क्षृत्तृट्त्रिधातुभिरिमं मुहुरर्द्यमानं शीतोष्ण वातसलिलैरितरेतराच्च ४२.
हे शरीर वारंवार भूक, तहान, तिन्ही दोष, थंडी, ऊन, वारा, पाणी आणि एकमेकांमुळे त्रस्त होतं.
भवंतु भद्राणि समस्तदोषाः प्रयांतु नाशं जगतोऽखिलस्य ४२.
सर्व जगात मंगल घडो, सर्व दोष नाहीसे होवोत.
ये भूतले ये दिवि चांतरिक्षे रसातले प्राणिगणाश्च केचित् ४२.
पृथ्वीवर, स्वर्गात, आकाशात आणि पाताळात ज्या ज्या सजीवांची विविध प्रकारची समूहं आहेत—
अज्ञानिनो ज्ञानविदो भवंतु प्रशान्तिभाजः सततोग्रचित्ताः ४२.
ते अज्ञान असोत किंवा ज्ञानी, सर्वांनी नेहमी शांत, प्रसन्न मनाचे व्हावे.
श्रृण्वंति ये मे स्तुवतस्तथान्ये पश्यंति ये मामिदमीरयंतम् ४२.
माझं हे स्तुतीगीत ऐकणारे, तसेच इतर जे मला हे बोलताना पाहतात—
ये चापि मूका विकलेंद्रियत्वात्पठंति नो नैव विलोकयंति ४२.
आणि जे मूक आहेत किंवा ज्यांची इंद्रिये दुर्बल आहेत, जे वाचू शकत नाहीत किंवा पाहू शकत नाहीत—
नश्यंतु दुःखानि जगत्यपेतु लोभादिको दोषगणः प्रजाभ्यः ४२.
या जगातून सर्व दुःख नाहीसे होवोत, आणि लोभासारखे दोष सर्व प्राण्यांपासून दूर जावोत.
संसारवैद्यैऽखिलदोषहानिविचक्षणे निर्वृतिहेतुभूते ४२.
जो संसाररूपी रोगाचा वैद्य आहे, सर्व दोष दूर करण्यास कुशल आहे आणि मुक्तीचा कारण आहे—
पापं प्रणाशं मम च प्रयातु यन्मानसं यच्च करोमि वाचा ४२.
माझ्या मनात जे काही येते किंवा मी वाणीने जे करतो, ते सर्व पाप नष्ट होवो.
यथा हि वा वासुदेवेति प्रोक्ते संकीर्त्तने विष्णुभक्तस्य वापि ४२.
जसं 'वासुदेव' हे नाव उच्चारल्यावर, किंवा विष्णूभक्ताने कीर्तन केल्यावर—
मूढोऽयमल्पमतिरल्पविचेष्टितोऽयं क्लिष्टं मनोऽपि विषयैर्मयि न प्रसंगि ४२.
हा मनुष्य मूढ आहे, त्याचं बुद्धी थोडी आहे, कृती कमी आहे; मन विषयांनी त्रस्त असलं तरी माझ्यात गुंतत नाही.
स त्वं प्रसीद भगवन्कुरु मय्यनाथे विष्णो कृपां परमकारुणिकः किल त्वम् ४२.
म्हणून, हे प्रभो, माझ्यावर कृपा कर; मी अनाथ आहे, हे विष्णू, तुझं दयाळूपण दाखव, कारण तू अत्यंत करुणावान आहेस.
इत्थं स्तुतः स भगवानैतरेयेण भारत ४२.
अशा प्रकारे ऐतरेयाने त्या भगवंताची स्तुती केली, हे भारत.
वत्सैतरेय तुष्टोस्मि भक्त्यानेन स्तवेन ते ४२.
हे ऐतरेय, तुझ्या भक्तीने आणि या स्तोत्राने मी तृप्त झालो आहे.
एष एव वरो नाथमम नित्यमभीप्सितः ४२.
हा वरच माझ्या भक्ताला नेहमी हवाहवासा असतो.
मुक्त एवासि संसाराद्यस्य ते भक्तिरीदृशी ४२.
ज्याची अशी भक्ती आहे, तो संसारातून नक्कीच मुक्त झाला आहे.
यश्च स्तोत्रेण सततं गुप्तक्षेत्रसमीहितम् ४२.
आणि जो कोणी या स्तोत्राने नेहमी संरक्षित क्षेत्राचं कल्याण साधतो—
यस्मादेतेन स्तोत्रेण पापं नाशमवाप्स्यति ४२.
या स्तोत्रामुळे त्याचं पाप नक्कीच नष्ट होईल.
एकादश्यामुपोष्यैव ममाग्रे यः पठिष्यति ४२.
जो कोणी एकादशीला उपवास करून माझ्यासमोर हे वाचेल—
सर्वेषामेव क्षेत्राणां गुप्तक्षेत्रं प्रियं यथा ४२.
सर्व क्षेत्रांमध्ये, जसं संरक्षित क्षेत्र सर्वांना सर्वात प्रिय असतं, तसं—
यानि चोद्दिश्य भूतानि जप्यतेऽसौ महात्मभिः ४२.
महात्मा लोकांनी ज्या जीवांसाठी हे जप केलं जातं, त्यांना उद्देशून हे सांगितलं आहे.
त्वं च वत्स श्रौतधर्मान्सम्यगाचर श्रद्धया ४२.
मुला, तू श्रद्धेने वेदधर्म नीटपणे पाळ.
यज यज्ञैरवाप्यैव दारान्नन्दय मातरम् ४२.
यज्ञांनी देवांची पूजा कर आणि पत्नी मिळवून आईला आनंद दे.
बुद्धिर्मनोथ भूतानि बुद्धिकर्मेन्द्रियाणि च ४२.
बुद्धी, मन, सर्व जीव, आणि ज्ञान व कर्मेंद्रिये—
बोद्धव्यमथ मंतव्यमहंता शब्द एव च ४२.
जे जाणावं, जे विचारावं, अहंभाव आणि शब्दसुद्धा—
विहृत्युत्सर्ग आनंदस्त्रयोदश महाग्रहाः ४२.
वागणूक, त्याग, आनंद—ही तेरा मोठी शक्ती आहेत.
गृहाण ध्यानयोगेन ममैवं मोक्षमाप्स्यसि ४२.
हे सर्व ध्यानयोगाने अंगीकार; असं केल्यास माझ्या कृपेने तुला मुक्ती मिळेल.
शुल्बंरसेन संविद्धं दक्षो हेम यथाश्नुते ४२.
जसं क्षाराच्या साहाय्याने सोनं शुद्ध केलं जातं, तसं विवेकानेही साध्य होतं.
मदनुध्यानयुक्तेन मोक्षो नास्तीह दुर्लभः ४२.
माझं चिंतन करणाऱ्याला इथे मुक्ती मिळणं कठीण नाही.
उद्धृत्य सप्तपुरुषाल्लँयं मयि गमिष्यसि ४२.
सात पिढ्या तारून, शेवटी तू माझ्यात विलीन होशील.