इत्याह भगवान्रुद्रः स्कन्दस्य प्रीतये पुरा ३५.
पूर्वी भगवंत रुद्राने स्कंदाच्या आनंदासाठी असे सांगितले.
प्रणेमुर्देवताः सर्वे साधुसाध्विति ते जगुः॥ ३५.
सर्व देवतांनी वाकून 'छान! छान!' असे गाणे गायले.
इति स्कांदेमहापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखण्डे स्तंभेश्वरमाहात्म्यवर्णन नाम पंचत्रिंशोऽध्यायः
अशी एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या स्कांद महापुराणातील, पहिल्या माहेश्वर खंडातील कौमारिका विभागातील 'स्तंभेश्वर माहात्म्य' या पंचत्रिंश अध्यायाची समाप्ती.
एवं दृष्ट्वा क्षितौ तानि लिंगानि हरसूनुना ३६.
अशा प्रकारे, हराच्या पुत्राने पृथ्वीवर ती लिंगे पाहिली.
अहो धन्यः कुमारोऽयं महीसागरसंगमे ३६.
'अरे, या महिसागर संगमावर कुमार खरोखर धन्य आहे!'
वयमप्यत्र शुद्ध्यर्थं तोषार्थं स्कन्दरुद्रयोः ३६.
आम्हीही, शुद्धीसाठी आणि स्कंद-रुद्रांना आनंद देण्यासाठी—
अथवा कोटिशो देवा मुनयो नैव संख्यया ३६.
किंवा कितीही कोटी देव-ऋषी असले तरी त्यांची गणना होऊ शकत नाही.
पूजा तेषां कतं भावि बहुत्वाच्चात्र पठ्यते ३६.
त्यांची पूजा, कितीही असली तरी, इथे त्यांच्या संख्येमुळे सांगितली जाते.
तस्य सीदति तद्राष्ट्रं दुर्भिक्षव्याधितस्करैः ३६.
त्याचे राज्य मग दुष्काळ, रोग आणि चोरांमुळे संकटात येते.
इति कृत्वा मतिं सर्वे प्राप्यानुज्ञां महेश्वरात् ३६.
अशी ठरवून, सर्वांनी महेश्वराची परवानगी घेऊन—
भूमिभागं शुभं वीक्ष्य विजने लिंगमुत्तमम् ३६.
एकांत आणि पवित्र अशा भूमीचा भाग पाहून, तिथे उत्तम शिवलिंग दिसले.
सिद्धार्थैः स्तापितं यस्मा द्देवैर्ब्रह्मादिभिः स्वयम् ३६.
कारण ते सिद्ध लोकांनी, ब्रह्मादि देवांनी स्वतः स्थापन केले होते.
सर्वैर्देवैस्तत्र लिंगे खानितं सर उत्तमम् ३६.
त्या लिंगाजवळ सर्व देवांनी मिळून एक उत्तम सरोवर खोदले.
एतस्मिन्नंतरे पार्थ पातालाच्छेषनंदनः ३६.
त्याच वेळी, पार्था, पाताळातून शेषाचा पुत्र आला.
अस्मिंस्तारकयुद्धे तु प्रलंबोनाम दानवः ३६.
या तारकासोबतच्या युद्धात प्रलंब नावाचा दैत्य प्रकट झाला.
स वो वसूनि पुत्रांश्च भार्याः कन्या गृहाणि च ३६.
त्याने तुमचे धन, मुले, पत्नी, कन्या आणि घरे घेऊन गेले.
शेषात्मजस्य तद्वाक्यं कुमदस्य निशम्यते ३६.
शेषपुत्र कुमुदाचे ते शब्द ऐकून,
तान्निवार्य ततः स्कंदः क्रुद्धः शक्तिमथाददे ३६.
त्यांना थांबवून, स्कंदाने रागाने आपली शक्ती उचलली.
ततः स्कंदभुजोत्सृष्टा भुवं निर्भिद्य वेगतः ३६.
मग स्कंदाच्या भुजेतून सुटलेली ती शक्ती वेगाने पृथ्वीला भेदून गेली.
सा तं हत्वा प्रलंबं च कोटिभिर्दशभिर्वृतम् ३६.
ती शक्ती, दहा कोटींच्या वेढ्यात असलेल्या प्रलंबाचा वध करून,
यांत्या शक्त्या तया पार्थ यत्कृतं विवरं भुवि ३६.
हे पार्था, त्या शक्तीने पृथ्वीवर जे छिद्र केले,
तस्य नाम ददौ स्कंदः सिद्धकूप इति स्मृतः ३६.
त्याला स्कंदाने 'सिद्धकूप' असे नाव दिले, आणि तसेच ते प्रसिद्ध झाले.
स्नात्वा कूपेऽर्चयेदीशं सिद्धेश्वरमनन्यधीः ३६.
त्या कूपात स्नान करून, एकाग्र मनाने सिद्धेश्वराची पूजा करावी.
सिद्धकुंडे च यः स्नात्वा श्राद्धं कुर्याद्विचक्षणः ३६.
जो कोणी सिद्धकुंडात स्नान करून विवेकाने श्राद्ध करतो,
वृश्चाप्यक्षयस्तस्य तुष्टो रुद्रो वरं ददौ ३६.
त्याच्यावर प्रसन्न होऊन रुद्र वर देतो आणि त्याचे वंश कधीच संपत नाही.
अत्रागत्य महाभागः क्षाद्धं कुर्यात्सुभक्तितः ३६.
इथे येऊन, मोठ्या भक्तीने श्राद्ध करावे.
ततो ब्रह्मादयो देवाः स्कंदेन सहितास्तदा ३६.
मग त्या वेळी, ब्रह्मा आणि इतर देव स्कंदासोबत तिथे आले.
त्वयाविष्टो हि भगवान्मत्स्यरूपी जनार्दनः ३६.
भगवान जनार्दन, मत्स्यरूप धारण करून, खरोखर तुझ्यात प्रवेश केला होता.
इति तां प्रार्थयामासुरत्र त्याज्यं न ते शुभे ३६.
म्हणून त्यांनी तिला विनंती केली, "शुभे, तुला इथे सोडून देता येणार नाही."
अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां बलिपुष्पैश्च त्वां शुभे ३६.
अष्टमी किंवा चतुर्दशीला, बलिदान व फुलांनी, शुभे, तुझी पूजा करावी.