कुमारेशस्य माहात्म्यं कीर्तयेद्यस्तदग्रतः ३४.
जो कोणी कुमारेशाचे माहात्म्य त्याच्यासमोर सांगतो—
अस्य लिंगस्य माहात्म्यं श्राद्धकाले तु यः पठेत् ३४.
जो कोणी श्राद्धाच्या वेळी या लिंगाचे माहात्म्य वाचतो—
अस्य लिंगस्य माहात्म्यं गुर्विणीं श्रावयेद्यदि ३४.
किंवा जो कोणी गरोदर स्त्रीला या लिंगाचे माहात्म्य ऐकवतो—
एतत्पुण्यं पापहरं धर्म्यं चाह्लादकारकम् ३४.
हे पुण्य पापांचा नाश करणारे, धर्माचे आणि आनंद देणारे आहे.
कुमारेण स्थापितोऽत्र कुमारेशस्ततः सुराः ३५.
येथे कुमारेश हे कुमाराने स्थापले; म्हणून देवतांनी—
किंचिद्विज्ञापयष्यामो वयं त्वां श्रृणु तत्त्वतः ३५.
आम्ही तुला काही सांगू इच्छितो; तू सत्याने ऐक.
जयंति ये रणे शत्रूंस्तैः कार्यः स्तंभचिह्नकः ३५.
जे युद्धात शत्रूंवर विजय मिळवतात, त्यांनी विजयाचा खांब उभारावा.
नक्षिपाम वयं यावत्त्मनुज्ञातुमर्हसि ३५.
आम्ही तो उभारू इच्छितो; तू आम्हाला परवानगी द्यावी.
तस्य स्तंभाग्रतसतं च संस्थापय शिवात्मज ३५.
शिवपुत्रा, त्याच्यासाठी तो खांबाच्या पुढे ठेव.
ततो हृष्टाः सुरगणाः शक्राद्याः स्तंभमुत्तमम् ३५.
मग इंद्रासह सर्व देवता आनंदित होऊन तो उत्तम खांब उभा केला.
परितः स्थंडिलं दिक्षु सर्वरत्नमयं तु ते ३५.
सर्व दिशांना, तुझ्यासाठी त्यांनी सर्व प्रकारच्या रत्नांनी व्यासपीठ तयार केले.
मातरो मंगलान्यस्य जगुः स्कन्दस्य नंदिताः ३५.
स्कंदावर आनंदी झालेल्या मातांनी त्याच्यासाठी मंगलगीत गायले.
पेतुः खात्पुष्पवर्षाणि देववाद्यानि सस्वनुः ३५.
आकाशातून फुलांचा वर्षाव झाला आणि देवांची वाद्ये गूंजू लागली.
स्तम्भेश्वरस्ततो देवः स्थापितस्त्र्यक्षसूनुना ३५.
मग त्रिनेत्राच्या पुत्राने तिथे स्तंभेश्वर देवाची स्थापना केली.
हरिहरादित्युक्तैस्तैः सेन्द्रैर्मुनिगणैरपि ३५.
हरि, हर, आदित्य, इंद्र आणि ऋषिमुनी यांच्या उपस्थितीत हे घडले.
गुहेन निर्मितः कूपो गंगा तत्र तलोद्भवा ३५.
गुहाने तिथे एक विहीर बांधली आणि तिच्या तळाशी गंगा प्रकट झाली.
कूपे स्नानं नरः कृत्वा भक्त्या यः पांडुनंदन ३५.
पांडुपुत्रा, जो कोणी भक्तीने त्या विहिरीत स्नान करतो—
स्तंभेश्वरं ततो देवं गन्धपुष्पैः प्रपूजयेत् ३५.
—त्याने मग सुगंधी फुलांनी स्तंभेश्वर देवाची पूजा करावी.
पौर्णमास्याममावास्यां महीसागरसंगमे ३५.
पौर्णिमा आणि अमावस्येला, पृथ्वी आणि समुद्राच्या संगमावर,
पितरस्तस्य तृप्यंति तृप्ता यच्छंति चाशिषः ३५.
त्याचे पितर तृप्त होतात आणि प्रसन्न होऊन आशीर्वाद देतात.
इत्याह भगवान्रुद्रः स्कन्दस्य प्रीतये पुरा ३५.
पूर्वी भगवंत रुद्राने स्कंदाच्या आनंदासाठी असे सांगितले.
प्रणेमुर्देवताः सर्वे साधुसाध्विति ते जगुः॥ ३५.
सर्व देवतांनी वाकून 'छान! छान!' असे गाणे गायले.
इति स्कांदेमहापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखण्डे स्तंभेश्वरमाहात्म्यवर्णन नाम पंचत्रिंशोऽध्यायः
अशी एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या स्कांद महापुराणातील, पहिल्या माहेश्वर खंडातील कौमारिका विभागातील 'स्तंभेश्वर माहात्म्य' या पंचत्रिंश अध्यायाची समाप्ती.
एवं दृष्ट्वा क्षितौ तानि लिंगानि हरसूनुना ३६.
अशा प्रकारे, हराच्या पुत्राने पृथ्वीवर ती लिंगे पाहिली.
अहो धन्यः कुमारोऽयं महीसागरसंगमे ३६.
'अरे, या महिसागर संगमावर कुमार खरोखर धन्य आहे!'
वयमप्यत्र शुद्ध्यर्थं तोषार्थं स्कन्दरुद्रयोः ३६.
आम्हीही, शुद्धीसाठी आणि स्कंद-रुद्रांना आनंद देण्यासाठी—
अथवा कोटिशो देवा मुनयो नैव संख्यया ३६.
किंवा कितीही कोटी देव-ऋषी असले तरी त्यांची गणना होऊ शकत नाही.
पूजा तेषां कतं भावि बहुत्वाच्चात्र पठ्यते ३६.
त्यांची पूजा, कितीही असली तरी, इथे त्यांच्या संख्येमुळे सांगितली जाते.
तस्य सीदति तद्राष्ट्रं दुर्भिक्षव्याधितस्करैः ३६.
त्याचे राज्य मग दुष्काळ, रोग आणि चोरांमुळे संकटात येते.
इति कृत्वा मतिं सर्वे प्राप्यानुज्ञां महेश्वरात् ३६.
अशी ठरवून, सर्वांनी महेश्वराची परवानगी घेऊन—