यानि चोद्दिश्य भूतानि जप्यतेऽसौ महात्मभिः ४२.
महात्मा लोकांनी ज्या जीवांसाठी हे जप केलं जातं, त्यांना उद्देशून हे सांगितलं आहे.
त्वं च वत्स श्रौतधर्मान्सम्यगाचर श्रद्धया ४२.
मुला, तू श्रद्धेने वेदधर्म नीटपणे पाळ.
यज यज्ञैरवाप्यैव दारान्नन्दय मातरम् ४२.
यज्ञांनी देवांची पूजा कर आणि पत्नी मिळवून आईला आनंद दे.
बुद्धिर्मनोथ भूतानि बुद्धिकर्मेन्द्रियाणि च ४२.
बुद्धी, मन, सर्व जीव, आणि ज्ञान व कर्मेंद्रिये—
बोद्धव्यमथ मंतव्यमहंता शब्द एव च ४२.
जे जाणावं, जे विचारावं, अहंभाव आणि शब्दसुद्धा—
विहृत्युत्सर्ग आनंदस्त्रयोदश महाग्रहाः ४२.
वागणूक, त्याग, आनंद—ही तेरा मोठी शक्ती आहेत.
गृहाण ध्यानयोगेन ममैवं मोक्षमाप्स्यसि ४२.
हे सर्व ध्यानयोगाने अंगीकार; असं केल्यास माझ्या कृपेने तुला मुक्ती मिळेल.
शुल्बंरसेन संविद्धं दक्षो हेम यथाश्नुते ४२.
जसं क्षाराच्या साहाय्याने सोनं शुद्ध केलं जातं, तसं विवेकानेही साध्य होतं.
मदनुध्यानयुक्तेन मोक्षो नास्तीह दुर्लभः ४२.
माझं चिंतन करणाऱ्याला इथे मुक्ती मिळणं कठीण नाही.
उद्धृत्य सप्तपुरुषाल्लँयं मयि गमिष्यसि ४२.
सात पिढ्या तारून, शेवटी तू माझ्यात विलीन होशील.
ततस्त्वं कोटितीर्थे च यज्ञे वै हरिमेधसः ४२.
नंतर तू कोटितीर्थावर, हरिमेधसाच्या यज्ञात सहभागी होशील.
इत्युक्त्वा भगवान्विष्णुर्मूर्तिमध्ये विवेश ह ४२.
असं सांगून भगवान विष्णू मूर्तीमध्ये प्रवेशले.
ततो मूर्ति नमस्कृत्य वासुदेवस्य विस्मितः ४२.
मग वासुदेवाच्या मूर्तीला नमस्कार करून, तो आश्चर्यचकित झाला.
पुराहमभवं शूद्रो भीतः संसारदोषतः ४२.
पूर्वी मी शूद्र होतो आणि संसाराच्या दोषामुळे घाबरलेलो होतो.
स कृपालुर्मम प्राह मन्त्रं वै द्वादशाक्षरम् ४२.
त्यांनी दयाळूपणाने मला द्वादशाक्षरी मंत्र सांगितला.
तेन जाप्यप्रभावेन ममोत्पत्तिस्तवोदरात् ४२.
त्या जपाच्या प्रभावामुळे मी तुझ्या पोटी जन्मलो.
इदानीं च प्रयाम्येष यज्ञं तं हरिमेधसः ४२.
आता मी त्या हरिमेधसाच्या यज्ञाकडे जातो.
ततो महीनगरकाख्ये कोटितीर्थतलस्थितम् ४२.
मग महा-नगरीत असलेल्या कोटितीर्थाच्या ठिकाणी—
गेहाय मातरं प्रोच्य स यज्ञे प्रोक्तवान्द्विजः ४२.
तो ब्राह्मण आपल्या घरी आईशी बोलून, मग यज्ञात उपस्थित झाला.
यन्मायामोहितधियो भ्रमामः कर्मसागरे ४२.
त्याच्या मायेमुळे आपली बुद्धी भ्रमित होते, म्हणून आपण कर्माच्या महासागरात भटकत राहतो.
आकर्ण्यासनपूजाद्यैः पूजयामासुरंग तम् ४२.
त्याचं ऐकल्यावर, त्यांनी त्याला आसन, पूजा आणि इतर विधींनी सन्मान दिला.
प्रददुर्दक्षिणां सर्वां हरिमेधाः सुतामपि ४२.
यज्ञ करणाऱ्यांनी सर्व दक्षिणा आणि आपली कन्या देखील दिली.
वन्दयित्वा स्वजननीं पुत्रानुत्पाद्य चामलान् ४२.
त्याने आपल्या आईला वंदन केले आणि शुद्ध पुत्रांना जन्म दिला.
वासुदेवानुध्यानेन मोक्षं पश्चादुपागतः ४२.
वसुदेवाचे ध्यान करून, त्याने शेवटी मुक्ती प्राप्त केली.
योर्ययेत्पूजयेत्स्तौति सर्वं तस्याक्षयं विदुः ४२.
जो ज्या गोष्टीची पूजा किंवा स्तुती करतो, त्याच्यासाठी सर्व काही अक्षय मानले जाते.
तादृशं लभते मर्त्यो वासुदेवप्रसादतः॥ ४२.
वसुदेवाच्या कृपेने असा मनुष्य हे सर्व प्राप्त करतो.
ततोऽहं पार्थ भूयोऽपि जनानुग्रहकाम्यया ४३.
मग, पार्था, मी पुन्हा एकदा लोकांवर कृपा करण्याच्या इच्छेने ते केले.
सर्वेषां प्राणिनां यस्मादुडुपो भगवान्रविः ४३.
कारण सर्व जीवांना पोसणारा भगवंत सूर्य आहे.
ये स्मरंति रविं भक्त्या कीर्तयंति च ये नराः ४३.
जे पुरुष भक्तीने सूर्याचे स्मरण करतात आणि त्याची कीर्ती गातात,
सूर्यभक्तिपरा ये च नित्यं तद्गतमानसाः ४३.
आणि जे सूर्यभक्त आहेत, ज्यांचे मन नेहमी त्याच्यात एकरूप असते,