प्रथमायां ततो रात्रौ ययौ सिद्धांबिकापुरः
त्याच्या नंतरच्या पहिल्या रात्री, तो सिद्धांबिकापूर येथे गेला.
अष्टदिक्ष्वष्टकीलांश्च निखन्यैव ससूत्रकान्
त्याने आठही दिशांना दोर बांधलेल्या आठ खिळ्या जमिनीत रोवून ठेवल्या.
शिखामाबद्ध्य दिग्बंधं कृत्वा रेभे ततो विधिम् 1.2.61.
केसांची शिखा बांधून, दिशाबंधन करून, त्याने विधी सुरू केला.
समर्प्य च ततः खड्गं खादिरं मंत्रतेजितम्
मंत्राच्या प्रभावाने खडिराचा तलवार शुद्ध करून, त्याने ती अर्पण केली.
शुचिर्विनिद्रः संतिष्ठ स्तवं देव्याः समुद्गिरन्
तो शुद्ध आणि जागाच राहून, देवीचे स्तोत्र म्हणत उभा होता.
इत्युक्ते संस्थिते तत्र बर्बरीके महाबले
असे करत असताना, बलवान बर्बरीक तिथे उपस्थित होता.
ततः सुखासनो भूत्वा गुंगुरुभ्यो नमः इति ततो गणेश्वरविधानमारब्धवान्
मग आरामदायक आसन घेऊन, 'गुंगुरुभ्यो नमः' असे म्हणून, त्याने गणेश्वराची पूजा सुरू केली.
अथातः संप्रवक्ष्यामि मंत्रं गणपतेः परम्
आता मी गणपतीचा श्रेष्ठ मंत्र सांगतो.
सर्वकार्यकरं स्वल्पं महार्थं सर्वसिद्धिदम्
हा मंत्र लहान आहे, सर्व कामे साधतो, फार मौल्यवान आहे आणि सर्व सिद्धी देतो.
डाकिन्यो यातुधानाश्च प्रेताद्याश्च भयंकराः
डाकिनी, यातुधान, प्रेत आणि इतर भयानक जीव—
इमं गाणेश्वरं कल्पं विजानन्विजयोऽपि च
हा गणेश्वर पूजेचा विधी जाणून, विजयही मिळतो.
दशांशं गुटिका हुत्वा पूज्य सिद्धिविनायकम् 1.2.61.
गूगुळाच्या गोळ्यांचा दहावा भाग होम करून, सिद्धिविनायकाची पूजा केल्याने—
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखण्डे महाविद्यासाधने गाणेश्वरकल्पवर्णनंनामैकषष्टितमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील, पहिल्या माहेश्वर खंडातील, कौमारिका विभागातील, महाविद्या साधनेतील 'गणेश्वर कल्पाचे वर्णन' हा एकसष्टावा अध्याय संपला.
क्षेत्रनाथः कथं जज्ञे वदैतच्छृण्वतां हि नः
क्षेत्रनाथ कसा जन्मला, हे आम्हाला ऐकणाऱ्यांना सांग.
शिवं देव्या सहासीनं प्रणिपत्येदमब्रुवन्
शिव आणि देवी एकत्र बसले असताना, त्यांना वंदन करून त्यांनी असे विचारले.
देव दैत्येन घोरेण दुर्जयेन सुरासुरैः
देवतांनो, त्या भयंकर आणि देव-दानवांनाही जिंकता न येणाऱ्या दैत्यामुळे,
न विष्णुना न चंद्रेण न चान्येनापि केनचित्
तो विष्णू, चंद्र किंवा दुसरा कुणीही जिंकू शकला नाही—
तेन संपीड्यमानानामस्माकं शरणं भव
आम्ही त्याच्या त्रासाने हैराण झालो आहोत, म्हणून आम्हाला तुझं आश्रय दे.
ततोऽतिकृपयाविष्टहरकंठस्य कालिमाम्
मग मोठ्या करुणेने भरून, काळ्या गळ्याची काळिका—
आत्मशक्तिं तत्र मुक्त्वा प्रोवाचेदं वचः शुभा
तिने आपली शक्ती तिथे सोडली आणि शुभ अशी वाणी बोलली:
देवारिं च दुरात्मानं शीघ्रं नाशय शोभने
सुंदर देवी, देवांचा शत्रू आणि वाईट मनाचा तो दुष्ट लवकर नष्ट कर.
रवेणैव मृतं चक्रे सानुगं स्फुटितहृदम्
फक्त आपल्या गर्जनेने तिने त्याला आणि त्याच्या साथीदारांना ठार केले, त्यांची हृदयं फुटली.
यैरासन्विकला लोकास्त्रयोऽपि प्रमृता यथा 1.2.62.
ज्यामुळे तीनही लोकांत गोंधळ माजला होता, जणू काही सर्व नष्ट झाले होते.
रुदंस्तस्याः समीपे चाप्यागतः प्रेतसद्मनि
रडत रडत तो तिच्या जवळ, मृतांच्या निवासस्थानी आला.
कालिकाऽपाययत्स्तन्यं मा रुदेति प्रजल्पती
काळिकेने त्याला स्तनपान दिलं आणि 'रडू नकोस' असं हळूवार सांगितलं.
योऽसौ हरकंठभवविषादासीत्सुदुर्धरः
हराच्या गळ्यातून आलेलं ते विष फारच सहन करण्यास कठीण होतं.
बालोऽपि बालरूपं तत्त्यक्तुमैच्छत्कृतक्रिहया:
तो लहान असतानाही, लहान रूपातच, स्वतःच्या कृतीने ते सोडून द्यावं असं त्याला वाटलं.
ततो देवाः कालिकायाः शंकमानाः पुनर्भयम्
मग देवांना काळिकेची पुन्हा भीती वाटू लागली.
अस्ति चेद्भवतां भीतिरन्यान्स्रक्ष्यामि बालकान्
'तुम्हाला भीती वाटत असेल, तर मी दुसरे बालक निर्माण करीन,' असं तिने सांगितलं.
ॐगांगींगूंगैंगौंगः सप्ताक्षरोऽयं महामंत्रः साध कस्य पूर्वं तिलककरणम् इति तिलकस्योपरि अक्षतान्दद्यात् अनेन मन्त्रेण इति तिलकमंत्रः अनेन मंत्रेण गणेशाय पुष्पांजलित्रयं दद्यात् अत ऊर्ध्वं मूलमन्त्रेण जपं कुर्यात् ॐ गां गणपतये स्वाहेति मन्त्रेण गुग्गुलगुटिकाभिर्होमं विदध्याद्विनियोगं चेति गाणेश्वरो ता?कल्पः सर्वविघ्नानि नश्यंति मनोभीष्टं च सिध्यति
'ॐ गां गीं गूं गैं गौं गः' हा सात अक्षरी मोठा मंत्र आहे. प्रथम 'साधकस्य' आणि तिलक लावणे, तिलकावर या मंत्राने अक्षता ठेवाव्यात—हा तिलक मंत्र आहे. या मंत्राने गणेशाला तीन वेळा फुलांची अर्घ्य द्यावी. त्यानंतर मूलमंत्राचा जप करावा. 'ॐ गां गणपतये स्वाहा' या मंत्राने गूगुळाच्या गोळ्यांनी होम करावा आणि योग्य नियोजन करावे. ही गणेश्वर पूजा आहे. सर्व विघ्ने नाहीशी होतात आणि मनातील इच्छा पूर्ण होते.