इति हैडंबिवचनं श्रुत्वा कामकटंकटा
हिडिंबेचे हे बोल ऐकून, ती कामाने व्याकुळ झाली.
धिगहं यन्मया पूर्वं समयः स कृतोऽभवत्
अरेरे, मी पूर्वी असा करार केला, याची मला लाज वाटते.
इति संचिन्तयन्ती सा भैमिं वचनमब्रवीत्
अशी विचार करत ती भीमाला म्हणाली,
अथ कामयसे मां त्वं तत्कथां शीघ्रमुच्चर ततोऽहं वशगा जाता हतो वा स्वप्स्यसे मया
जर तुला माझी इच्छा असेल, तर ती गोष्ट लवकर सांग; मग मी तुझ्या अधीन होईन, नाहीतर मी तुला मारून झोपवीन.
स्मृत्वा चराचरगुरुं कृष्णमारब्धवान्कथाम्
सर्व चराचरांचे गुरु कृष्ण यांचा स्मरण करून, त्याने गोष्ट सांगायला सुरुवात केली.
तस्य चैका सुता जज्ञे भार्या तस्य मृताऽभवत् 1.2.60.
त्याला एकच मुलगी झाली; त्याची पत्नी मरण पावली होती.
सा यदाभूद्यौवनगा व्यंजितावयवा शुभा
ती जेव्हा तारुण्यात आली, तिचे अंग सुंदरपणे खुलले,
तदास्य कामलुलितमालानं प्रजहौ मनः
तेव्हा त्याच्या मनाने वासनेने कोमेजलेल्या माळा टाकून दिल्या.
प्रातिवेश्मकपुत्री त्वं मयानीयात्र पोषिता
तू शेजाऱ्याची मुलगी आहेस, मी तुला इथे आणून वाढवले.
इत्युक्ता सा च मेने च तत्तथैव वचस्तदा
असे सांगितल्यावर तिने ते शब्द खरे मानले.
ततस्तस्यां सुता जज्ञे तस्मान्मदनरासभात् एनं प्रश्नं मम ब्रूहि शीघ्रं चेच्छक्तिरस्ति ते
मग तिला त्या मदनगाढवापासून एक मुलगी झाली; आता माझा प्रश्न पटकन उत्तर दे, जर तुझ्यात ताकद असेल.
न च पश्यति निर्द्धारं प्रश्नस्यास्य कथंचन
पण त्याला या प्रश्नाचे उत्तर काहीच सुचले नाही.
अताडयद्रुक्मरज्जुं कराभ्यां दोलकस्य च
त्याने सोन्याच्या दोरीला आणि झुल्याला हातांनी मारले.
सिंहव्याघ्रवराहाश्च महिषाश्चित्रका मृगाः
सिंह, वाघ, वराह, म्हशी आणि चित्ती हरणे,
अवादयन्नखौ भैमिः कनिष्ठांगुष्ठजौ हसन् 1.2.60.
भीमाने हसत हसत आपल्या नखांनी, लहान बोट आणि अंगठ्याने वाजवले.
तैर्मौर्वीनिर्मिताः सर्वे क्षणादेव स्म भक्षिताः
त्या सर्व धनुष्याच्या दोऱ्यांनी बनवलेल्या प्राण्यांना क्षणातच खाऊन टाकले.
उत्थाय सहसा दोलात्खड्गमादातुमैच्छत
ती झुल्यावरून अचानक उठली आणि तलवार उचलण्याचा प्रयत्न केला.
केशेष्वादाय सव्येन पाणिनाऽपातयद्भुवि
त्याने डाव्या हाताने तिचे केस पकडले आणि तिला जमिनीवर आपटले.
दक्षिणेन करेणास्याश्छेत्तुमैच्छत नासिकाम्
उजव्या हाताने तिची नाक कापायचा त्याचा इरादा होता.
प्रश्नेन शक्त्या च बलेन नाथ त्रिधा त्वयाहं विजिता नमस्ते
प्रश्न विचारून, शक्तीने आणि बळाने, प्रभो, तू मला तिन्ही प्रकारे जिंकलेस—तुला नमस्कार.
एवमुक्त्वा मुमोचैनां मुक्ता चाह प्रणम्य सा
असे म्हणून त्याने तिला सोडले, आणि ती मुक्त होऊन वाकून बोलली.
जानामि त्वां महाबाहो वीरं शक्तिमतां वरम्
माझ्या बलवान बाहूंवाले, मी तुला वीर आणि सर्वात सामर्थ्यवान म्हणून ओळखते.
गुह्यकाधिपतिस्त्वं हि कालनाभ इति स्मृतः
तू खरंच गुह्यकांचा अधिपती आहेस, आणि तुझे नाव कालानाभ आहे असे प्रसिद्ध आहे.
इति मां प्राह कामाख्या सर्वं तत्संस्मराम्यहम्
कामाख्येने मला असे सांगितले होते; ते सर्व मला आठवते.
समादिश प्राणनाथ कमादेशं करोमि ते घटोत्कच उवाच प्रच्छन्नस्तस्य घटते न विवाहः कथंचन ।। 1.2.60.
माझ्या प्राणनाथा, तू आदेश दे, मी तुझे म्हणणे पूर्ण करीन. घटोत्कच म्हणाला: हे लग्न गुप्त राहिले तर ते कधीच होणार नाही.
मोर्वि यस्य हि वर्तंते पितरौ बांधवास्तथा
मोरवी, जिनचे आईवडील आणि नातेवाईक अजून जिवंत आहेत—
अयं कुलक्रमोऽस्माकं यद्भार्या पतिमुद्वहेत्
आमच्या घराण्यात असा रिवाज आहे की पत्नीला पतीकडे दिले जाते.
भगदत्तमथो नाथं ततो मौर्वी न्यवेदयत्
मग तिने आपल्या पती भगदत्ताला मोरवीविषयी सांगितले.
ततः पृष्ठिं समारोप्य घटोत्कचमनिंदिता
मग तिने घटोत्कचाला आपल्या पाठीवर घेतले आणि तिला कोणीही दोष दिला नाही.
ततोऽसौ वासुदेवेन पांडवैश्चाभिनंदितः
यानंतर वासुदेव आणि पांडवांनी त्याचा सन्मान केला.