यद्येवं भविता नाशस्तदेकं देव प्रार्थये
देवा, जर माझा नाश ठरलेलाच असेल, तर मी तुझ्याकडे एकच मागणी करतो.
ततस्तथेति तं प्राह केशवो देवसंसदि
मग केशवाने देवांच्या सभेत त्याला म्हणाले, "तसेच होईल."
इत्युक्त्वा चावतीर्णोऽसौ सह देवैर्हरिस्तदा
हे बोलून त्या वेळी हरि देवांसह खाली उतरले.
सूर्यवर्चाः स चायं हि निहतो भैमिपुत्रकः तस्माद्दोषो न कृष्णेऽस्मिन्द्रष्टव्यः सर्वभू मिपैः
हा भीमपुत्र सूर्याप्रमाणे तेजस्वी होता, तो मारला गेला; म्हणून, हे इंद्रा, सर्व जीवांनी कृष्णामध्ये दोष पाहू नये.
यद्येनमधुना नैव हन्यां ब्रह्मवचोऽन्यथा
जर मी त्याला आत्ता मारला नाही, तर ब्रह्मदेवाचे वचन खोटे ठरेल.
गुप्तक्षेत्रे मयैवाऽसौ नियुक्तो देव्यनुस्मृतौ
तो गुप्त ठिकाणी, देवीच्या स्मरणाने, माझ्याच आदेशाने ठेवला होता.
इत्युक्ते चंडिका देवी तदा भक्तशिरस्त्विदम्
हे ऐकून चंडिका देवीने त्या भक्ताच्या डोक्याला असे सांगितले.
यथा राहुशिरस्तद्वत्तच्छिरः प्रणनाम तान्
राहूच्या डोक्याप्रमाणेच ते डोके सर्वांना वाकून नमस्कार करू लागले.
ततः कृष्णो वचः प्राह मेघगंभीरवाक्प्रभुः
मग कृष्ण, मेघासारख्या गंभीर आवाजाने, असे बोलले.
तावत्त्वं सर्वलोकानां वत्स पूज्यो भविष्यसि
आता पुढे सर्व लोकांच्या पूजेचा तू पात्र होशील, बाळा.
स्वभक्तानां च लोकेषु देवीनां दास्यसे स्थितिम् पिटकास्ताः सुखेनैव शामयिष्यसि पूजनात्
लोकांमध्ये, देवींच्या भक्तांना तू स्थैर्य देशील; त्या वेदिकांवर पूजा करून त्यांना सहज शांत करशील.
इदं च शृंगमारुह्य पश्य युद्धं यथा भवेत्
आता या शिखरावर चढ आणि युद्ध कसे घडते ते पाह.
धावंतः कौरवास्त्वस्मान्वयं यामस्त्वमूनिति
कौरव आमच्यापासून पळत आहेत; आम्ही त्यांचा पाठलाग करतो, आणि तू हे सर्व पाहतोस.
बर्बरीकशिरश्चैव गिरिशृंगमवाप्य तत् ततो युद्धं महदभूत्कुरुपांडवसेनयोः ।।1.2.66.
बर्बरीकाचे डोके त्या पर्वतशिखरावर पोहोचले आणि मग कुरू आणि पांडवांच्या सैन्यांमधील महान युद्ध पाहू लागले.
अष्टादशाहेन हता ये च द्रोणवृषादयः
अठरा दिवसांत, द्रोण वगैरे वीर मारले गेले.
युधिष्ठिरो ज्ञातिमध्ये गोविंदं समभाषत
युधिष्ठिराने आपल्या नातेवाईकांत गोविंदाशी बोलले.
त्वयैव नाथेन हरे नमस्ते पुरुषोत्तम
हे हरी, हे पुरुषोत्तम, आमचे रक्षण करणारा तूच आहेस, तुला नमस्कार.
येन ध्वस्ता धार्तराष्ट्रास्तं निराकृत्य मां नृप
ज्याने धृतराष्ट्रपुत्रांचा नाश केला, आणि मला बाजूला केले, तोच राजा.
धृष्टद्युम्नं फाल्गुनं च सात्यकिं मां च पांडव
धृष्टद्युम्न, फाल्गुन, सात्यकी आणि मी, हे पांडवा,
न मया न त्वया पार्थ नान्येनाप्यरयो हताः
हे पार्था, ना माझ्या हातून, ना तुझ्या हातून, ना कुणा दुसऱ्याच्या हातून शत्रू मारले गेले.
अहं हि सर्वदाग्रस्थं नरं पश्यामि संयुगे
कारण मी नेहमी युद्धात एक श्रेष्ठ पुरुष पाहतो.
अथ चेदस्ति त्वत्पौत्रमुच्चस्थं वच्मि हंत कः
जर तुझा नातू फार मोठा झाला असेल, तर सांग, तो कोण आहे? मी बोलतो.
उपसृत्य ततो भीमो बर्बरीकमपृच्छत
मग भीमाने बर्बरीकाजवळ जाऊन त्याला विचारले.
सव्यतः पंचवक्त्रः स दक्षिणे चैकवक्त्रतः ।। 1.2.66.
डाव्या बाजूला त्याला पाच तोंडे होती, आणि उजव्या बाजूला एकच तोंड होते.
सव्यतो दशहस्तश्च धृतशूलाद्युदायुधः
डाव्या बाजूला त्याच्या दहा हातात भाले आणि इतर शस्त्रे होती.
सव्यतश्च जटाधारी दक्षिणे मुकुटोच्चयः
डाव्या बाजूला त्याने जटा घातल्या होत्या, आणि उजव्या बाजूला उंच मुकुट घातला होता.
सव्यतश्चंद्रधारी च दक्षिणे कौस्तुभद्युतिः
डाव्या बाजूला त्याने चंद्र धारण केला होता, आणि उजव्या बाजूला कौस्तुभ मण्यासारखी प्रभा होती.
ईदृशो मे नरो दृष्टो न चान्यो यो जघान तान्
असा पुरुष मी पाहिला; आणि दुसरा कोणीही त्यांना मारलेला नाही.
सस्वनुर्देववाद्यानि साधुसाध्विति वै जगुः
देवतांचे वाद्य वाजू लागले, आणि 'छान, छान!' असे स्वर उमटले.
विलक्षश्चाभवद्भीमो निश्वासांश्चाप्यमुंचत
भीम गोंधळला आणि खोल श्वास सोडू लागला.