दक्षेण तु पुरा शप्तो नारदो मुनिसत्तमः
पूर्वी दक्षाने नारद ऋषीला शाप दिला होता.
सृष्टिमार्गांस्तु तान्वीक्ष्य नारदेन विचालितान्
नारदाने सृष्टीचे मार्ग बिघडवलेले पाहून.
पैशुन्य वक्ता च तथा द्वितीयानां प्रचालनात्
आणि दुसऱ्यांची निंदा केली, तसेच इतरांना गोंधळात टाकले.
निराकर्तुं समर्थोऽपि मुनिर्मेने तथैव तत्
मुनि ते नाकारू शकला असता, तरी त्याने ते योग्य मानले.
विनाशकालं चावेक्ष्य कलिं वर्धयते यतः
कारण विनाशकाळ जवळ आला आहे हे पाहून तो कलियुग वाढवतो.
भ्रमतोऽपि च सर्वत्र नास्य यस्मात्पृथङ्मनः यच्च प्रीतिर्मयि तस्य परमा तच्छृणुष्व च
तो जरी सर्वत्र फिरत असला, तरी त्याचे मन वेगळे होत नाही; आणि त्याची माझ्यावरची मोठी प्रीती कशी आहे, तेही ऐक.
अहं हि सर्वदा स्तौमि नारदं देवदर्शनम्
मी नेहमी देवदर्शी नारदाचे स्तुती करतो.
श्रुतचारित्रयोर्जाता यस्याहंता न विद्यते
ज्याच्यात उत्तम वर्तन ऐकूनही 'मी'पणा राहत नाही.
अरतिक्रोधचापल्ये भयं नैतानि यस्य च
ज्याच्यात द्वेष, राग किंवा चंचलतेमुळे भीती नसते.
कामाद्वा यदि वा लोभाद्वाचं यो नान्यथा वदेत् 1.2.54.
तो इच्छा किंवा लोभामुळे कधीही खोटे बोलत नाही.
अध्यात्मगतितत्त्वज्ञं क्षांतं शक्तं जितेंद्रियम्
जो आत्म्याच्या मार्गाचं खरं ज्ञान ठेवतो, संयमी आहे, धीर आहे, समर्थ आहे आणि ज्याने इंद्रियांवर विजय मिळवला आहे,
तेजसा यशसा बुद्ध्या नयेन विनयेन च
ज्याच्यात तेज, कीर्ती, बुद्धी, योग्य विचार आणि नम्रता आहे,
सुखशीलं सुखं वेषं सुभोजं स्वाचरं शुभम्
ज्याचा स्वभाव सौम्य आहे, दिसायला प्रसन्न आहे, उत्तम अन्न खातो, वागणं चांगलं आहे आणि सद्गुणी आहे,
कल्याणं कुरुते गाढं पापं यस्य न विद्यते
जो नेहमी चांगले कर्म करतो आणि ज्याच्यात कोणताही पाप नाही,
वेदस्मृतिपुराणोक्तधर्मे यो नित्यमास्थितः
जो वेद, स्मृती आणि पुराणांमध्ये सांगितलेल्या धर्मात नेहमी स्थिर असतो,
अशनादिष्वलिप्तं च पंडितं नालसं द्विजम्
जो अन्न वगैरे गोष्टींमध्ये आसक्त नाही, विद्वान आहे, आळशी नाही आणि खरा द्विज आहे,
नार्थे क्रोधे च कामे च भूतपूर्वोऽस्य विभ्रमः
जो कधीच धन, राग किंवा कामाच्या बाबतीत चुकलेला नाही,
वीतसंमोहदोषो यो दृढभक्तिश्च श्रेयसि
ज्याच्यात भ्रमाचा दोष नाही आणि जो श्रेष्ठ कल्याणात दृढ भक्ती ठेवतो,
असक्तः सर्वसंगेषु यः सक्तात्मेति लक्ष्यते
जो सर्व प्रकारच्या संगतीपासून अलिप्त आहे आणि ज्याची ओळख फक्त आत्म्याशी जोडलेला म्हणून होते,
न त्यजत्यागमं किंचिद्यस्तपो नोपजीवति 1.2.54.
जो कोणत्याही वेळी शास्त्रांचा त्याग करत नाही आणि केवळ तपावर जगत नाही,
कृतश्रमं कृतप्रज्ञं न च तृप्तं समाधितः
ज्याने प्रयत्न केले, ज्ञान मिळवले, पण समाधीत असताना कधीच तृप्त होत नाही,
न हृष्यत्यर्थलाभेन योऽलाभे न व्यथत्यपि
जो संपत्ती मिळाल्यावर आनंदित होत नाही आणि न मिळाल्यावर दुःखीही होत नाही,
तं सर्वगुणसंपन्नं दक्षं शुचिमकातरम्
असा सर्व गुणांनी युक्त, कुशल, शुद्ध आणि निर्भय असलेला,
इमं स्तवं नारदस्य नित्यं राजन्पठाम्यहम्
हे राजन, मी नेहमी नारदांची ही स्तुती म्हणतो.
अन्योपि यः शुचिर्भूत्वा नित्यमेतां स्तुतिं जपेत्
कोणीही शुद्ध होऊन रोज ही स्तुती म्हणेल,
एतान्गुणान्नारदस्य त्वमथाकर्ण्य पार्थिव
हे राजन, नारदांचे हे गुण ऐकल्यावर,
बभूव परमप्री तश्चक्रे तच्च तथा वचः
तो अत्यंत आनंदी झाला आणि त्या शब्दांप्रमाणे वागला.
ततो नारदमानर्च दत्त्वा दानं च पुष्कलम्
मग त्याने नारदांचा सन्मान केला आणि भरपूर दान दिले.
ययौ द्वारवतीं कृष्णः सभ्रातृजातिबांधवः
कृष्ण आपल्या भावंडांसह, नातेवाईकांसह आणि आप्तांसह द्वारावतीला गेला.
तथा त्वमपि कौरव्य नारदस्य गुणानिमान् 1.2.54.
त्याचप्रमाणे, कौऱव्य, तूही नारदाच्या या गुणांची ऐकावी.