मूढोऽयमल्पमतिरल्पविचेष्टितोऽयं क्लिष्टं मनोऽपि विषयैर्मयि न प्रसंगि ४२.
हा मनुष्य मूढ आहे, त्याचं बुद्धी थोडी आहे, कृती कमी आहे; मन विषयांनी त्रस्त असलं तरी माझ्यात गुंतत नाही.
स त्वं प्रसीद भगवन्कुरु मय्यनाथे विष्णो कृपां परमकारुणिकः किल त्वम् ४२.
म्हणून, हे प्रभो, माझ्यावर कृपा कर; मी अनाथ आहे, हे विष्णू, तुझं दयाळूपण दाखव, कारण तू अत्यंत करुणावान आहेस.
इत्थं स्तुतः स भगवानैतरेयेण भारत ४२.
अशा प्रकारे ऐतरेयाने त्या भगवंताची स्तुती केली, हे भारत.
वत्सैतरेय तुष्टोस्मि भक्त्यानेन स्तवेन ते ४२.
हे ऐतरेय, तुझ्या भक्तीने आणि या स्तोत्राने मी तृप्त झालो आहे.
एष एव वरो नाथमम नित्यमभीप्सितः ४२.
हा वरच माझ्या भक्ताला नेहमी हवाहवासा असतो.
मुक्त एवासि संसाराद्यस्य ते भक्तिरीदृशी ४२.
ज्याची अशी भक्ती आहे, तो संसारातून नक्कीच मुक्त झाला आहे.
यश्च स्तोत्रेण सततं गुप्तक्षेत्रसमीहितम् ४२.
आणि जो कोणी या स्तोत्राने नेहमी संरक्षित क्षेत्राचं कल्याण साधतो—
यस्मादेतेन स्तोत्रेण पापं नाशमवाप्स्यति ४२.
या स्तोत्रामुळे त्याचं पाप नक्कीच नष्ट होईल.
एकादश्यामुपोष्यैव ममाग्रे यः पठिष्यति ४२.
जो कोणी एकादशीला उपवास करून माझ्यासमोर हे वाचेल—
सर्वेषामेव क्षेत्राणां गुप्तक्षेत्रं प्रियं यथा ४२.
सर्व क्षेत्रांमध्ये, जसं संरक्षित क्षेत्र सर्वांना सर्वात प्रिय असतं, तसं—
यानि चोद्दिश्य भूतानि जप्यतेऽसौ महात्मभिः ४२.
महात्मा लोकांनी ज्या जीवांसाठी हे जप केलं जातं, त्यांना उद्देशून हे सांगितलं आहे.
त्वं च वत्स श्रौतधर्मान्सम्यगाचर श्रद्धया ४२.
मुला, तू श्रद्धेने वेदधर्म नीटपणे पाळ.
यज यज्ञैरवाप्यैव दारान्नन्दय मातरम् ४२.
यज्ञांनी देवांची पूजा कर आणि पत्नी मिळवून आईला आनंद दे.
बुद्धिर्मनोथ भूतानि बुद्धिकर्मेन्द्रियाणि च ४२.
बुद्धी, मन, सर्व जीव, आणि ज्ञान व कर्मेंद्रिये—
बोद्धव्यमथ मंतव्यमहंता शब्द एव च ४२.
जे जाणावं, जे विचारावं, अहंभाव आणि शब्दसुद्धा—
विहृत्युत्सर्ग आनंदस्त्रयोदश महाग्रहाः ४२.
वागणूक, त्याग, आनंद—ही तेरा मोठी शक्ती आहेत.
गृहाण ध्यानयोगेन ममैवं मोक्षमाप्स्यसि ४२.
हे सर्व ध्यानयोगाने अंगीकार; असं केल्यास माझ्या कृपेने तुला मुक्ती मिळेल.
शुल्बंरसेन संविद्धं दक्षो हेम यथाश्नुते ४२.
जसं क्षाराच्या साहाय्याने सोनं शुद्ध केलं जातं, तसं विवेकानेही साध्य होतं.
मदनुध्यानयुक्तेन मोक्षो नास्तीह दुर्लभः ४२.
माझं चिंतन करणाऱ्याला इथे मुक्ती मिळणं कठीण नाही.
उद्धृत्य सप्तपुरुषाल्लँयं मयि गमिष्यसि ४२.
सात पिढ्या तारून, शेवटी तू माझ्यात विलीन होशील.
ततस्त्वं कोटितीर्थे च यज्ञे वै हरिमेधसः ४२.
नंतर तू कोटितीर्थावर, हरिमेधसाच्या यज्ञात सहभागी होशील.
इत्युक्त्वा भगवान्विष्णुर्मूर्तिमध्ये विवेश ह ४२.
असं सांगून भगवान विष्णू मूर्तीमध्ये प्रवेशले.
ततो मूर्ति नमस्कृत्य वासुदेवस्य विस्मितः ४२.
मग वासुदेवाच्या मूर्तीला नमस्कार करून, तो आश्चर्यचकित झाला.
पुराहमभवं शूद्रो भीतः संसारदोषतः ४२.
पूर्वी मी शूद्र होतो आणि संसाराच्या दोषामुळे घाबरलेलो होतो.
स कृपालुर्मम प्राह मन्त्रं वै द्वादशाक्षरम् ४२.
त्यांनी दयाळूपणाने मला द्वादशाक्षरी मंत्र सांगितला.
तेन जाप्यप्रभावेन ममोत्पत्तिस्तवोदरात् ४२.
त्या जपाच्या प्रभावामुळे मी तुझ्या पोटी जन्मलो.
इदानीं च प्रयाम्येष यज्ञं तं हरिमेधसः ४२.
आता मी त्या हरिमेधसाच्या यज्ञाकडे जातो.
ततो महीनगरकाख्ये कोटितीर्थतलस्थितम् ४२.
मग महा-नगरीत असलेल्या कोटितीर्थाच्या ठिकाणी—
गेहाय मातरं प्रोच्य स यज्ञे प्रोक्तवान्द्विजः ४२.
तो ब्राह्मण आपल्या घरी आईशी बोलून, मग यज्ञात उपस्थित झाला.
यन्मायामोहितधियो भ्रमामः कर्मसागरे ४२.
त्याच्या मायेमुळे आपली बुद्धी भ्रमित होते, म्हणून आपण कर्माच्या महासागरात भटकत राहतो.