यद्वा न पश्यति तदाप्यस्मि साम्यमुपेयिवान्
जरी कुणाला दिसत नसलं तरी, तो माझ्यासारखं समत्व गाठतो.
त्वयैव परिहार्यत्वमिदानीं समुपागतम्
आता टाळण्याची जबाबदारी फक्त तुझ्यावर आली आहे.
गिरमेकामिमामग्रे चक्रपाणेरुदीरय
चक्रधारीच्या समोर ही एकच वाक्य बोल.
अत्युच्चं दृष्टवानग्रमत्र साक्ष्ये स्थितोऽस्म्यहम्
मी सर्वोच्च शिखर पाहिलं आहे; इथे मी साक्षीदार म्हणून उभा आहे.
संभावितोयं सुतरां पित्रेव हि पितामहः
हा फारच मान मिळवतो, जसं वडिलांना आजोबांकडून मिळतो.
इत्युक्त्वा मम साहाय्यं सुमहत्क्रियतां त्वया ।। 1.3.2.13.
हे सांगून, माझी मोठी मदत तू करावी.
तेजःस्तंभाभ्यर्णभाजे तथैव प्राहाशेषं विष्णवे ब्रह्मवाक्यम्
तेजाच्या आणि शिखराच्या जवळ असलेल्या विष्णूला ब्रह्माने उरलेली वचने सांगितली.
नाग्रं दृष्टमनेनेति निश्चिकाय विवेकवान्
त्याने विचारपूर्वक ठरवलं की त्याला शिखर दिसलं नाही.
अनुग्रहीतुं मां मुग्धं हंतुं चास्य विधेर्मदम्
माझ्या अज्ञानावर कृपा करावी आणि या विधीचा गर्व नष्ट करावा.
मूलसंदर्शनाशक्त्या तेजःस्तंम्भस्य मे मदः
मुळ दिसू न शकल्यामुळे माझ्या तेजाचा गर्व कमी झाला.
स्तूयते वीतगर्वत्वात्स इदानीं महेश्वरः
आता महेश्वर गर्वरहित झाल्यामुळे त्याची स्तुती केली जाते.
अद्याप्यवीतगर्वत्वाल्लब्ध्वासौ कूटसाक्षिणम्
आजही गर्व न गेल्यामुळे त्याने खोटा साक्षीदार मिळवला.
तदद्य सकलस्यापि दुःखस्यापनये क्षमः
आज तो सर्व दुःख दूर करण्यास समर्थ आहे.
तथा कृतापराधस्य कृतघ्नस्य गुरुद्रुहः
ज्याने अपराध केला, उपकार विसरला आणि गुरुचा विश्वासघात केला, त्याच्यासाठीही.
जय प्रभाकराकार जयामृतकराकृते
सूर्यासारख्या रूपाला विजय असो, अमृतहस्ताच्या रूपाला विजय असो.
जय वैश्वानराकार जय गन्धवहाकृते
विश्वाग्नीच्या रूपाला विजय असो, वायुरूपाला विजय असो.
रक्ष मां त्रिगुणातीत रक्ष मां कालविग्रह 1.3.2.14.
मला त्रिगुणांपलीकडील, काळस्वरूपा, तू रक्षण कर.
स्रष्टा त्वं सर्वजगतां रक्षिता सर्वदेहिनाम्
तू सर्व जगांचा निर्माणकर्ता आहेस, सर्व देहधारकांचा रक्षक आहेस.
अणूनामप्यणीयांस्त्वं महांस्त्वं महतामपि
तू सर्वात सूक्ष्मांपेक्षा अधिक सूक्ष्म आहेस, आणि सर्वात मोठ्यांपेक्षा अधिक महान आहेस.
निगमास्तव निश्वासा विश्वं ते शिल्पवैभवम्
वेद हे तुझे श्वास आहेत; हे विश्व तुझ्या कलेचे वैभव आहे.
अमरा दानवा दैत्याः सिद्धा विद्याधरा नराः
देव, दानव, दैत्य, सिद्ध, विद्याधर आणि माणसे—
स्वर्गस्त्वमपवर्गस्त्वं त्वमोंकारस्त्वमध्वरः
तूच स्वर्ग आहेस, तूच मोक्ष आहेस; तूच ओंकार आहेस, तूच यज्ञ आहेस.
त्वमादिर्मध्यमंतश्च तस्थुषां जग्मुषामपि
तू स्थिर आणि चल सर्व गोष्टींचा आरंभ, मध्य आणि अंत आहेस.
परेशः परतः शास्ता सर्वानुग्राहकः शिवः
तू सर्वश्रेष्ठ ईश्वर, सर्वांपेक्षा उच्च गुरु, सर्वांचा उपकार करणारा, आणि कल्याणकारी आहेस.
यं दृष्ट्वा शरणं प्राप्तो निःश्रेयसमवाप्नुयात्
जो तुझ्याकडे आश्रय घेतो, त्याला तुझे दर्शन झाल्यावर सर्वोच्च कल्याण मिळते.
तच्छ्रुत्वैष कृपां कुर्यादवश्यं सर्वतः श्रुतिः
हे ऐकून, वेद स्वतः सर्वत्र दया दाखवतो.
तमेव तैजसं स्तंभं प्रणम्य परमेश्वरम् हठात्तेन विरंचेन वार्यमाणोपि सस्मितम् ।। 1.3.2.14.
त्या तेजस्वी स्तंभाला, परमेश्वराला वंदन करून, ब्रह्मदेवाने रोखले गेले तरी हसतच हट्टाने पुढे प्रयत्न केला.
कालांतक क्रतुध्वंसिन्नीलकंठेंदुशेखर
कालाचा नाश करणारा, यज्ञांचा संहार करणारा, निळ्या गळ्याचा, चंद्रमौळी—
जय शंभो शिवेशान शर्व त्र्यंबक धूर्जटे
शंभो, शिवा, ईशान, शर्व, त्रिनेत्र, जटाधारी, तुला विजय असो!
जयेश खंडपरशो शूलिन्पशुपते हर
विजयाचा स्वामी, तुटलेल्या कुऱ्हाडीचा धारक, त्रिशूळधारी, पशुपती, हर— तुला विजय असो!