ततस्त्वं कोटितीर्थे च यज्ञे वै हरिमेधसः ४२.
नंतर तू कोटितीर्थावर, हरिमेधसाच्या यज्ञात सहभागी होशील.
इत्युक्त्वा भगवान्विष्णुर्मूर्तिमध्ये विवेश ह ४२.
असं सांगून भगवान विष्णू मूर्तीमध्ये प्रवेशले.
ततो मूर्ति नमस्कृत्य वासुदेवस्य विस्मितः ४२.
मग वासुदेवाच्या मूर्तीला नमस्कार करून, तो आश्चर्यचकित झाला.
पुराहमभवं शूद्रो भीतः संसारदोषतः ४२.
पूर्वी मी शूद्र होतो आणि संसाराच्या दोषामुळे घाबरलेलो होतो.
स कृपालुर्मम प्राह मन्त्रं वै द्वादशाक्षरम् ४२.
त्यांनी दयाळूपणाने मला द्वादशाक्षरी मंत्र सांगितला.
तेन जाप्यप्रभावेन ममोत्पत्तिस्तवोदरात् ४२.
त्या जपाच्या प्रभावामुळे मी तुझ्या पोटी जन्मलो.
इदानीं च प्रयाम्येष यज्ञं तं हरिमेधसः ४२.
आता मी त्या हरिमेधसाच्या यज्ञाकडे जातो.
ततो महीनगरकाख्ये कोटितीर्थतलस्थितम् ४२.
मग महा-नगरीत असलेल्या कोटितीर्थाच्या ठिकाणी—
गेहाय मातरं प्रोच्य स यज्ञे प्रोक्तवान्द्विजः ४२.
तो ब्राह्मण आपल्या घरी आईशी बोलून, मग यज्ञात उपस्थित झाला.
यन्मायामोहितधियो भ्रमामः कर्मसागरे ४२.
त्याच्या मायेमुळे आपली बुद्धी भ्रमित होते, म्हणून आपण कर्माच्या महासागरात भटकत राहतो.
आकर्ण्यासनपूजाद्यैः पूजयामासुरंग तम् ४२.
त्याचं ऐकल्यावर, त्यांनी त्याला आसन, पूजा आणि इतर विधींनी सन्मान दिला.
प्रददुर्दक्षिणां सर्वां हरिमेधाः सुतामपि ४२.
यज्ञ करणाऱ्यांनी सर्व दक्षिणा आणि आपली कन्या देखील दिली.
वन्दयित्वा स्वजननीं पुत्रानुत्पाद्य चामलान् ४२.
त्याने आपल्या आईला वंदन केले आणि शुद्ध पुत्रांना जन्म दिला.
वासुदेवानुध्यानेन मोक्षं पश्चादुपागतः ४२.
वसुदेवाचे ध्यान करून, त्याने शेवटी मुक्ती प्राप्त केली.
योर्ययेत्पूजयेत्स्तौति सर्वं तस्याक्षयं विदुः ४२.
जो ज्या गोष्टीची पूजा किंवा स्तुती करतो, त्याच्यासाठी सर्व काही अक्षय मानले जाते.
तादृशं लभते मर्त्यो वासुदेवप्रसादतः॥ ४२.
वसुदेवाच्या कृपेने असा मनुष्य हे सर्व प्राप्त करतो.
ततोऽहं पार्थ भूयोऽपि जनानुग्रहकाम्यया ४३.
मग, पार्था, मी पुन्हा एकदा लोकांवर कृपा करण्याच्या इच्छेने ते केले.
सर्वेषां प्राणिनां यस्मादुडुपो भगवान्रविः ४३.
कारण सर्व जीवांना पोसणारा भगवंत सूर्य आहे.
ये स्मरंति रविं भक्त्या कीर्तयंति च ये नराः ४३.
जे पुरुष भक्तीने सूर्याचे स्मरण करतात आणि त्याची कीर्ती गातात,
सूर्यभक्तिपरा ये च नित्यं तद्गतमानसाः ४३.
आणि जे सूर्यभक्त आहेत, ज्यांचे मन नेहमी त्याच्यात एकरूप असते,
भवनानि मनोज्ञानि विविधाभरणाः स्त्रियः ४३.
सुंदर घरे, विविध दागिने आणि स्त्रिया,
दुर्लभा भक्तिः सूर्ये वा दुर्लभं तस्य चार्चनम् ४३.
सूर्यावरची भक्ती दुर्मिळ आहे, आणि त्याची पूजा करणेही कठीण आहे.
नमस्कारादिसंयुक्तं रविरित्यक्षरद्वयम् ४३.
'रवि' ही दोन अक्षरे, नमस्कार वगैरे कृत्यांसह,
इत्यहं हृदि संचिंत्य माहात्म्यं रविजं महत् ४३.
मी मनात सूर्यापासून उत्पन्न झालेल्या त्या महान महात्म्याचा विचार केला.
जपेन सुविशुद्धेन च्छन्दसां वायुभोजनः ४३.
शुद्ध जप आणि छंदांनी, वायूवर उपवास करत,
तेजसा दुर्दृशो भास्वान्प्रत्यक्षः समजायत॥ ४३.
प्रखर तेजस्वी आणि पाहायला कठीण असा सूर्य प्रत्यक्ष प्रकट झाला.
तमहं प्रांजलिर्भूत्वा नमस्कृत्य रविं प्रभुम् ४३.
मी दोन्ही हात जोडून तेजस्वी सूर्यदेवतेला वंदन केले.
तुष्टो मामाह वरदो देवर्षे सुचिरं त्वया ४३.
माझ्या भक्तीने प्रसन्न होऊन वर देणारा सूर्य म्हणाला, "हे दिव्य ऋषी, तू फार काळ इथे थांबला आहेस."
इत्युक्तोऽहं लोकनाथं प्रांजलिः प्रास्तुवं वचः ४३.
अशा प्रकारे सूर्यदेवाने सांगितल्यावर मी हात जोडून सर्व जगाचा स्वामी असलेल्या त्यांच्यासमोर उभा राहिलो आणि बोलू लागलो.
ततस्ते कामरूपे या कला नाथ प्रवर्तते ४३.
हे प्रभो, जी इच्छेनुसार कोणताही रूप धारण करणारी शक्ती आहे, ती तुझ्यापासूनच उत्पन्न होते.