तदासाद्य स हैडंबिर्मेरोः शिखरवद्ग्रहम्
तेव्हा तो तिच्याजवळ गेला आणि मेरू पर्वताच्या शिखरासारखे तिला घट्ट पकडले.
तामाह ललितं वीरो भद्रे सा क्व मुरोः सुता
वीराने तिच्याशी गोड शब्दात विचारले, 'सौभाग्यवती, ती मुराची मुलगी कुठे आहे?'
कोटिशो निहताः पूर्वं तया कामुक कामुकाः
तिने आधी लाखो प्रियकरांचा नाश केला आहे, हे प्रियकरा.
तव रूपमहं दृष्ट्वा घटहासं सदोत्कचम्
घटहास, तुझे सौंदर्य पाहून माझ्या अंगावर रोमांच उठले.
तन्मया सह मोदस्व भुंक्ष्व भोगांश्च कामुक
म्हणून माझ्यासोबत आनंद मान आणि सुख उपभोग, हे प्रियकरा.
पुनर्नैतद्वचस्तुभ्यं विशते मम चेतसि
तरीसुद्धा, तुझे हे बोल पुन्हा माझ्या मनात येत नाहीत.
वामः कामो यतो भद्रे यस्मिन्नुपनिबद्ध्यते 1.2.60.
हे सौभाग्यवती, इच्छा फारच चंचल असते, कारण ती जिथे मिळेल तिथे जाऊन चिकटते.
अद्य ते स्वामिनी दृष्टा जिता वा क्रीडते मया
आज तुझ्या मालकीणबाईला मी पाहिले, जिंकले किंवा ती माझ्यासोबत खेळत आहे.
कर्णप्रावरणे तस्माच्छीघ्रमेव निवेद्यताम्
म्हणून हे गुपित तिच्या कानात पटकन सांग.
इति भैमेर्वचः श्रुत्वा प्रस्खलंती निशाचरी
भैमीचे हे शब्द ऐकून ती निशाचरी थोडी घसरली.
देवि कोऽपि युवा श्रीमांस्त्रैलोक्येष्वमितप्रभः
'देवी, त्रैलोक्यात अपार तेज असलेला एक तरुण, तेजस्वी पुरुष—'
कदाचिद्देवसंगत्या समयो मेऽभिपूर्यते
'कदाचित देवांच्या संगतीमुळे माझा वेळ पूर्ण होईल.'
इत्युक्तवचनाच्चेटी प्राप्यावोचद्घटोत्कचम्
हे शब्द ऐकून दासी गेली आणि घटोत्कचाला सांगितले.
इत्युक्तः स प्रहस्यैव तत्रोत्सृज्य स्वकानुगान्
असे ऐकून तो हसला आणि लगेचच आपल्या साथीदारांना तिथेच सोडून गेला.
स पश्यञ्छुकसंघातान्पारावतगणांस्तथा
त्याने पोपटांचे थवे आणि कबुतरांचे समूह पाहिले.
रूपेण वयसः चैव रतेरपि रतिंकरीम्
सौंदर्य, तारुण्य आणि प्रेमातही ती प्रेमाच्या देवतेपेक्षा सरस होती.
तां विद्युतमिवोन्नद्धां दृष्ट्वा भैमिरचिंतयत 1.2.60.
ती विजेसारखी तेजस्वी दिसत होती, हे पाहून भैमी विचार करू लागली.
न्याय्यमेतत्कृते पूर्वं नष्टा यत्कामिनां गणाः
तीमुळे पूर्वी प्रियकरांचे समूह नष्ट झाले, हे योग्यच आहे.
कामिनीनां कृते येषां क्षीयते गणनात्र का
स्त्रियांसाठी कोण किती मोजू शकतो, याची इथे मोजणीच नाही.
निष्ठुरे वज्रहृदये प्राप्तोऽहमतिथिस्तव
हे कठोर मनाच्या, दगडासारख्या हृदयाच्या, मी तुझ्याकडे पाहुणा म्हणून आलो आहे.
इति हैडंबिवचनं श्रुत्वा कामकटंकटा
हिडिंबेचे हे बोल ऐकून, ती कामाने व्याकुळ झाली.
धिगहं यन्मया पूर्वं समयः स कृतोऽभवत्
अरेरे, मी पूर्वी असा करार केला, याची मला लाज वाटते.
इति संचिन्तयन्ती सा भैमिं वचनमब्रवीत्
अशी विचार करत ती भीमाला म्हणाली,
अथ कामयसे मां त्वं तत्कथां शीघ्रमुच्चर ततोऽहं वशगा जाता हतो वा स्वप्स्यसे मया
जर तुला माझी इच्छा असेल, तर ती गोष्ट लवकर सांग; मग मी तुझ्या अधीन होईन, नाहीतर मी तुला मारून झोपवीन.
स्मृत्वा चराचरगुरुं कृष्णमारब्धवान्कथाम्
सर्व चराचरांचे गुरु कृष्ण यांचा स्मरण करून, त्याने गोष्ट सांगायला सुरुवात केली.
तस्य चैका सुता जज्ञे भार्या तस्य मृताऽभवत् 1.2.60.
त्याला एकच मुलगी झाली; त्याची पत्नी मरण पावली होती.
सा यदाभूद्यौवनगा व्यंजितावयवा शुभा
ती जेव्हा तारुण्यात आली, तिचे अंग सुंदरपणे खुलले,
तदास्य कामलुलितमालानं प्रजहौ मनः
तेव्हा त्याच्या मनाने वासनेने कोमेजलेल्या माळा टाकून दिल्या.
प्रातिवेश्मकपुत्री त्वं मयानीयात्र पोषिता
तू शेजाऱ्याची मुलगी आहेस, मी तुला इथे आणून वाढवले.
इत्युक्ता सा च मेने च तत्तथैव वचस्तदा
असे सांगितल्यावर तिने ते शब्द खरे मानले.