महामते मांटिपुत्र न धार्यं ते भयं हृदि ४०.
महामती मांटीपुत्रा, तुझ्या मनात भीती ठेवू नकोस.
ततोऽपरास्त्वधर्माद्याः प्रोचुर्नैव तथा वयम् ४०.
मग अधर्म वगैरे इतरांनी सांगितलं, 'आम्ही तसे नाही.'
इत्युक्ते स विभूतीभिः शीघ्रमेव कुमारकः ४०.
असं म्हटल्यावर, त्या मुलाला लगेचच विभूती प्राप्त झाल्या.
ततो विभूतयः प्राहुर्मांटे तव सुतस्त्वसौ ४०.
मग त्या विभूतींनी सांगितलं, 'मांटी, हा तुझा मुलगाच आहे.'
कालभीतिरिति ख्यातस्तस्मादेष भविष्यति ४०.
त्यामुळे त्याला काळाचा भयं म्हणून 'काळभीती' हे नाव मिळेल.
सोऽपि बालः प्रववृधे शुक्लपक्ष इवोडुपः ४०.
तो मुलगाही वाढू लागला, जसा शुक्ल पक्षातील चंद्र वाढतो.
पंचमंत्राञ्जपञ्छुद्धस्तीर्थयात्रापरोऽभवत् ४०.
पाच मंत्रांचा जप करून स्वतःला शुद्ध करून तो तीर्थयात्रेला मन लावू लागला.
कालभीतिगुप्तक्षेत्रगुणाञ्छ्रुत्वाभ्युपाययौ ४०.
काळभीतीने राखलेल्या त्या क्षेत्राचे गुण ऐकून तो तिकडे गेला.
निवृत्तो नातिदूरेथ बिल्ववृक्षं ददर्श सः ४०.
थोड्या अंतरावर थांबून त्याने एक बेलाचे झाड पाहिले.
जपतस्तस्य विप्रस्य इंद्रियाणि लयं ययुः ४०.
त्या ब्राह्मणाने जप करत असताना त्याची इंद्रिये आत ओढली गेली.
तस्यानंदस्य नौपम्यं स्वर्गादीनां भवेत्क्वचित् ४०.
त्याच्या आनंदाची सर स्वर्गालाही कुठेच नाही.
तत्र लीनो मुहुर्तेन पुनश्चाभूद्यथा पुरा ४०.
तो तिथे काही क्षण लीन झाला आणि पुन्हा पूर्वीसारखा झाला.
नायं मम महानन्दो वाराणस्यां न नमिषे ४०.
वाऱाणसीत किंवा नमिषात मला असा मोठा आनंद कधीच मिळाला नाही.
श्रीपर्वते न चान्यत्र यादृशोद्यप्रवर्त्तते ४०.
श्रीपर्वतावर किंवा दुसऱ्या कुठेही असा आनंद होत नाही.
भूतेषु परमा प्रीतिस्त्रिजगद्द्योतते स्फुटम् ४०.
सर्व जीवांमध्ये अत्यंत प्रीती निर्माण झाली आणि ती तीनही लोकांत स्पष्टपणे पसरली.
अहो स्थानप्रभावोऽयं स्फुटं चाप्यत्र प्रोच्यते ४०.
वा! या स्थळाची महती प्रत्यक्ष दिसते आणि येथे सांगितलीही जाते.
तत्र स्थितस्य धर्मार्थस्तद्वद्भूयात्सहस्रधा ४०.
जो येथे राहतो, त्याच्या पुण्य आणि संपत्ती हजारपट वाढतात.
विशिष्टं काशिमुख्येभ्यस्तीर्थेभ्यः स्थानकं त्विदम् ४०.
हे स्थान काशी आणि इतर प्रमुख तीर्थांपेक्षा श्रेष्ठ आहे.
इदं चेदं तीर्थमिति सदा यस्तृषितश्चरेत् ४०.
जो नेहमी तहानलेला 'हेच ते तीर्थ' असे म्हणत फिरतो,
इति संचिंत्य बिल्वस्य वृक्षस्याधो व्यवस्थितः ४०.
अशी कल्पना करून तो बेलाच्या झाडाखाली बसला.
गृहीत्वा नियमं तोयबिंदुं वर्षशतेऽग्निवत् ४०.
नियम पाळून, त्याने पाण्याचा एक थेंब घेतला आणि शंभर वर्षे जणू अग्नीप्रमाणे त्यात राहिला.
कश्चित्तोयभृतं कुम्भं गृहीत्वा नर आव्रजत् ४०.
तेव्हा एक माणूस पाण्याने भरलेला कलश घेऊन आला.
अद्य ते नियमः पूर्णस्तोयमेतन्महामते ४०.
आज तुझा नियम पूर्ण झाला आहे, हे बुद्धिमान, आणि हे पाणीही भरले आहे.
को भवान्वर्णतो ब्रूहि किमाचारश्च तत्त्वतः ४०.
तू कोण आहेस? आपली जात आणि वर्तन खरं खरं सांग.
न जाने पितरौ स्वीयौ नष्टौ वा सर्वथा न हि ४०.
माझे आईवडील कोण आहेत हे मला माहीत नाही; ते पूर्णपणे हरवले आहेत.
आचारैश्चापि धर्मैश्च न कार्यं मम किंचन ४०.
माझ्यासाठी कोणतेही आचार किंवा कर्तव्य उपयोगाचे नाहीत.
यद्येवं नोदकं तुभ्यं ग्रहीष्याम्यस्मि कर्हिचित् ४०.
जर असंच असेल, तर मी तुझ्याकडून कधीच पाणी घेणार नाही.
न ज्ञायते कुलं यस्य बीजशुद्धिं विना ततः ४०.
ज्याचं कुळ माहीत नाही, आणि बीज शुद्ध नाही, त्याला मान्यता मिळत नाही.
यश्च रुद्रं न जानाति रुद्रभक्तश्च यो नहि ४०.
जो रुद्राला ओळखत नाही किंवा रुद्रभक्त नाही,
अज्ञात्वा यः शिवं भुंक्ते कथ्यते सोऽत्र ब्रह्महा ४०.
जो शिवाला न ओळखता अन्न खातो, त्याला इथे ब्राह्मणहंता म्हणतात.