अमरा दानवा दैत्याः सिद्धा विद्याधरा नराः
देव, दानव, दैत्य, सिद्ध, विद्याधर आणि माणसे—
स्वर्गस्त्वमपवर्गस्त्वं त्वमोंकारस्त्वमध्वरः
तूच स्वर्ग आहेस, तूच मोक्ष आहेस; तूच ओंकार आहेस, तूच यज्ञ आहेस.
त्वमादिर्मध्यमंतश्च तस्थुषां जग्मुषामपि
तू स्थिर आणि चल सर्व गोष्टींचा आरंभ, मध्य आणि अंत आहेस.
परेशः परतः शास्ता सर्वानुग्राहकः शिवः
तू सर्वश्रेष्ठ ईश्वर, सर्वांपेक्षा उच्च गुरु, सर्वांचा उपकार करणारा, आणि कल्याणकारी आहेस.
यं दृष्ट्वा शरणं प्राप्तो निःश्रेयसमवाप्नुयात्
जो तुझ्याकडे आश्रय घेतो, त्याला तुझे दर्शन झाल्यावर सर्वोच्च कल्याण मिळते.
तच्छ्रुत्वैष कृपां कुर्यादवश्यं सर्वतः श्रुतिः
हे ऐकून, वेद स्वतः सर्वत्र दया दाखवतो.
तमेव तैजसं स्तंभं प्रणम्य परमेश्वरम् हठात्तेन विरंचेन वार्यमाणोपि सस्मितम् ।। 1.3.2.14.
त्या तेजस्वी स्तंभाला, परमेश्वराला वंदन करून, ब्रह्मदेवाने रोखले गेले तरी हसतच हट्टाने पुढे प्रयत्न केला.
कालांतक क्रतुध्वंसिन्नीलकंठेंदुशेखर
कालाचा नाश करणारा, यज्ञांचा संहार करणारा, निळ्या गळ्याचा, चंद्रमौळी—
जय शंभो शिवेशान शर्व त्र्यंबक धूर्जटे
शंभो, शिवा, ईशान, शर्व, त्रिनेत्र, जटाधारी, तुला विजय असो!
जयेश खंडपरशो शूलिन्पशुपते हर
विजयाचा स्वामी, तुटलेल्या कुऱ्हाडीचा धारक, त्रिशूळधारी, पशुपती, हर— तुला विजय असो!
जय रुद्र मखाराते पिनाकिन्प्रमथाधिप
रुद्र, यज्ञांचा नाश करणारा, पिनाकधारी, प्रमथांचा अधिपती— तुला विजय असो!
जय भीम मृगव्याध कृत्तिवासः कृपानिधे
भीषण, पशूंचा शिकारी, कातडी परिधान करणारा, करुणेचा सागर— तुला विजय असो!
त्वदाज्ञया मरुद्राति फणी वहति भूभरम्
तुझ्या आज्ञेने वायुदेव आणि सर्प पृथ्वीचे ओझे वाहतात.
ज्योतींषि संचरंते खे सर्वं त्वच्छासनात्प्रभो
प्रभो, तुझ्या आज्ञेने आकाशातील सर्व तारे आणि तेजस्वी ग्रह फिरतात.
विधाय कल्पसे पुष्ट्यै सूते सस्यानि मेदिनी
तू ठरवतोस म्हणून समृद्धी वाढते; पृथ्वीवर धान्य उगवते.
अणिमादिमहासिद्धिनिःसाधारणवैभवः
तुझ्याकडे अणिमा वगैरे महान सिद्धींचे अद्वितीय वैभव आहे.
विशुक्त्वे विस्मरामस्त्वां स्मरामः संकटेपि च 1.3.2.14.
आम्ही संकटातून सुटलो, की तुला विसरतो; पण अडचण आली, की तुझी आठवण काढतो.
यदा विधित्सेर्भक्तिं त्वं यदा च प्रावृणोषि ताम्
प्रभो, जेव्हा तू भक्ती देतोस, आणि जेव्हा ती मागे घेतोस—
इति स्तुतस्सांजलिबद्धपाणिना पतिः पशूनामथ चक्रपाणिना
अशा प्रकारे हात जोडून स्तुती केल्यावर, चक्रधारी पशुपती—
कैलासकूटधवलं वृषेन्द्रमधितस्थिवान्
कैलासाच्या शिखरासारखा शुभ्र असलेल्या वृषावर तो बसला.
जटाजूटवता बालचंद्रचूडेन मौलिना
त्याच्या जटांमध्ये बालचंद्र मुकुटावर शोभत होता.
नागकुंडलिभिः फालफलकोद्भासिलोचनैः
त्याच्या कानात सर्पांची कुंडलं होती, आणि कपाळावरून डोळे तेजस्वी दिसत होते.
शूलं कपालं डमरुं सारंगं परशुं धनुः
त्याच्या हातात त्रिशूळ, कवटी, डमरू, हरिण, कुऱ्हाड आणि धनुष्य होते.
श्वसितोद्धूलिताकारो गजचर्मोत्तरीयवान्
त्याचा श्वास उडाल्याने त्याचे रूप धुळीने माखले होते, आणि त्याने हत्तीच्या कातडीचे उपरणे घातले होते.
परिधानीकृतव्याघ्रचर्मा ताभ्यामदर्शि सः
त्याने कमरेला वाघाचे कातडे नेसले होते, आणि तो त्यांना दिसला.
न किंचिदपि जानानो मुमोह च सरोजभूः
कमळातून जन्मलेला ब्रह्मा काहीच समजू शकला नाही, आणि गोंधळून गेला.
दृशाभिनंद्य माधवं प्रसन्नया महेश्वरः
महेश्वराने प्रसन्न नजरेने माधवाकडे पाहून आनंद व्यक्त केला.
जगाद चाधिकारितामदाद्युवां समुद्धतौ
त्याने सृष्टीच्या आरंभी दोघांनाही मिळालेल्या अधिकाराबद्दल सांगितले.
परीक्ष्य वैभवं मम प्रबोधवानभूद्धरिः 1.3.2.15.
माझे सामर्थ्य तपासून हरि जागृत झाला.
अशासि पंचवक्त्रता यदोपहासितो ह्यहम्
जेव्हा मी उपहासाचा विषय झालो, तेव्हा तू पाच तोंडांची इच्छा केलीस.