शपथा वः स्वधर्मस्य शस्त्रं ग्राह्यं न वः क्वचित्
तुमच्या स्वतःच्या धर्माची शपथ आहे; तुम्ही कुठेही शस्त्र उचलू नका.
ततो विस्मितचित्तानां युधिष्ठिरपुरोगिणाम्
मग, युधिष्ठिरासमोर जमलेल्या सर्वांच्या मनात आश्चर्य निर्माण झाले.
वासुदेवश्च संक्रुद्धश्चक्रेण निशितेन च
वासुदेव रागावलेला होता आणि त्याने धारदार चक्र उचलले.
ततः क्षणात्सर्वमासीदाविग्रं राजमं डलम्
तेव्हा क्षणातच सगळ्या राजसभेत गोंधळ उडाला.
किमेतदिति प्राहुश्च बर्बरीकः कुतो हतः 1.2.66.
लोक म्हणाले, 'हे काय झाले?' आणि बर्बरीक विचारू लागला, 'ही हानी कुठून आली?'
हाहा पुत्रेति च गृणन्प्रस्खलंश्च पदेपदे
तो 'अरे बापरे, माझा मुलगा!' असे ओरडत होता आणि प्रत्येक पावलावर अडखळत चालत होता.
एतस्मिन्नंतरे देव्यश्चतुर्दश समाययुः
इतक्यात चौदा देव्या तिथे आल्या.
सिद्धांबिका क्रोडमाता कपाली तारा सुवर्णा च त्रिलोकजेत्री
सिद्धांबिका, क्रोडमाता, कपालिनी, तारा, सुवर्णा आणि त्रिलोकजेत्री,
भूतांबिका हरसिद्धिस्तथामूः संप्राप्य तस्थुर्नृपविस्मयंकराः
भूतांबिका, हरसिद्धी आणि इतरही आल्या आणि त्यांनी उभे राहून राजाला आश्चर्यचकित केले.
शृणुध्वं पार्थिवाः सर्वे कृष्णेन विदितात्मना
राजांनो, सगळ्यांनी ऐका, कृष्ण स्वतःला ओळखणारा आहे.
मेरुमूर्ध्नि पुरा पृथ्वी समवेतान्दिवौकसः
पूर्वी मेरू पर्वताच्या शिखरावर पृथ्वी आणि देवता एकत्र जमले होते.
ततो ब्रह्मा प्राह विष्णुं भगवंस्त्वमिदं शृणु
मग ब्रह्मा विष्णूला म्हणाला, 'भगवान, हे ऐक.'
ततस्तथेति तन्मेने वचनं विष्णुरव्ययः
त्यावर अविनाशी विष्णू म्हणाला, 'तसेच होईल,' आणि त्याचे शब्द मान्य केले.
सूर्यवर्चेति यक्षेंद्रश्चतुराशीतिकोटिपः
सूर्यवर्चा नावाचा यक्षेंद्र होता, ज्याच्याकडे चौर्याऐंशी कोटी अनुयायी होते.
मयि तिष्ठति दोषाणामनेकानां महास्पदे 1.2.66.
मी असताना, असंख्य दोषांचे मोठे घर आहे.
अहमेकोऽवतीर्यैतान्हनिष्यामि भुवो भरान्
मी एकटाच पृथ्वीवरील हे भार उतरवायला जन्म घेईन आणि त्यांचा नाश करीन.
इत्युक्तवचने ब्रह्मा क्रुद्धस्तं समभाषत
हे शब्द ऐकून ब्रह्मा रागावून त्याला बोलला.
स्वसाध्यं ब्रूषे मोहात्त्वं शापयोग्योऽसि बालिश
तू मोहाने स्वतःचेच कौतुक करतोस; अरे मूर्खा, तुला शाप देण्यासारखे आहे.
अविचार्यैव प्रभुषु वक्ति सोऽर्हति दंडनम्
जो मोठ्यांना न विचारता बोलतो, त्याला शिक्षा मिळायलाच हवी.
शरीरनाशं कृष्णात्त्वमवाप्स्यसि न संशयः
कृष्णाच्या हातून तुझे शरीर नष्ट होईल, यात शंका नाही.
यद्येवं भविता नाशस्तदेकं देव प्रार्थये
देवा, जर माझा नाश ठरलेलाच असेल, तर मी तुझ्याकडे एकच मागणी करतो.
ततस्तथेति तं प्राह केशवो देवसंसदि
मग केशवाने देवांच्या सभेत त्याला म्हणाले, "तसेच होईल."
इत्युक्त्वा चावतीर्णोऽसौ सह देवैर्हरिस्तदा
हे बोलून त्या वेळी हरि देवांसह खाली उतरले.
सूर्यवर्चाः स चायं हि निहतो भैमिपुत्रकः तस्माद्दोषो न कृष्णेऽस्मिन्द्रष्टव्यः सर्वभू मिपैः
हा भीमपुत्र सूर्याप्रमाणे तेजस्वी होता, तो मारला गेला; म्हणून, हे इंद्रा, सर्व जीवांनी कृष्णामध्ये दोष पाहू नये.
यद्येनमधुना नैव हन्यां ब्रह्मवचोऽन्यथा
जर मी त्याला आत्ता मारला नाही, तर ब्रह्मदेवाचे वचन खोटे ठरेल.
गुप्तक्षेत्रे मयैवाऽसौ नियुक्तो देव्यनुस्मृतौ
तो गुप्त ठिकाणी, देवीच्या स्मरणाने, माझ्याच आदेशाने ठेवला होता.
इत्युक्ते चंडिका देवी तदा भक्तशिरस्त्विदम्
हे ऐकून चंडिका देवीने त्या भक्ताच्या डोक्याला असे सांगितले.
यथा राहुशिरस्तद्वत्तच्छिरः प्रणनाम तान्
राहूच्या डोक्याप्रमाणेच ते डोके सर्वांना वाकून नमस्कार करू लागले.
ततः कृष्णो वचः प्राह मेघगंभीरवाक्प्रभुः
मग कृष्ण, मेघासारख्या गंभीर आवाजाने, असे बोलले.
तावत्त्वं सर्वलोकानां वत्स पूज्यो भविष्यसि
आता पुढे सर्व लोकांच्या पूजेचा तू पात्र होशील, बाळा.