वससि ध्रुवचक्रे त्वं मुनिचक्रे च ते स्थितिः
तू ध्रुवाच्या मंडळात वास करतेस आणि ऋषींच्या मंडळातही तुझं स्थान आहे.
सप्तद्वीपेषु त्वं देवि समुद्रेषु च सप्तसु
सप्तद्वीपांमध्ये आणि सात समुद्रांमध्ये, हे देवी, तूच आहेस.
त्वं देवि चावतारेषु विष्णोः साहाय्यकारिणी
हे देवी, विष्णूच्या अवतारांमध्ये तू त्याला मदत करणारी आहेस.
चतुर्भुजे चतुर्वक्त्रे फलदे चत्वरप्रिये
चार हातांची, चार मुखांची, फळ देणारी, आणि चौघांना प्रिय असणारी तू आहेस.
महाघोरे कालरात्रि घंटालि विकटोज्वले 1.2.65.
अत्यंत भयंकर रूपात, काळरात्री म्हणून, घंटा घेऊन, प्रचंड तेजस्वी तू आहेस.
मेरुवासिनि पिंगाक्षि नेत्रत्राणैककारिणि
मेरू पर्वतावर वसणारी, पिंगट डोळ्यांची, डोळ्यांचे एकटीने रक्षण करणारी तू आहेस.
महानादे महावीर्ये महा मोहविनाशिनि
महान नाद असणारी, महान पराक्रमी, मोठ्या मोहाचा नाश करणारी तू आहेस.
सर्वमंगलमंगल्या यदि त्वं सत्यतोंबिके
सर्व मंगलांमध्ये सर्वात मंगलमय, हे अंबिका, जर तू खरोखरच आहेस.
यदि सर्वकृपालुभ्यः सत्यतस्त्वं कृपावती
जर तू सर्व दयाळूंमध्ये खरोखरच दयाळू आहेस.
पापोयमिति यद्देवि प्रकुप्यसि वृथैव तत्
हे देवी, 'हा पापी आहे' असे समजून जर तू रागावलीस, तर ते खरेच व्यर्थ आहे.
स्वयमुत्पाद्य यो रेणुं वेष्टितस्तेन कुप्यति
जो स्वतःच धूळ निर्माण करतो आणि त्यातच गुरफटतो, तो त्यावरच रागावतो.
इति स्तुता पांडवेन देवी कृष्णच्छविच्छविः
पांडवपुत्राने अशी स्तुती केली असता, कृष्णमेघासारखी कांती असलेली देवी—
विद्युत्कोटिसमाभास मुकुटेनातिशोभिता
कोटी वीजांसारखी चमकणारी, मुकुटाने शोभून दिसणारी—
प्रवाहेनेव हारेण सुरनद्या विराजिता ।। कल्पद्रुमप्रसूनैश्च पूर्णावतंसमंडिता
देवतांच्या नदीसारख्या ओघवत्या हाराने आणि कल्पवृक्षाच्या फुलांनी बनवलेल्या कुंडलांनी सजलेली ती देवी शोभत होती.
दन्तेन्दुकांतिविध्वस्तभक्तमोहमहाभया 1.2.65.
हिचं तेज हत्तीच्या सुळ्याप्रमाणे किंवा चंद्रासारखं उजळ होतं आणि तिच्या भक्तांच्या मनातील मोह व भीतीचं मोठं अंधार दूर करत होतं.
वाससा तडिदाभेन मेघलेखेव वेष्टिता
ती वीजेसारख्या चमकणाऱ्या वस्त्रात गुंडाळलेली होती, जणू काही ढगाच्या रेषेसारखी दिसत होती.
सतां शरणदाभ्यां च पद्भ्यां नूपुरराजिता
सज्जनांना आश्रय देणाऱ्या तिच्या पायांना सुंदर नुपुरांनी शोभा आली होती.
गणैर्देवीभिराकीर्णा शतपद्मैर्महामलैः
ती देवी अनेक देवींच्या समूहांनी वेढलेली होती आणि तिच्या गळ्यात शंभर कमळांची माळ होती.
भूमौ निपत्य राजेंद्रो नमोनम इति स्थितः
राजांचा राजा जमिनीवर पडला आणि 'नमस्कार, नमस्कार' असं पुन्हा पुन्हा म्हणत तिथेच उभा राहिला.
तथा सम्मुखमाधावज्जय मातरिति ब्रुवन्
मग तो तिच्या समोर धावत गेला आणि 'जय हो, आई!' असं म्हणाला.
प्रणिपत्य नमस्तुभ्यं नमस्तुभ्यं मुहुर्जगौ
त्याने वाकून नमस्कार केला आणि 'तुला नमस्कार, तुला नमस्कार' असं पुन्हा पुन्हा गाऊ लागला.
पुनः प्रसीद पापस्य क्षमाथीले प्रसीद मे
पुन्हा तो म्हणाला, 'माझ्यावर कृपा कर, माझे पाप माफ कर, माझ्यावर कृपा कर.'
एवं स्तुता भगवती स्वयमुत्थाय पार्थिवम्
अशा प्रकारे स्तुती केल्यावर भगवती स्वतः त्या राजाला उभं केलं.
अतो नेत्रत्रयं दत्तं द्वे बाह्ये चांतरं परम्
मग तिने त्याला तीन डोळे दिले—दोन बाहेरचे आणि एक श्रेष्ठ अंतरंग डोळा.
नाहं कोपं यत्र तत्र दर्शयामि वृकोदर 1.2.65.
मी सर्वत्र राग दाखवत नाही, वृषोदर.
नैतत्प्रियं च कृष्णस्य भ्रातुर्मे क्रोधमाचरम्
हे कृत्य कृष्णाला, माझ्या भावाला, आवडलं नाही आणि मीही रागावले नाही.
त्वं च निन्दसि मां नित्यं तच्च जाने वृकोदर
आणि तू नेहमी माझी निंदा करतोस; हे मला माहिती आहे, वृषोदर.
तदेवं नैव भूयस्ते प्रकर्तव्यं कथंचन
म्हणून असं वागणं तुझ्याकडून पुन्हा कधीच होऊ नये.
तदिदानीं सर्वमेवं क्षन्तव्यं च परस्परम्
म्हणून आता, आपण एकमेकांची सर्व चूक माफ करूया.
यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिराविर्भवेद्धरिः
जेव्हा जेव्हा धर्माचा ऱ्हास होतो, तेव्हा हरि प्रकट होतो.