छद्मना वा बलाद्वापि ब्रह्महत्यासमं मतम् ४१.
फसवणूक किंवा जबरदस्तीने केलेले पापही ब्रह्महत्या समजले जाते.
सुरापानसमं ज्ञेयं जीवनायैव वा पठेत् ४१.
हे मद्यपानासारखेच पाप समजावे; जीवनासाठी हे वाचावे.
मातृपितृपरित्यागः कूटसाक्षी सुहृद्वधः ४१.
आईवडिलांना सोडून देणे, खोटी साक्ष देणे आणि मित्राचा वध करणे.
ग्रामं वनं गवावासं यश्च क्रोधेन दीपयेत् ४१.
जो रागाच्या भरात गाव, जंगल, गोठा किंवा गुरांच्या चरण्याची जागा पेटवतो.
दीनसर्वस्वहरणं नरस्त्रीगजवाजिनाम् ४१.
गरिबांचे सर्व काही काढून घेणे — मग ते पुरुष, स्त्री, हत्ती किंवा घोड्याचे असो.
चंदनागरुकर्पूरकस्तूरीपट्टवाससाम् ४१.
चंदन, अगर, कापूर, कस्तुरी किंवा सुंदर वस्त्रांचा नाश करणे.
कन्यानां वरयोग्यानामदानं सदृशे वरे ४१.
लग्नास योग्य असलेल्या मुलींचे योग्य वराशी लग्न न लावणे.
कुमारीसाहसं घोरमंत्यजस्त्रीनिषेवणम् ४१.
कुमारिकांवर अत्याचार करणे आणि नीच स्त्रियांशी संबंध ठेवणे.
द्विजायार्थं प्रतिश्रुत्य न प्रयच्छति यः पुनः ४१.
जो द्विजाला काही देण्याचे वचन देतो पण नंतर देत नाही.
अभिमानोतिकोपश्च दांभिकत्वं कृतघ्नता ४१.
अहंकार, अतिशय राग, दांभिकपणा आणि उपकार विसरणे.
भृत्यानां च परित्यागः साधुबंधुतपस्विनाम् ४१.
नोकऱ्या करणाऱ्यांना, सज्जनांना, नातेवाईकांना किंवा तपस्व्यांना सोडून देणे.
शिवाश्रमतरूणां च पुष्पारामविनाशनम् ४१.
पवित्र आश्रमातील किंवा पवित्र झाडांच्या फुलबागा नष्ट करणे.
यज्ञारामतडागादिदारापत्यस्य विक्रयः ४१.
यज्ञभूमी, तळे, पत्नी किंवा मुलांची विक्री करणे.
स्त्रीधनान्युपजीवंति स्त्रीभिरत्यंतनिर्जिताः ४१.
जे पुरुष स्त्रियांच्या संपत्तीवर जगतात आणि पूर्णपणे स्त्रियांकडून जिंकले गेले आहेत.
ऋणानामप्रदानं च मिथ्याघृद्ध्युपजीवनम् ४१.
ऋण फेडत नाहीत आणि खोट्या लोभाने उपजीविका करतात.
विषमारणयंत्राणां प्रोयगो मूलकर्मणाम् ४१.
मृत्यू आणणारे विष, सापळे किंवा मूळांचा वापर करून मारणे.
जिह्वाकामोपभो गार्थं यस्यारंभः स्वकर्मसु ४१.
ज्याचे सर्व कर्म फक्त जिभेच्या चवीसाठी किंवा भोगासाठी असते.
व्रात्यता व्रतसंत्यागः सर्वाहारनिषेवणम् ४१.
जातीतून बाहेर पडणे, व्रत सोडणे आणि कोणतेही अन्न खात राहणे.
देवाग्निगुरुसाधूनां निंदा गोब्राह्मणस्य च ४१.
देव, अग्नी, गुरु, साधू, गायी किंवा ब्राह्मणांची निंदा करणे.
उत्सन्नपतृदेवेज्याः स्वकर्मत्यागिनश्च ये ४१.
ज्यांचे पितृकार्य आणि देवपूजा थांबली आहे आणि जे स्वतःची कर्तव्ये सोडतात.
पर्वकाले दिवा चाप्सु वियोनौ पशुयोनिषु ४१.
पर्वकाळात, दिवसा, पाण्यात, आकाशात किंवा पशूंच्या जन्मात —
स्त्रीपुत्रमित्रसुहृदामाशाच्छेदकराश्च ये ४१.
जे स्त्रिया, मुले, मित्र आणि हितचिंतक यांच्या आशा मोडतात —
भेत्ता तडागकूपानां संक्रमाणांरसस्य च ४१.
जे तळे, विहिरी, पूल फोडतात किंवा रस चोरतात —
इत्येतैश्च नराः पापैरुपपातकिनः स्मृताः ४१.
हे आणि असे इतर लोक पापी कृत्यांमुळे लहान पाप करणारे मानले जातात.
ये गोब्राह्मणकन्यानां स्वामिमित्रतपस्विनाम् ४१.
जे गायी, ब्राह्मण, कुमारिका, मालक, मित्र किंवा तपस्वी यांना छळतात —
परश्रियाभितप्यंते हीनां सवंति ये स्त्रियाम् ४१.
जे दुसऱ्याच्या संपत्तीची इच्छा करतात किंवा नीच स्त्रीसोबत संबंध ठेवतात —
गोष्ठाग्निजलरथ्यासु तरुच्छायानगेषु च ४१.
गायींच्या गोठ्यात, अग्नी, पाणी, रस्त्यावर, झाडाखाली किंवा मंदिरात —
गीतवाद्यरता नित्या मत्ताः किलकिलापराः ४१.
जे नेहमी गाणे व वाद्य यामध्ये रमलेले असतात, सतत नशेत व गोंगाट करणारे असतात —
कूटशासनकर्तारः कूटयुद्धकराश्च ये ४१.
जे खोटी शिक्षा देतात किंवा कपटी युद्ध करतात —
मिथ्याप्रसादितो वाक्यमाकर्णयति यः शनैः ४१.
जो खोट्या स्तुतीने आनंदी होतो आणि अशा शब्दांना शांतपणे ऐकतो —