अशुचिर्देवताश्चैव यदा पूजयते नरः ४६.
जेव्हा एखादा अशुद्ध मनुष्य देवांची पूजा करतो,
विमूढश्चाप्टयकार्याणि तानि तानि निषेवते शुचिर्वाभ्यर्चयेद्यश्च तस्य चेदशुभं भवेत्॥ ४६.
तो भ्रमित होऊन पुन्हा पुन्हा चुकीची कृत्ये करतो; आणि शुद्ध मनुष्य जरी भक्तीने पूजा करत असेल, तरी त्याला काही अशुभ घडले,
तस्य पूर्वकृतं व्यक्तं कर्मणां कोटि मुच्यते ४६.
तर त्याचे पूर्वीचे कर्म उघड होते आणि त्याची अनेक कर्मे भोगली जातात.
सस्नौ तीर्थेषु कस्माच्च इतरो मुच्यते कथम् ४६.
कोणी तीर्थात स्नान करतो, तरी दुसरा मुक्त होतो, असं का घडतं?
सीतापहारमापेदे रामोऽन्यो मुच्यते कथम् ४६.
रामाने सीतेचं अपहरण केलं; मग दुसरा कसा मुक्त होतो?
इंद्रचंद्ररविविष्णुप्रमुखाः प्राप्नुयुः कृतम् ४६.
इंद्र, चंद्र, सूर्य, विष्णू आणि इतर श्रेष्ठ देवही आपापल्या कर्माचे फळ भोगतात.
मुच्यते कोऽपि स्वकृतान्नैवेति श्रुतिनिर्णयः ४६.
कोणालाही स्वतःच्या कर्मापासून सुटका होत नाही; हेच वेदांचे अंतिम मत आहे.
बहुभिर्जन्मभिर्भोज्यं भुज्येतैकेन जन्मना ४६.
अनेक जन्मांत जे भोगावं लागतं, ते एकाच जन्मातही भोगता येतं.
ये तप्यंते गतैः पापैः शुचयो देवताव्रताः ४६.
जे शुद्ध आहेत, देवांची व्रतं पाळतात, ते गेलेल्या पापांमुळे कधी कधी दुःख सहन करतात.
तस्माद्देवाः सदा पूज्याः शुचिभिः श्रद्धयान्वितैः ४६.
म्हणून शुद्ध आणि श्रद्धावान लोकांनी देवांची नेहमी भक्ती करावी.
स्वनुष्ठितोऽपि धर्मः स्यात्क्लेशायैव विनाशिवम् ४६.
स्वतःच्या कर्तव्याचं योग्य पालन केलं, तरी कधी कधी केवळ त्रासच मिळतो, विनाश होत नाही.
भोक्तव्यं स्वकृतं तस्मात्पूजनीयः सदाशिवः ४६.
आपल्या कर्माचं फळ भोगावंच लागतं; म्हणून सदा शिवाची नेहमी पूजा करावी.
शुद्धप्रज्ञ किमेतच्च पापिनोऽपि नरा यदा ४६.
हे शुद्ध बुद्धी असलेल्या, असं कसं की पापी माणसांनाही—
व्यक्तं तैस्तमसा दत्तं दानं पूर्वेषु जन्मसु ४६.
त्यांनी पूर्वजन्मांत अज्ञानात दिलेलं दान स्पष्टपणे दिसून येतं.
किं तु यत्तमसा कर्म कृतं तस्य प्रभावतः ४६.
पण अज्ञानाच्या प्रभावाखाली केलेल्या कर्माचे फळ आपोआप मिळते.
भुक्त्वा पुण्यफलं याति नरकं संशयः ४६.
पुण्याचे फळ उपभोगून माणूस नरकात जातो—हे नक्की आहे.
इहैवैकस्य नामुत्र अमुत्रैकस्य नो इह ४६.
इथे फक्त आपलेच पुण्य उपयोगी पडते; तिथेही फक्त आपलेच पुण्य लागते, दुसऱ्याचे नाही.
पूर्वोपात्तं भवेत्पुण्यं भुक्तिर्नैवार्जयन्त्यपि ४६.
पूर्वी मिळवलेले पुण्य टिकून राहते; उपभोगाने नवीन पुण्य मिळत नाही.
पूर्वोपात्तं यस्य नास्ति तपोभिश्चार्जयत्यपि ४६.
ज्याच्याकडे आधीचे पुण्य नाही, त्याला तप करूनही पुण्य मिळत नाही.
पूर्वोपात्तं यस्य नास्ति पुण्यं चेहापि नार्जयेत् ४६.
ज्याच्याकडे पूर्वीचे पुण्य नाही, त्याला इथेही पुण्य मिळत नाही.
इति ज्ञात्वा महाभागत्यक्त्वा शल्यानि कृत्स्नशः ४६.
हे जाणून, हे महाभागा, सर्व अडथळे पूर्णपणे सोडून दे.
योहि नष्टेष्वभीष्टेषु प्राप्तेष्वपि च शोचति ४६.
ज्याला मागील इच्छा नष्ट झाल्यावरही, नवीन मिळाल्यावर दुःख वाटते—
नमस्तुभ्यमबालाय बालरूपाय धीमते ४६.
माझा नमस्कार तुला, बाल्यासारखा दिसणाऱ्या, पण खऱ्या अर्थाने ज्ञानी असलेल्या.
बहवोऽपि मया वृद्धा दृष्टाश्चोपासिताः सदा ४६.
मी अनेक वयोवृद्ध लोकांना पाहिले आणि नेहमी त्यांची सेवा केली.
येन मे जन्मसंदेहा नाशिता लीलयैव च ४६.
ज्याने माझ्या जन्माविषयीचे शंका सहजपणे दूर केल्या.
महदेतत्समाख्येयमेकाग्रः श्रृणु तत्त्वतः ४६.
हे मोठे कथानक आहे; एकाग्रतेने सत्य ऐक.
वैदिशे नगरे विप्रो नाम्नाऽसं धर्मजालिकः ४६.
वैदिशा या नगरीत धर्मजालिक नावाचा एक ब्राह्मण होता.
व्याख्याता धर्मशास्त्राणां यथा साक्षाद्बृहस्पतिः ४६.
तो धर्मशास्त्रांची उत्तम समजावणी करत असे, जणू बृहस्पतीसारखा.
स्वयं चातिदुराचारः पापिनामपि पापराट् ४६.
पण स्वतः मात्र तो फारच दुष्ट होता, पाप्यांमध्येही सगळ्यात मोठा पापी.
असत्यभाषी दम्भीच सदा धर्मध्वजी खलः ४६.
तो नेहमी खोटं बोलायचा, दांभिक होता, आणि धर्माचा दिखावा करणारा खलनायक होता.