अध्यात्मगतितत्त्वज्ञं क्षांतं शक्तं जितेंद्रियम्
जो आत्म्याच्या मार्गाचं खरं ज्ञान ठेवतो, संयमी आहे, धीर आहे, समर्थ आहे आणि ज्याने इंद्रियांवर विजय मिळवला आहे,
तेजसा यशसा बुद्ध्या नयेन विनयेन च
ज्याच्यात तेज, कीर्ती, बुद्धी, योग्य विचार आणि नम्रता आहे,
सुखशीलं सुखं वेषं सुभोजं स्वाचरं शुभम्
ज्याचा स्वभाव सौम्य आहे, दिसायला प्रसन्न आहे, उत्तम अन्न खातो, वागणं चांगलं आहे आणि सद्गुणी आहे,
कल्याणं कुरुते गाढं पापं यस्य न विद्यते
जो नेहमी चांगले कर्म करतो आणि ज्याच्यात कोणताही पाप नाही,
वेदस्मृतिपुराणोक्तधर्मे यो नित्यमास्थितः
जो वेद, स्मृती आणि पुराणांमध्ये सांगितलेल्या धर्मात नेहमी स्थिर असतो,
अशनादिष्वलिप्तं च पंडितं नालसं द्विजम्
जो अन्न वगैरे गोष्टींमध्ये आसक्त नाही, विद्वान आहे, आळशी नाही आणि खरा द्विज आहे,
नार्थे क्रोधे च कामे च भूतपूर्वोऽस्य विभ्रमः
जो कधीच धन, राग किंवा कामाच्या बाबतीत चुकलेला नाही,
वीतसंमोहदोषो यो दृढभक्तिश्च श्रेयसि
ज्याच्यात भ्रमाचा दोष नाही आणि जो श्रेष्ठ कल्याणात दृढ भक्ती ठेवतो,
असक्तः सर्वसंगेषु यः सक्तात्मेति लक्ष्यते
जो सर्व प्रकारच्या संगतीपासून अलिप्त आहे आणि ज्याची ओळख फक्त आत्म्याशी जोडलेला म्हणून होते,
न त्यजत्यागमं किंचिद्यस्तपो नोपजीवति 1.2.54.
जो कोणत्याही वेळी शास्त्रांचा त्याग करत नाही आणि केवळ तपावर जगत नाही,
कृतश्रमं कृतप्रज्ञं न च तृप्तं समाधितः
ज्याने प्रयत्न केले, ज्ञान मिळवले, पण समाधीत असताना कधीच तृप्त होत नाही,
न हृष्यत्यर्थलाभेन योऽलाभे न व्यथत्यपि
जो संपत्ती मिळाल्यावर आनंदित होत नाही आणि न मिळाल्यावर दुःखीही होत नाही,
तं सर्वगुणसंपन्नं दक्षं शुचिमकातरम्
असा सर्व गुणांनी युक्त, कुशल, शुद्ध आणि निर्भय असलेला,
इमं स्तवं नारदस्य नित्यं राजन्पठाम्यहम्
हे राजन, मी नेहमी नारदांची ही स्तुती म्हणतो.
अन्योपि यः शुचिर्भूत्वा नित्यमेतां स्तुतिं जपेत्
कोणीही शुद्ध होऊन रोज ही स्तुती म्हणेल,
एतान्गुणान्नारदस्य त्वमथाकर्ण्य पार्थिव
हे राजन, नारदांचे हे गुण ऐकल्यावर,
बभूव परमप्री तश्चक्रे तच्च तथा वचः
तो अत्यंत आनंदी झाला आणि त्या शब्दांप्रमाणे वागला.
ततो नारदमानर्च दत्त्वा दानं च पुष्कलम्
मग त्याने नारदांचा सन्मान केला आणि भरपूर दान दिले.
ययौ द्वारवतीं कृष्णः सभ्रातृजातिबांधवः
कृष्ण आपल्या भावंडांसह, नातेवाईकांसह आणि आप्तांसह द्वारावतीला गेला.
तथा त्वमपि कौरव्य नारदस्य गुणानिमान् 1.2.54.
त्याचप्रमाणे, कौऱव्य, तूही नारदाच्या या गुणांची ऐकावी.
कार्तिके शुक्लद्वादश्यां प्रबोधिन्यामसौ मुनिः
कार्तिक महिन्यातील शुक्ल द्वादशी, म्हणजेच प्रबोधिनी या दिवशी तो ऋषी—
तस्मिन्दिने नारदेन निर्मितेऽत्रैव कूपके
त्या दिवशी, नारदाने येथेच केलेल्या एका लहान विहिरीत—
तपो दानं जपश्चात्र कूपे भवति चाक्षयम्
या विहिरीत केलेले तप, दान आणि जप कधीही संपत नाही.
इदं विष्ण्विति मंत्रेण ततो विष्णुं प्रबोधयेत्
‘हे विष्णू आहे’ या मंत्राने त्यानंतर विष्णूला जागे करावे.
योगनिद्रा यथा त्यक्ता हरिणा मुनिसत्तम
जसा योगनिद्रा हरिने सोडली, हे श्रेष्ठ ऋषी—
इति मंत्रेण चोत्थाप्य नारदं परिपूजयेत्
हा मंत्र म्हणून आणि त्याला उठवून, मग नारदाची पूजा करावी.
शक्त्या द्विजानां देयं च छत्रं धोत्रं कमंडलुम्
आपल्या शक्तीनुसार, ब्राह्मणांना छत्र, वस्त्र आणि कमंडलू द्यावे.
एवं कृते प्रसादात्स मुनेः पापेन मुच्यते
असे केल्यावर, त्या ऋषीच्या कृपेने पापातून मुक्ती मिळते.
प्राणमन्नारदं भक्त्या विस्मितः पुलकान्वितः
त्याने नारदाची भक्तीने, आश्चर्यचकित होऊन आणि आनंदाने ओथंबून, पूजा केली.
प्रशस्य च चिरं कालं पुनर्नारदमब्रवीत्
त्याने नारदाचे दीर्घकाळ स्तुती करून, पुन्हा नारदाला बोलले.