जटाजूटवता बालचंद्रचूडेन मौलिना
त्याच्या जटांमध्ये बालचंद्र मुकुटावर शोभत होता.
नागकुंडलिभिः फालफलकोद्भासिलोचनैः
त्याच्या कानात सर्पांची कुंडलं होती, आणि कपाळावरून डोळे तेजस्वी दिसत होते.
शूलं कपालं डमरुं सारंगं परशुं धनुः
त्याच्या हातात त्रिशूळ, कवटी, डमरू, हरिण, कुऱ्हाड आणि धनुष्य होते.
श्वसितोद्धूलिताकारो गजचर्मोत्तरीयवान्
त्याचा श्वास उडाल्याने त्याचे रूप धुळीने माखले होते, आणि त्याने हत्तीच्या कातडीचे उपरणे घातले होते.
परिधानीकृतव्याघ्रचर्मा ताभ्यामदर्शि सः
त्याने कमरेला वाघाचे कातडे नेसले होते, आणि तो त्यांना दिसला.
न किंचिदपि जानानो मुमोह च सरोजभूः
कमळातून जन्मलेला ब्रह्मा काहीच समजू शकला नाही, आणि गोंधळून गेला.
दृशाभिनंद्य माधवं प्रसन्नया महेश्वरः
महेश्वराने प्रसन्न नजरेने माधवाकडे पाहून आनंद व्यक्त केला.
जगाद चाधिकारितामदाद्युवां समुद्धतौ
त्याने सृष्टीच्या आरंभी दोघांनाही मिळालेल्या अधिकाराबद्दल सांगितले.
परीक्ष्य वैभवं मम प्रबोधवानभूद्धरिः 1.3.2.15.
माझे सामर्थ्य तपासून हरि जागृत झाला.
अशासि पंचवक्त्रता यदोपहासितो ह्यहम्
जेव्हा मी उपहासाचा विषय झालो, तेव्हा तू पाच तोंडांची इच्छा केलीस.
तृतीय एष मंतुरप्यहो कथं नु सह्यते
ही तिसऱ्यांदा तुझी बोलणी—हाय, हे कसे सहन करावे?
अयं च केतकच्छदो यदाप कूटसाक्षिताम्
आणि जेव्हा याने केतकीच्या फुलाचा मुकुट घालून खोटे साक्ष दिले—
शप्त्वैवमेतौ गिरिशः प्रीत्या विष्णुमभाषत
अशा प्रकारे शाप देऊन, गिरिशाने प्रेमाने विष्णूला संबोधले.
ननु त्वमंगान्मे जातस्सात्त्विकोऽसि विशेषतः
खरंच, तू माझ्या अंगातून जन्मलेला आहेस; आणि विशेषतः सत्त्वगुणी आहेस.
न तवातः परं जातु भक्तिहानिर्भवेन्मयि
म्हणून, तुझ्या मनात माझ्याबद्दल भक्ती कधीच कमी होणार नाही.
इत्यनुग्रहकृतं त्रिलोचनं भक्तिभाजि निरहंक्रिये हरौ
म्हणून त्रिनेत्रधारी परमेश्वराने, अहंकाररहित हरिच्या भक्तावर कृपा केली.
विना भायैक्यसुलभं भवदीयमनुग्रहम्
भीतीशिवाय तुझं कृपाप्रसाद सहज मिळत नाही.
अकर्तृकाणि वाक्यानि ऐश्वर्यं ते निरत्ययम्
तुझी वचने तुझ्याचकडून येत नाहीत आणि तुझं ऐश्वर्य कोणाच्याही आवाक्याबाहेर आहे.
को विष्णुः कोऽहमेते वा दिक्पाला वासवादयः
विष्णू कोण? मी कोण? हे दिशा रक्षक, इंद्र वगैरे कोण आहेत?
पतिस्त्वं पार्वतीनाथ पशवो वयमप्यमी
पार्वतीचे नाथ, तूच सर्वांचा स्वामी; आम्ही आणि हे सर्व तुझ्या कळपातील जनावरांसारखे आहोत.
षड्विंशत्तत्त्वरूपस्त्वमभितश्चाभिवर्त्तसे
तू छब्बीस तत्त्वांचा मूर्तिमंत स्वरूप आहेस आणि सर्वत्र व्यापून राहिलेला आहेस.
किरातः किल देवस्त्वं सारमेयैः किलागमैः
खरंच, तूच त्या वेळी शिकार्याच्या रूपात, सारमेयांसह प्रकट झाला होतास.
देव दक्षाध्वरे पूर्वं वरिभद्रस्त्वदाज्ञया
देवा, पूर्वी दक्षाच्या यज्ञात, तुझ्या आज्ञेने वीरभद्राने कृत्य केले.
तव कालाग्निरूपस्य सर्वब्रह्मांडदाहिनः
काळाग्निरूपाने तू सर्व ब्रह्मांड जाळून टाकतोस.
कृतापराधः शूलेन त्वया दीर्णो जलंधरः
अपमान केलेल्या जलंधराला तू त्रिशूळाने छेदून टाकलेस.
अधारयिष्यत्कण्ठेन कालकूटं न चेद्भवान् 1.3.2.16.
तू जर तुझ्या गळ्यात काळकूट विष धरले नसते, तर ते कोण सहन करू शकले असते?
देवदारुवने पूर्वं मुनीन्केवलकर्मठान्
पूर्वी देवदारूच्या अरण्यात, केवळ कर्मावर लक्ष केंद्रित करणाऱ्या ऋषींना तू नमवलेस.
अंघ्रिणाक्रांतवान्नो चेदत्युग्रां त्वमपस्मृतिम्
तू आम्हाला पायाखाली तुडवले नसतेस, तर आम्ही भयंकर भ्रमात पडलो असतो.
अर्धनारीश्वरं रूपं त्वया चेन्न प्रकाशितम्
तू अर्धनारीश्वराचं रूप दाखवलं नसतंस, तर—
भवता स्तंभितः शम्भो संरंभाज्जंभजिद्भुजः
शंभो, तुझ्यामुळे गर्विष्ठ आणि विजयी भुजांचा तो पुरुष थांबवला गेला.