पर्वकाले दिवा चाप्सु वियोनौ पशुयोनिषु ४१.
पर्वकाळात, दिवसा, पाण्यात, आकाशात किंवा पशूंच्या जन्मात —
स्त्रीपुत्रमित्रसुहृदामाशाच्छेदकराश्च ये ४१.
जे स्त्रिया, मुले, मित्र आणि हितचिंतक यांच्या आशा मोडतात —
भेत्ता तडागकूपानां संक्रमाणांरसस्य च ४१.
जे तळे, विहिरी, पूल फोडतात किंवा रस चोरतात —
इत्येतैश्च नराः पापैरुपपातकिनः स्मृताः ४१.
हे आणि असे इतर लोक पापी कृत्यांमुळे लहान पाप करणारे मानले जातात.
ये गोब्राह्मणकन्यानां स्वामिमित्रतपस्विनाम् ४१.
जे गायी, ब्राह्मण, कुमारिका, मालक, मित्र किंवा तपस्वी यांना छळतात —
परश्रियाभितप्यंते हीनां सवंति ये स्त्रियाम् ४१.
जे दुसऱ्याच्या संपत्तीची इच्छा करतात किंवा नीच स्त्रीसोबत संबंध ठेवतात —
गोष्ठाग्निजलरथ्यासु तरुच्छायानगेषु च ४१.
गायींच्या गोठ्यात, अग्नी, पाणी, रस्त्यावर, झाडाखाली किंवा मंदिरात —
गीतवाद्यरता नित्या मत्ताः किलकिलापराः ४१.
जे नेहमी गाणे व वाद्य यामध्ये रमलेले असतात, सतत नशेत व गोंगाट करणारे असतात —
कूटशासनकर्तारः कूटयुद्धकराश्च ये ४१.
जे खोटी शिक्षा देतात किंवा कपटी युद्ध करतात —
मिथ्याप्रसादितो वाक्यमाकर्णयति यः शनैः ४१.
जो खोट्या स्तुतीने आनंदी होतो आणि अशा शब्दांना शांतपणे ऐकतो —
यो भार्यापुत्रमित्राणि बालवृद्धकृशातुरान् ४१.
जो आपली पत्नी, मुले, मित्र, लहान, वृद्ध, अशक्त किंवा आजारी यांना सोडून देतो —
यः स्वयं मृष्टमश्नाति विप्रायान्यत्प्रयच्छति ४१.
जो स्वतः उत्तम अन्न खातो आणि ब्राह्मणाला दुसरे काही देतो —
नियमान्स्वयमादाय ये त्यजंत्यजितेंद्रियाः ४१.
जे स्वतः संकल्प घेतात पण इंद्रियांवर ताबा नसल्यामुळे ते सोडून देतात —
दुर्बलान्नैव पुष्णंति प्रणष्टार्था द्विषंति च ४१.
जे दुर्बळांना पोसत नाहीत आणि ज्यांचे धन गेले आहे त्यांना द्वेष करतात —
तेषा मदत्त्वा चाश्रंति चिकित्संति न रोगिणः ४१.
ते माझ्याकडून पैसे घेतल्याशिवाय औषध देत नाहीत, आजारी माणसाची सेवा करत नाहीत —
हीनवर्णात्मवृत्तिश्च वैद्यो धर्मध्वजी च यः ४१.
ज्याचा स्वभाव किंवा उपजीविका नीच आहे असा वैद्य, आणि जो फक्त बाहेरून धर्मात्मा भासतो —
सदा दण्डरुचिर्यश्च यो वा दण्डरुचिर्न हि ४१.
जो नेहमी शिक्षा देण्यास उत्सुक असतो किंवा जो शिक्षा देण्यास उत्सुक नसतो —
यस्य राज्ञः प्रजा राष्ट्रे पच्यते नरकेषु सः ४१.
ज्या राजाच्या राज्यातील प्रजा दुःख भोगते, तो राजा स्वतः नरकात यातना भोगतो.
आलस्योपहतो राजा व्यसनी नरकं व्रजेत् ४१.
आळस आणि वाईट सवयींनी ग्रासलेला राजा नरकात जातो.
यद्वातद्वा परद्रव्यमपि सर्षपमात्रकम् ४१.
दुसऱ्याचं अगदी मोहरीएवढं लहानसुद्धा धन, बलपूर्वक किंवा फसवणूक करून घेतलं,
एवमाद्यैर्नरः पापैरुत्क्रान्तैः समनंतरम् ४१.
अशा आणि यासारख्या पापांमुळे माणूस शरीर सोडल्यानंतर लगेचच
तस्मात्त्रिविधमप्येतन्नारकीयं विवर्जयेत् ४१.
म्हणून नरकात नेणारी अशी तिन्ही प्रकारची वाईट कृत्यं टाळावीत.
नमस्कारः स्तुतिः पूजा नामसंकीर्तनं तथा ४१.
नमस्कार, स्तुती, पूजा आणि नावसंकीर्तन,
संक्षेपाच्छिवपूजाया विधानं वक्तुमर्हसि ४१.
संक्षिप्तपणे शिवपूजेची पद्धत सांगावी.
प्रातर्मध्याह्नसायाह्ने शंकरं सर्वदा भजेत् ४१.
प्रत्येकाने सकाळी, दुपारी आणि संध्याकाळी शंकराची नेहमी भक्ती करावी.
आदौ स्नानं प्रकुर्वित भस्मस्नानमथापि वा ४१.
सर्वप्रथम स्नान करावं, किंवा त्याऐवजी भस्मानं स्नान करावं.
आविकं परिदध्याच्च ततो वासः सितं च वा ४१.
नंतर लोकरीचे किंवा पांढरे वस्त्र परिधान करावं.
उत्तरीयं च संदध्याद्विना तन्निष्फलार्चनम् ४१.
वरचं वस्त्र घालावं; ते न घातल्यास पूजा निष्फळ होते.
पूजयेद्यो महादेवं प्रीतः पश्यति तं मुहुः ४१.
जो महादेवाची भक्तीपूर्वक पूजा करतो, त्याला तो वारंवार दर्शन देतो.
प्रविश्य च प्रणम्येशं ततो गर्भगृहं विशेत् ४१.
मंदिरात प्रवेश करून, प्रभूला वंदन करावं आणि मग गर्भगृहात जावं.