स्वनुष्ठितोऽपि धर्मः स्यात्क्लेशायैव विनाशिवम् ४६.
स्वतःच्या कर्तव्याचं योग्य पालन केलं, तरी कधी कधी केवळ त्रासच मिळतो, विनाश होत नाही.
भोक्तव्यं स्वकृतं तस्मात्पूजनीयः सदाशिवः ४६.
आपल्या कर्माचं फळ भोगावंच लागतं; म्हणून सदा शिवाची नेहमी पूजा करावी.
शुद्धप्रज्ञ किमेतच्च पापिनोऽपि नरा यदा ४६.
हे शुद्ध बुद्धी असलेल्या, असं कसं की पापी माणसांनाही—
व्यक्तं तैस्तमसा दत्तं दानं पूर्वेषु जन्मसु ४६.
त्यांनी पूर्वजन्मांत अज्ञानात दिलेलं दान स्पष्टपणे दिसून येतं.
किं तु यत्तमसा कर्म कृतं तस्य प्रभावतः ४६.
पण अज्ञानाच्या प्रभावाखाली केलेल्या कर्माचे फळ आपोआप मिळते.
भुक्त्वा पुण्यफलं याति नरकं संशयः ४६.
पुण्याचे फळ उपभोगून माणूस नरकात जातो—हे नक्की आहे.
इहैवैकस्य नामुत्र अमुत्रैकस्य नो इह ४६.
इथे फक्त आपलेच पुण्य उपयोगी पडते; तिथेही फक्त आपलेच पुण्य लागते, दुसऱ्याचे नाही.
पूर्वोपात्तं भवेत्पुण्यं भुक्तिर्नैवार्जयन्त्यपि ४६.
पूर्वी मिळवलेले पुण्य टिकून राहते; उपभोगाने नवीन पुण्य मिळत नाही.
पूर्वोपात्तं यस्य नास्ति तपोभिश्चार्जयत्यपि ४६.
ज्याच्याकडे आधीचे पुण्य नाही, त्याला तप करूनही पुण्य मिळत नाही.
पूर्वोपात्तं यस्य नास्ति पुण्यं चेहापि नार्जयेत् ४६.
ज्याच्याकडे पूर्वीचे पुण्य नाही, त्याला इथेही पुण्य मिळत नाही.
इति ज्ञात्वा महाभागत्यक्त्वा शल्यानि कृत्स्नशः ४६.
हे जाणून, हे महाभागा, सर्व अडथळे पूर्णपणे सोडून दे.
योहि नष्टेष्वभीष्टेषु प्राप्तेष्वपि च शोचति ४६.
ज्याला मागील इच्छा नष्ट झाल्यावरही, नवीन मिळाल्यावर दुःख वाटते—
नमस्तुभ्यमबालाय बालरूपाय धीमते ४६.
माझा नमस्कार तुला, बाल्यासारखा दिसणाऱ्या, पण खऱ्या अर्थाने ज्ञानी असलेल्या.
बहवोऽपि मया वृद्धा दृष्टाश्चोपासिताः सदा ४६.
मी अनेक वयोवृद्ध लोकांना पाहिले आणि नेहमी त्यांची सेवा केली.
येन मे जन्मसंदेहा नाशिता लीलयैव च ४६.
ज्याने माझ्या जन्माविषयीचे शंका सहजपणे दूर केल्या.
महदेतत्समाख्येयमेकाग्रः श्रृणु तत्त्वतः ४६.
हे मोठे कथानक आहे; एकाग्रतेने सत्य ऐक.
वैदिशे नगरे विप्रो नाम्नाऽसं धर्मजालिकः ४६.
वैदिशा या नगरीत धर्मजालिक नावाचा एक ब्राह्मण होता.
व्याख्याता धर्मशास्त्राणां यथा साक्षाद्बृहस्पतिः ४६.
तो धर्मशास्त्रांची उत्तम समजावणी करत असे, जणू बृहस्पतीसारखा.
स्वयं चातिदुराचारः पापिनामपि पापराट् ४६.
पण स्वतः मात्र तो फारच दुष्ट होता, पाप्यांमध्येही सगळ्यात मोठा पापी.
असत्यभाषी दम्भीच सदा धर्मध्वजी खलः ४६.
तो नेहमी खोटं बोलायचा, दांभिक होता, आणि धर्माचा दिखावा करणारा खलनायक होता.
यस्माज्जालिकवज्जालं लोकेभ्योऽहं क्षिपामि च ४६.
कारण मी जाळ्यासारखे लोकांमध्ये फसवणूक पसरवतो.
सोऽहं तैर्बहुभिश्चीर्णैः पातकैरंत आगते ४६.
म्हणून मी, अनेक मोठ्या पापांनी वेढलेला, इथे आलो आहे.
यमदुतैस्ततः कृष्टः स्मार्यमामः स्वचेष्टितम् ४६.
तेव्हा यमदूतांनी मला ओढून नेलं आणि माझ्या केलेल्या कृत्यांची आठवण करून दिली.
आत्मानं बहुधा निंदञ्छाश्वतीर्न्यवसं समाः ४६.
मी स्वतःला अनेक प्रकारे दोष देत, नदीच्या काठावर गवत खात वर्षानुवर्षे घालवली.
सा चेन्मुहूर्तमात्रं स्यादपि धन्यस्ततः पुमान् ४६.
ज्याला अगदी एक क्षण जरी भाग्य लाभलं, तो माणूस खरोखरच धन्य आहे.
यस्यां मुहूर्तमात्रेण युगैरपि न नश्यति ४६.
कारण त्या एका क्षणात, युगानुयुगे नष्ट न होणारी गोष्टही टिकून राहते.
तैः सहाहं प्रमुक्तश्च कथंचिदवपीडितः ४६.
काहीतरी योगायोगाने, त्यांच्या सोबत सुटूनही मी त्रास आणि यातना भोगल्या.
कीटोहमभवं पश्चात्तीरे सारस्वते शुभे ४६.
नंतर मी सरस्वतीच्या पवित्र काठी एका कीटकाचा जन्म घेतला.
आगच्छतो रथस्यास्य शब्दमश्रौषमुन्नतम् ४६.
रथ जवळ येत असताना, त्याचा मोठा आवाज मी ऐकला.
मार्गमुत्सृज्य दूरेण प्रपलायनमाचरम् ४६.
रस्ता सोडून मी दूर पळत सुटलो, जणू काही जीव वाचवतो आहे.