आत्मशक्तिं तत्र मुक्त्वा प्रोवाचेदं वचः शुभा
तिने आपली शक्ती तिथे सोडली आणि शुभ अशी वाणी बोलली:
देवारिं च दुरात्मानं शीघ्रं नाशय शोभने
सुंदर देवी, देवांचा शत्रू आणि वाईट मनाचा तो दुष्ट लवकर नष्ट कर.
रवेणैव मृतं चक्रे सानुगं स्फुटितहृदम्
फक्त आपल्या गर्जनेने तिने त्याला आणि त्याच्या साथीदारांना ठार केले, त्यांची हृदयं फुटली.
यैरासन्विकला लोकास्त्रयोऽपि प्रमृता यथा 1.2.62.
ज्यामुळे तीनही लोकांत गोंधळ माजला होता, जणू काही सर्व नष्ट झाले होते.
रुदंस्तस्याः समीपे चाप्यागतः प्रेतसद्मनि
रडत रडत तो तिच्या जवळ, मृतांच्या निवासस्थानी आला.
कालिकाऽपाययत्स्तन्यं मा रुदेति प्रजल्पती
काळिकेने त्याला स्तनपान दिलं आणि 'रडू नकोस' असं हळूवार सांगितलं.
योऽसौ हरकंठभवविषादासीत्सुदुर्धरः
हराच्या गळ्यातून आलेलं ते विष फारच सहन करण्यास कठीण होतं.
बालोऽपि बालरूपं तत्त्यक्तुमैच्छत्कृतक्रिहया:
तो लहान असतानाही, लहान रूपातच, स्वतःच्या कृतीने ते सोडून द्यावं असं त्याला वाटलं.
ततो देवाः कालिकायाः शंकमानाः पुनर्भयम्
मग देवांना काळिकेची पुन्हा भीती वाटू लागली.
अस्ति चेद्भवतां भीतिरन्यान्स्रक्ष्यामि बालकान्
'तुम्हाला भीती वाटत असेल, तर मी दुसरे बालक निर्माण करीन,' असं तिने सांगितलं.
प्राह तान्बालरूपांश्च बालरूपी महेश्वरः
महेश्वराने बालकाच्या रूपात त्या बालरूपांना सांगितलं:
चतुर्दशानां भूर्लोके वासो वः पालनं तथा
'चौदा दिवस तुमचं वास्तव्य आणि रक्षण पृथ्वीवरचं असेल.'
नैवेद्यं भवतां राजमाषतंदुलमिश्रकाः
'तुमचं नैवेद्य म्हणजे राजमाष आणि तांदूळ मिसळून दिलं जाईल.'
तस्य तन्निष्फलं भावि भुक्तं प्रेतैश्च राक्षसैः 1.2.62.
ते नैवेद्य त्यांना निष्फळ ठरेल, ते भुते आणि राक्षसांनी खाल्लं जाईल.
क्षेत्रपालाः स्थिताश्चैव यथास्थाने निरूपिताः
क्षेत्रपाल आपापल्या जागी योग्य प्रकारे नेमले गेले आहेत.
आराधनं प्रवक्ष्यामि येन प्रीता भवंति ते
आता मी त्या पूजेचा विधी सांगतो, ज्यामुळे ते संतुष्ट होतात.
ॐक्षां क्षेत्रपालाय नमः
ॐ क्षां, क्षेत्रपालास नमस्कार.
अनेनात्र चंदनादि दत्त्वा राजमाषतण्डुलमिश्रकाश्च चतुःषष्टिकृतभागान्वटकान्निवेद्य तावत्यो दीपिकास्तावन्ति पत्राणि पूगानि निवेद्य दण्डवत्प्रणम्य महास्तुतिमेतां जपेत्
यासाठी येथे चंदन वगैरे अर्पण करून, राजमाष आणि तांदळाचे मिश्रण असलेले चौसष्ट वडे, तितक्याच दिव्या, पाने आणि सुपाऱ्या अर्पण कराव्यात. मग दंडवत घालून ही मोठी स्तुती म्हणावी.
ॐऊर्ध्वकेशा विरू पाक्षा नित्यं ये घोररूपिणः
ॐ, ज्यांचे केस उभे राहिले आहेत, विचित्र डोळे आहेत आणि नेहमीच भयंकर रूप असते—
अह्वरो ह्यापकुम्भश्च इडाचारस्तथैव यः
अह्वर, आपकुंभ आणि इडाचार—
सिद्धेयश्चैव वलिको नीलपादेकदंष्ट्रिकः
सिद्धेय, वलिक, नीलपाद आणि एकदंष्ट्रिका—
ऊर्ध्वपादः कम्बलश्च खंजनः खर एव च
ऊर्ध्वपाद, कंबळ, खंजन आणि खर—
जटालोप्यजटालश्च नौमि स्वःक्षेत्रपालकान्
जटालोप आणि जटाल— मी माझ्या क्षेत्रपालांना नमस्कार करतो.
ठंठंकणो जंबरश्च स्फुलिंगास्यस्तडिद्रुचिः 1.2.62.
ठंठंकण, जम्बर, ज्याचे तोंड जणू ठिणगीसारखे आहे, आणि जो वीजेसारखा चमकतो—
फेत्कारकारी पंचास्यो बर्बरी भीमरूपवान्
फुत्कार करणारा, पंचमुखी, बर्बरी आणि भयंकर रूप असलेला—
रौरवश्चापि लंबोष्ठो वणिजः सुजटालिकः
रौरव, लंबोष्ठ, वणिज आणि सुजटालिका—
सर्वलिंगेषु हुंकारः स्मशानेषु भयावहः
सर्व रूपांत 'हुं' असा आवाज करणारा आणि स्मशानात भीतीदायक असलेला—
एकवृक्षश्च वृक्षेषु करालवदनो निशि
झाडांमध्ये एकच झाड असलेला, रात्री भयंकर चेहरा असलेला—
चत्वरेषु दुरारोहः पर्वते कुरवस्तथा
चौकात चढायला कठीण, पर्वतावर कुरव—
रसक्षेत्रे रसाध्यक्षो यज्ञवाटेषु कोटनः
रसाच्या क्षेत्रात रसाचा अधिकारी, यज्ञस्थळी कोटन—