तवाग्निरास्यं वसुधांघ्रियुग्मं नभः शिरश्चंद्ररवी च नेत्रे ४२.
तुझे तोंड अग्नी आहे, तुझे दोन पाय पृथ्वी आहेत, तुझे डोके आकाश आहे, आणि चंद्रसूर्य तुझे डोळे आहेत.
जन्मानि तावंति न संति देव निष्पीड्य सर्वाणि च सर्वकालम् ४२.
देवा, कितीही जन्म एकत्र केले तरी, सर्व काळात मिळूनही, इतके जन्म नाहीत.
संपच्छिलानां हिमवन्महेंद्रकैलासमेर्वादिषु नैव तादृक् ४२.
हिमालय, महेंद्र, कैलास, मेरू आणि इतर अनेक पर्वतांमध्ये, तसले दुसरे कुठलेच नाही.
न संतिते देव भुवि प्रदेशा न येषु जातोऽस्मि तथा विनष्टः ४२.
देवा, पृथ्वीवर असा एकही प्रदेश नाही जिथे मी जन्मलो नाही किंवा तसाच नष्ट झालो नाही.
शोकाभिभूतस्य ममाश्रु देव यावत्प्रमाणं पतितं भवेषु ४२.
देवा, या जगात मी दुःखाने भरून किती अश्रू ढाळले आहेत, तेवढेच त्यांचे प्रमाण आहे.
मन्ये धरित्रीपरमाणुसंख्यामुपैति पित्रोर्गणना न मह्यम् ४२.
माझ्या मते, पृथ्वीवरील कणांची संख्या मोजता येईल, पण माझ्या जन्मदात्यांची संख्या मी मोजू शकत नाही.
त्वय्यर्पितं नाथ पुनः पुनर्मे मनः समाक्षिप्य सुदुर्द्धरारि ४२.
नाथा, माझं मन मी पुन्हा पुन्हा तुला अर्पण करतो, पण ते सतत त्या जिंकता न येणाऱ्या शत्रूने खेचून नेलं जातं.
सोऽहं भृशार्तः करुणाकरस्त्वं संसारगर्ते पतितस्य विष्णो ४२.
मी फारच दुःखी आहे, आणि तू करुणेचा सागर आहेस, हे विष्णू, संसाराच्या खोल गर्तेत पडलेल्या माझ्यावर कृपा कर.
परायणं रोगवतो हि वैद्यो महाब्धिमग्नस्य च नौर्नरस्य ४२.
तूच रोग्याचा वैद्य आहेस, मोठ्या समुद्रात बुडालेल्याला तारणारी नौका आहेस, तूच माझं अंतिम आश्रय आहेस.
प्रसीद सर्वेश्वर सर्वभूत सर्वस्य हेतो परमार्थसार ४२.
सर्वांच्या प्रभु, सर्व जीवांचा आत्मा, सर्वांचा कारण, आणि सर्वोच्च सत्याचा सार, कृपाळू हो.
क्षृत्तृट्त्रिधातुभिरिमं मुहुरर्द्यमानं शीतोष्ण वातसलिलैरितरेतराच्च ४२.
हे शरीर वारंवार भूक, तहान, तिन्ही दोष, थंडी, ऊन, वारा, पाणी आणि एकमेकांमुळे त्रस्त होतं.
भवंतु भद्राणि समस्तदोषाः प्रयांतु नाशं जगतोऽखिलस्य ४२.
सर्व जगात मंगल घडो, सर्व दोष नाहीसे होवोत.
ये भूतले ये दिवि चांतरिक्षे रसातले प्राणिगणाश्च केचित् ४२.
पृथ्वीवर, स्वर्गात, आकाशात आणि पाताळात ज्या ज्या सजीवांची विविध प्रकारची समूहं आहेत—
अज्ञानिनो ज्ञानविदो भवंतु प्रशान्तिभाजः सततोग्रचित्ताः ४२.
ते अज्ञान असोत किंवा ज्ञानी, सर्वांनी नेहमी शांत, प्रसन्न मनाचे व्हावे.
