तस्मात्त्वमत्र तीर्थे च महाकालमिति स्मृतम् ३९.
म्हणून इथे या तीर्थस्थळी तुला 'महाकाळ' म्हणून ओळखतात.
ततः सा रुद्रवाक्येन वरयामास तं पतिम् ३९.
मग रुद्रांच्या वचनामुळे तिने त्यालाच पती म्हणून निवडलं.
तत्र तां पार्वती प्राह समालिंग्य प्रहर्षिता ३९.
तेथे पार्वती आनंदाने तिला मिठी मारून म्हणाली.
चित्रलेखेतिनाम्ना त्वं तस्माद्भव सखी मम ३९.
आता पासून तू 'चित्रलेखा' या नावाने माझी सखी होशील.
ययानिरुद्धः कथित उषायाः पतिरुत्तमः ३९.
ज्यामुळे अनिरुद्ध हा उषेचा उत्तम पती आहे, असं सांगितलं गेलं.
अप्सुसा वार्षिकं बिंदुं पूर्णे वर्षशते पपौ ३९.
पाण्यात, शंभर वर्षांनी पडलेलं पावसाचं एक थेंब तिने प्यायलं.
एवंविधा कुमारी सा लिंगमेतद्धि फाल्गुन ३९.
अशी ती कुमारिका होती, फाल्गुना; हेच ते लिंग आहे.
तस्मादत्र नृणां दाहश्चास्थिक्षेपश्च भारत ३९.
म्हणून इथेच माणसांची प्रेतं जाळली जातात आणि हाडं टाकली जातात, भारत.
महाकालस्त्वसौ कश्च कथं सिद्धिमुपागतः ४०.
हा महाकाळ कोण आहे, आणि त्याने सिद्धी कशी मिळवली?
सर्वमेतत्समाख्याहि श्रद्दधानाय पृच्छते॥ ४०.
हे सर्व मला पूर्णपणे सांग, कारण मी श्रद्धेने विचारतोय.
नमस्कृत्य महाकालं वरदं स्थाणुमव्ययम् ४०.
महाकाळ, वर देणारा, अचल स्थाणू, याला वंदन करून,
वाराणस्यां पुरि पुरा बभूव जपतां वरः ४०.
पूर्वी वाराणसी नगरीत जप करणाऱ्यांत श्रेष्ठ असा एक होता.
तस्यापुत्रस्य पुत्रार्थे रुद्रान्संजपतः किल ४०.
त्याला पुत्र नव्हता, म्हणून पुत्रप्राप्तीसाठी तो सतत रुद्र जप करत असे.
मांटे तव सुतो धीमान्मत्प्रभावपराक्रमः ४०.
'तुझ्या घरी माझ्या सामर्थ्याने आणि पराक्रमाने युक्त असा बुद्धिमान पुत्र जन्माला येईल.'
इति श्रुत्वा रुद्रवचो मांटिर्हर्षं परं गतः ४०.
रुद्राचे हे वचन ऐकून मांटीला फार आनंद झाला.
दधार गर्भं चटिका तपोमूर्तिधरा यथा ४०.
चाटिका, जिच्यात तपश्चर्येचे रूप होते, तिने गर्भ धारण केला.
न पुनर्मातुरुदरंत्यक्त्वा निर्गच्छते बहिः ४०.
एकदा आईच्या पोटातून बाहेर पडल्यावर, तो पुन्हा तिथे जात नाही.
वत्स सामान्यपुत्रोऽपि पित्रोः सुखकरः सदा ४०.
बाळा, अगदी साधा मुलगाही नेहमीच आईवडिलांना आनंद देतो.
वत्स मानुष्यवासस्य स्पृहा तुभ्यं कथं न हि ४०.
बाळा, तुला माणसांत राहण्याची इच्छा का नाही?
कदा मनुष्या जायेम पूजा यत्र महाफला ४०.
कधी आपण माणूस म्हणून जन्म घेऊ, जिथे पूजा केल्याने मोठे फळ मिळते?
इति भूतानि शोचंति नानायोनिगतान्यपि अनादृत्य कथं ब्रूहि स्थितश्चोदर एव च॥ ४०.
अशी सर्व जीव, वेगवेगळ्या जन्मांत असले तरी, दुःखी होतात; हे सगळं सोडून तू पोटातच कसा राहतोस, सांग.
तात जानाम्यहं सर्वमेतत्परम दुर्लभम् ४०.
बाळा, मला हे सगळं माहीत आहे; हे फारच दुर्मिळ आहे.
द्वौ मार्गौ किल वेदेषु प्रोक्तौ कालोऽर्चिरेव च ४०.
वेदांमध्ये दोन मार्ग सांगितले आहेत—काळाचा मार्ग आणि प्रकाशाचा मार्ग.
स्वर्गे वा नरके वापि कालमार्गगतो ह्ययम् ४०.
स्वर्गात असो वा नरकात, हा जीव नेहमी काळाच्या मार्गानेच जातो.
तस्यैव हेतोः प्रयतेत्कोविदो यन्न दुःखवित् ४०.
म्हणूनच, जो दुःख देत नाही त्यासाठी ज्ञानी माणूस प्रयत्न करतो.
तच्चेन्मम मनस्तात नानादोषैर्न मोह्यते ४०.
बाळा, जर माझं मन वेगवेगळ्या दोषांनी भरकटत नसेल,
ततस्तस्य पिता पार्थ कांदिशीको महेश्वरम् ४०.
मग त्याचे वडील, पार्थ, कांदीशिक, महेश्वराची प्रार्थना करू लागले.
त्वां विना कोऽपरो देव पुत्रस्याभीष्टदोऽस्ति मे ४०.
देवा, तुझ्याशिवाय माझ्या मुलाच्या इच्छा पूर्ण करणारा दुसरा कोण आहे?
ततस्तस्यातिभक्त्यासौ प्राह तुष्टो महेश्वरः ४०.
मग त्याच्या मोठ्या भक्तीने प्रसन्न होऊन महेश्वराने त्याला उत्तर दिलं.
विपरीतश्च शीघ्रं भो मांटिपुत्रः प्रबोध्यताम् ४०.
मांटीचा मुलगा उलट्या प्रकारे का होईना, पण लवकर जागा होऊ दे.