वयं च सर्वास्ते दास्यस्त्वां पतिं प्रवृणीमहे
आम्ही सर्व नागकन्या तुला पती म्हणून निवडतो आणि तुझी सेवा करू.
बर्बरीक इति ख्यातस्तं दैत्यं हंतुमागतः
तो दैत्याचा वध करण्यासाठी आलेला, प्रसिद्ध बार्बरीक आहे.
स च दैत्यो हतः पापः पुनर्यास्ये महीतलम्
तो दुष्ट दैत्य मारला गेला तरी पुन्हा पृथ्वीवर येईल.
ब्रह्मचारिव्रतं यस्मादहं सततमास्थितः
कारण मी नेहमीच ब्रह्मचर्याचा व्रत पाळले आहे.
ऊर्ध्वमाचक्रमे वीरः कातरं ताभिरीक्षितः
त्या घाबरलेल्या स्त्रियांच्या नजरेखाली तो शूरवीर वर चढून गेला.
प्रहर्षेणैव पूर्वस्या विजयं ददृशे दिशः 1.2.63.
त्याने मोठ्या आनंदाने पूर्व दिशेचा विजय पाहिला.
कांत्या सूर्यसमाभास ऊर्ध्वमाचक्रमे क्षणात्
सूर्यासारखा तेजस्वी तो क्षणात वर गेला.
जगुर्गंधर्वमुख्याश्च ननृतुश्चाप्सरोगणाः
गंधर्वांचे प्रमुख गाणे गाऊ लागले आणि अप्सरांच्या झुंडी नाचू लागल्या.
तव प्रसादाद्वीरेश सिद्धिः प्राप्ता मयातुला
वीरांचा स्वामी, तुझ्या कृपेने मला अतुलनीय यश मिळाले.
अत एव हि साधृनां संगमिच्छंति साधवः
म्हणूनच सज्जनांना सज्जनांची संगत हवी असते.
त्वं च होमस्थितं भस्म सिंदूरसदृशप्रभम्
आणि तू यज्ञात उभा असताना, तुझे भस्म सिंदूरासारखे चमकत आहे.
अक्षय्यमेतत्संग्रामे प्रथमं ते प्रमुंचतः
युद्धात तू प्रथम सोडलेले हे कधीही नष्ट न होणारे आहे.
एवं सुखेन विजयः शत्रूणां ते भविष्यति
म्हणून तुला शत्रूंचा विजय सहज मिळेल.
साकांक्षमुपकुर्याद्यः साधुत्वे तस्य को गुणः
जो कुणी अपेक्षा ठेवून काही करतो, त्याच्या चांगुलपणात काय मोठेपण?
तद्देहि भस्म चान्यस्मै केनाप्यर्थो न मेऽण्वपि
म्हणून ते भस्म दुसऱ्याला दे, मला काहीच हवे नाही.
ततो भूमिस्थितं भस्म प्राप्स्यंति यदि कौरवाः ।। 1.2.63.
मग जर कौरवांनी जमिनीवरचे ते भस्म मिळवले,
महाननर्थो भविता पांडवानां ततः स्फुटम्
तर पांडवांवर मोठे संकट निश्चितच येईल.
देवीभिः सहिता देवाः संमान्य विजयं च ते
देवींसह देवांनी तुझा आणि तुझ्या विजयाचा सन्मान केला.
एवं स विजयो विप्रः सिद्धिं लेभे सुदुर्लभाम्
अशा प्रकारे त्या ब्राह्मणाला फार दुर्मिळ विजय आणि सिद्धी मिळाली.
एवं तत्र स्थिते तीरे देव्याराधनतत्परे
अशा रीतीने, तो त्या तीरावर देवीच्या पूजेत मग्न राहिला.
ततः कालेन केनापि पांडवा द्यूतनिर्जिताः
थोड्या काळानंतर पांडवांची फसवणूक झाली आणि ते फासे खेळात हरले.
प्रागेव चंडिकां देवीं क्षेत्रादीशानतः स्थिताम्
त्याआधीच, त्या क्षेत्राची मुख्य देवी चंडिका तिथे उपस्थित होती.
तत्रैव चोपविष्टोऽभूत्तदानीं चंडिकागणः
त्याच ठिकाणी त्या वेळी चंडिकेचा समुदाय बसलेला होता.
परं नासौ वेद पाण्डून्पाण्डवास्तं च नो विदुः
पण त्याला पांडवांची ओळख नव्हती आणि पांडवांनाही त्याची ओळख झाली नाही.
ततः प्रविश्य वै तस्मिन्देवीमासाद्य पांडवाः
मग पांडवांनी तिथे जाऊन देवीच्या जवळ गेले.
ततो भीमः कुण्डमध्यं जलं पातुं विवेश ह
मग भीम पाणी प्यायला म्हणून कुंडाच्या मधोमध गेला.
उद्धृत्य भीम तोयं त्वं पादौ प्रक्षाल्य भो बहिः
भीमा, पाणी काढून बाहेर ये आणि तिथेच पाय धुवून टाक.
एतद्राज्ञो वचो भीमस्तृषा व्याकुललोचनः
राजाने भीमाला हेच सांगितले, त्यावेळी भीम तहान लागून डोळे व्याकुळ झाले होते.
स च दृष्ट्वा जलं पातुं तत्रैव कृतनिश्चयः 1.2.64.
पाणी पाहून भीमाने तिथेच पाणी प्यायचे ठरवले.
यतः पीतं जलं पुंसामप्रक्षाल्य च यद्भवेत्
कोणतीही व्यक्ती पाय न धुता पाणी प्यायल्यास—