श्रृण्वंति ये मे स्तुवतस्तथान्ये पश्यंति ये मामिदमीरयंतम् ४२.
माझं हे स्तुतीगीत ऐकणारे, तसेच इतर जे मला हे बोलताना पाहतात—
ये चापि मूका विकलेंद्रियत्वात्पठंति नो नैव विलोकयंति ४२.
आणि जे मूक आहेत किंवा ज्यांची इंद्रिये दुर्बल आहेत, जे वाचू शकत नाहीत किंवा पाहू शकत नाहीत—
नश्यंतु दुःखानि जगत्यपेतु लोभादिको दोषगणः प्रजाभ्यः ४२.
या जगातून सर्व दुःख नाहीसे होवोत, आणि लोभासारखे दोष सर्व प्राण्यांपासून दूर जावोत.
संसारवैद्यैऽखिलदोषहानिविचक्षणे निर्वृतिहेतुभूते ४२.
जो संसाररूपी रोगाचा वैद्य आहे, सर्व दोष दूर करण्यास कुशल आहे आणि मुक्तीचा कारण आहे—
पापं प्रणाशं मम च प्रयातु यन्मानसं यच्च करोमि वाचा ४२.
माझ्या मनात जे काही येते किंवा मी वाणीने जे करतो, ते सर्व पाप नष्ट होवो.
यथा हि वा वासुदेवेति प्रोक्ते संकीर्त्तने विष्णुभक्तस्य वापि ४२.
जसं 'वासुदेव' हे नाव उच्चारल्यावर, किंवा विष्णूभक्ताने कीर्तन केल्यावर—
मूढोऽयमल्पमतिरल्पविचेष्टितोऽयं क्लिष्टं मनोऽपि विषयैर्मयि न प्रसंगि ४२.
हा मनुष्य मूढ आहे, त्याचं बुद्धी थोडी आहे, कृती कमी आहे; मन विषयांनी त्रस्त असलं तरी माझ्यात गुंतत नाही.
स त्वं प्रसीद भगवन्कुरु मय्यनाथे विष्णो कृपां परमकारुणिकः किल त्वम् ४२.
म्हणून, हे प्रभो, माझ्यावर कृपा कर; मी अनाथ आहे, हे विष्णू, तुझं दयाळूपण दाखव, कारण तू अत्यंत करुणावान आहेस.
इत्थं स्तुतः स भगवानैतरेयेण भारत ४२.
अशा प्रकारे ऐतरेयाने त्या भगवंताची स्तुती केली, हे भारत.
वत्सैतरेय तुष्टोस्मि भक्त्यानेन स्तवेन ते ४२.
हे ऐतरेय, तुझ्या भक्तीने आणि या स्तोत्राने मी तृप्त झालो आहे.
एष एव वरो नाथमम नित्यमभीप्सितः ४२.
हा वरच माझ्या भक्ताला नेहमी हवाहवासा असतो.
मुक्त एवासि संसाराद्यस्य ते भक्तिरीदृशी ४२.
ज्याची अशी भक्ती आहे, तो संसारातून नक्कीच मुक्त झाला आहे.
यश्च स्तोत्रेण सततं गुप्तक्षेत्रसमीहितम् ४२.
आणि जो कोणी या स्तोत्राने नेहमी संरक्षित क्षेत्राचं कल्याण साधतो—
यस्मादेतेन स्तोत्रेण पापं नाशमवाप्स्यति ४२.
या स्तोत्रामुळे त्याचं पाप नक्कीच नष्ट होईल.
एकादश्यामुपोष्यैव ममाग्रे यः पठिष्यति ४२.
जो कोणी एकादशीला उपवास करून माझ्यासमोर हे वाचेल—
सर्वेषामेव क्षेत्राणां गुप्तक्षेत्रं प्रियं यथा ४२.
सर्व क्षेत्रांमध्ये, जसं संरक्षित क्षेत्र सर्वांना सर्वात प्रिय असतं, तसं—