अशक्तश्चेन्नित्यमेकमर्घ्यं दद्याद्दिवाकृते ४३.
कोणी अशक्त असेल तर रोज निदान एकदा तरी सूर्याला अर्घ्य द्यावे.
अश्वमेधफलं प्राप्य सूर्यलोक मवाप्नुयात् ४३.
त्यामुळे अश्वमेध यज्ञाचे फळ मिळते आणि सूर्यलोक प्राप्त होतो.
एवंविधस्त्वसौ देवो भट्टादित्योऽत्र तिष्ठति ४३.
असा हा देव, भट्टादित्य, येथे वास करतो.
दिव्यमष्टविधं चात्र सद्यः प्रत्ययकारकम् ४३.
येथे दिव्य अशा आठ प्रकारच्या अर्पणाने त्वरित फलप्राप्ती होते.
दिव्यप्राकारमिच्छामि श्रोतुं चाहं मुनीश्वर ४४.
मुनीश्वर, मला त्या दिव्य परिघाबद्दल ऐकायचे आहे.
शपषाः पोशघटकौ विषाग्न तप्तमाषकौ ४४.
शपथ, पोषणाचे पात्र, विष, अग्नी आणि तापवलेले माषक हे आहेत.
असाक्षिकेषु चार्थेषु मिथो विवदमानयोः ४४.
साक्षी नसलेल्या बाबतीत, जेव्हा दोन जण वाद घालत असतात,
अविदस्तत्त्वतः सत्यं शपथेनाभिलंघयेत् ४४.
जर सत्य माहीत नसेल, तर शपथेने सत्य सांगावे.
जवनो नृपतिः क्षीणो मिथ्याशपथमाचरेत् ४४.
जलद गतीचा, दुर्बल झालेला राजा कधी कधी खोटी शपथ घेतो.
अंधः शत्रुगृहं गच्छेद्यो मिथ्याशपथांश्चरेत् ४४.
आंधळा माणूस जर खोटी शपथ घेत असेल, तर तो शत्रूच्या घरात पोहोचतो.
मन्यंते वै पापकृतो न कश्चितपश्यतीति नः ४४.
पाप करणारे लोक असे समजतात की, 'आपल्याला कोणीच पाहत नाही.'
आदित्यचंद्रावनिलोऽनलश्च द्यौर्भूमिरापो हृदयं यमश्च ४४.
सूर्य, चंद्र, वारा, अग्नी, आकाश, पृथ्वी, पाणी, मन आणि यम—
एवं तस्मादभिज्ञाय सत्यर्थशपथांश्चरेत् ४४.
हे जाणून, माणसाने नेहमी सत्यासाठीच शपथ घ्यावी.
इदं सत्यं वदामीति ब्रुवन्साक्षी भवान्यतः ४४.
'हे सत्य मी बोलतो,' असे म्हणणारा स्वतः साक्षीदार होतो.
अथ शास्त्रस्य विप्रोऽपि शस्त्रस्यापि च क्षत्रियः ४४.
शास्त्रासाठी ब्राह्मण किंवा शस्त्रासाठी क्षत्रिय—even त्यांनाही—
मातरं पितरं पूज्यं स्पृशेत्साधारणं त्विदम् ४४.
आई किंवा वडिलांना, जे आदरणीय आहेत, स्पर्श करणे सर्वांसाठी समान आहे.
विप्रवर्ज्यं तथा केशं वर्णिनां दापयेन्नृपः ४४.
फक्त ब्राह्मण वगळता, इतर जातींना राजा केसांना स्पर्श करायला सांगतो.
समभक्तं च देवानामादित्यस्यैव पाययेत् ४४.
देवतांसाठी, विशेषतः सूर्यासाठी समर्पित पाणी सर्वांना सारखेच प्यायला द्यावे.
स्नानोदकं वा संकल्पं गृहीत्वा पाययेन्नवम् ४४.
स्नानासाठी किंवा संकल्पासाठी घेतलेले पाणी, नवीन असल्यास, प्यायला द्यावे.
अतः परं महादिव्यविधानं श्रृणु यद्भवेत् ४४.
आता पुढील महान आणि दिव्य पद्धत ऐक.
सशिरस्कंप्रदातव्यमिति ब्रह्मा पुराब्रवीत् ४४.
पूर्वी ब्रह्मदेवांनी सांगितले की, डोके झाकून द्यावे.
साधूनां वर्णिनां राजा न शिरस्कं प्रदापयेत् ४४.
राजाने सद्गुणी जातींना डोके झाकून द्यायला सांगू नये.
वर्णिनां च तथा कालं तंदुलं मुखरोगिणाम्॥ ४४.
जातींसाठी आणि तोंडाचे आजार असणाऱ्यांसाठी योग्य वेळी तांदूळ द्यावा.
कुष्ठपित्तार्दितानां च ब्राह्मणानां च नो विषम् ४४.
कुष्ठरोग किंवा पांडुरोग असणाऱ्यांना, तसेच ब्राह्मणांना विष देऊ नये.
न व्याधिमरके देशे शपथान्कोशमेव च ४४.
रोग किंवा साथ असलेल्या प्रदेशात, पात्रात शपथ घ्यायला लावू नये.
प्रतिघातविदस्तेषां योजयेद्धर्मवत्सलान् ४४.
अशा अडचणीत असणाऱ्यांसाठी, धर्मनिष्ठ लोकांची नेमणूक करावी.
विवासयेत्स्वकाद्राष्ट्रात्ते हि लोकस्य कंटकाः ४४.
राजाने आपल्या राज्यातून लोकांना त्रास देणाऱ्यांना हाकलून द्यावे.
ते हि पापसमाचारास्तस्करेभ्योऽपि तस्कराः ४४.
कारण असे वाईट वागणारे चोरांमध्येही मोठे चोर असतात.
महत्स्वपि न चार्थेषु धर्मज्ञान्धर्मवत्सलान् ४४.
मोठ्या गोष्टींतही धर्म जाणणाऱ्यांवर आणि धर्मावर प्रेम करणाऱ्यांवर शंका घेऊ नये.
श्रद्दध्यात्पार्थिवस्तेषां वचना देव भारत ४४.
हे भारत, राजाने अशा लोकांच्या शब्दांवर विश्वास ठेवावा.