराष्ट्रास्तं निराकृत्य मां नृप
ज्याने धृतराष्ट्रपुत्रांचा नाश केला, आणि मला बाजूला केले, तोच राजा.
धृष्टद्युम्नं फाल्गुनं च सात्यकिं मां च पांडव
धृष्टद्युम्न, फाल्गुन, सात्यकी आणि मी, हे पांडवा,
न मया न त्वया पार्थ नान्येनाप्यरयो हताः
हे पार्था, ना माझ्या हातून, ना तुझ्या हातून, ना कुणा दुसऱ्याच्या हातून शत्रू मारले गेले.
अहं हि सर्वदाग्रस्थं नरं पश्यामि संयुगे
कारण मी नेहमी युद्धात एक श्रेष्ठ पुरुष पाहतो.
अथ चेदस्ति त्वत्पौत्रमुच्चस्थं वच्मि हंत कः
जर तुझा नातू फार मोठा झाला असेल, तर सांग, तो कोण आहे? मी बोलतो.
उपसृत्य ततो भीमो बर्बरीकमपृच्छत
मग भीमाने बर्बरीकाजवळ जाऊन त्याला विचारले.
सव्यतः पंचवक्त्रः स दक्षिणे चैकवक्त्रतः ।। 1.2.66.
डाव्या बाजूला त्याला पाच तोंडे होती, आणि उजव्या बाजूला एकच तोंड होते.
सव्यतो दशहस्तश्च धृतशूलाद्युदायुधः
डाव्या बाजूला त्याच्या दहा हातात भाले आणि इतर शस्त्रे होती.
सव्यतश्च जटाधारी दक्षिणे मुकुटोच्चयः
डाव्या बाजूला त्याने जटा घातल्या होत्या, आणि उजव्या बाजूला उंच मुकुट घातला होता.
सव्यतश्चंद्रधारी च दक्षिणे कौस्तुभद्युतिः
डाव्या बाजूला त्याने चंद्र धारण केला होता, आणि उजव्या बाजूला कौस्तुभ मण्यासारखी प्रभा होती.
ईदृशो मे नरो दृष्टो न चान्यो यो जघान तान्
असा पुरुष मी पाहिला; आणि दुसरा कोणीही त्यांना मारलेला नाही.
सस्वनुर्देववाद्यानि साधुसाध्विति वै जगुः
देवतांचे वाद्य वाजू लागले, आणि 'छान, छान!' असे स्वर उमटले.
विलक्षश्चाभवद्भीमो निश्वासांश्चाप्यमुंचत
भीम गोंधळला आणि खोल श्वास सोडू लागला.
कुरुशार्दूल एहीति प्रोच्य सस्मार काश्यपिम्
'हे कुरुवंशातील वाघा, इथे ये!' असे म्हणून त्याने काश्यपाला आठवले.
भीमेन सहितो व्योम्नि प्रयातो दक्षिणां दिशम्
भीमासोबत तो आकाशातून दक्षिण दिशेला गेला.
लंकासमीपे दृष्ट्वैव सरः कृष्णोऽब्रवीद्वचः
लंकेजवळ एक सरोवर पाहून कृष्णाने असे शब्द सांगितले:
यदि शूरोऽसि तच्छीघ्रमानयास्यतलान्मृदम् 1.2.66.
'जर तू खरा शूरवीर असशील, तर पटकन या सरोवराच्या तळातून माती घेऊन ये.'
योजनं वायुजवाद्गच्छन्नधो नांतमपश्यत
वाऱ्याच्या वेगाने एक योजन अंतर गेल्यावरही त्याला तळ दिसला नाही.
अगाधमेतत्सुमहत्सरः कैश्चिन्महाबलैः
हे मोठे सरोवर इतके खोल आहे की, मोठ्या बळवानांनीही त्याचा तळ गाठता आला नाही.
स्वेनांगुष्ठेन तेजस्वी तदर्धार्धमजायत
स्वतःच्या अंगठ्याने तेजस्वी त्या अर्ध्याचं अर्धं निर्माण केलं.
तदृष्ट्वा विस्मितः प्राह किमिदं कृष्ण ब्रूहि मे
ते पाहून तो आश्चर्यचकित झाला आणि म्हणाला, "हे काय आहे, कृष्णा? मला सांग."
कुम्भकर्ण इति ख्यातः पूर्वमासीन्निशाचरः
पूर्वी तो कुम्भकर्ण नावाचा राक्षस होता.
शिरसस्तस्य तालुक्यखंडमेतद्वृकोदर
वृकोदर, हे त्याच्या डोक्यातील तालूचं तुकडा आहे.