वाराणस्यां यथा वत्स विश्वनाथोऽस्मि संस्थितः॥ ३४.
वत्सा, जसे मी वाराणसीमध्ये विश्वनाथ म्हणून स्थिर आहे.
गुप्तक्षेत्रे तथा स्थास्ये कुमारेश्वरमध्यतः॥ ३४.
तसेच, मी गुप्त क्षेत्रात कुमारेश्वराच्या मध्ये राहीन.
श्रुत्वेति वचनं रुद्राद्देवानां श्रृण्वतां गुहः ३४.
रुद्राचे हे वचन ऐकून, देवांच्या मध्ये गुहाने ऐकले.
नमः शिवायास्तु निरामयाय नमः शिवायास्तु मनोमयाय ३४.
शिवाला, जो निरोगी आहे त्याला नमस्कार; शिवाला, जो मनातून उत्पन्न झाला आहे त्याला नमस्कार.
नमो भवायास्तु भवोद्भवाय नमोस्तु ते ध्वस्तमनोभवाय ३४.
भवाला, जो सृष्टीचा आधार आहे त्याला नमस्कार; मनोभवाचा नाश करणाऱ्याला नमस्कार.
नमोस्तु शर्वाय नमः शिवाय नमोस्तु सिद्धाय पुरातनाय ३४.
शर्वाला नमस्कार; शिवाला नमस्कार; प्राचीन आणि सिद्ध पुरुषाला नमस्कार.
नमो निसर्गात्मकभूतिकाय नमोऽस्त्वमेयोक्षमहर्द्धिकाय ३४.
स्वाभाविक संपत्ती असणाऱ्याला नमस्कार; अमाप सामर्थ्य असणाऱ्या महाबळवान वृषभाला नमस्कार.
नमोऽस्तु नानाभुवनाधिकर्त्रे नमोऽस्तु भक्ताभिमतप्रदात्रे ३४.
अनेक जगांचा अधिपती असणाऱ्याला नमस्कार; भक्तांच्या इच्छांची पूर्तता करणाऱ्याला नमस्कार.
अनंतरूपाय सदैव तुभ्यमसह्यकोपाय सदैव तुभ्यम् ३४.
अनंत रूप असणाऱ्या तुला नेहमीच नमस्कार; सहन न होणारा कोप असणाऱ्या तुला नेहमीच नमस्कार.
नमः प्रसिद्धाय महौषधाय नमोऽस्तु ते व्याधिगणापहाय ३४.
प्रसिद्ध आणि महान औषध असणाऱ्याला नमस्कार; सर्व रोग दूर करणाऱ्या तुला नमस्कार.
ममेश भूतेश महेश्वरोसि कामेश वागीश बलेश धीश ३४.
तुम्ही माझे स्वामी, सर्व जीवांचे अधिपती, महान ईश्वर; इच्छा, वाणी, बळ आणि बुध्दीचेही तुम्हीच स्वामी आहात.
इति संस्तूय वरदं शूलपाणिमुमापतिम् ३४.
अशा प्रकारे स्तुती केल्यावर, वर देणारा, त्रिशूळधारी, पार्वतीचा पती—
एवं भक्तिपराक्रांतमात्मयोग्यं स्तवं शिवः ३४.
या भक्तिभावाने ओतप्रोत आणि माझ्या स्वभावाशी साजेशा अशा स्तोत्राने प्रसन्न झालेला शंकर—
त्वया दुःखं न संचिंत्यं मम भक्तवधात्मकम् ३४.
माझ्या भक्ताचा वध करणे हे माझ्या स्वभावातच आहे, म्हणून तुला त्याबद्दल दुःख करायचे कारण नाही.
ये च सायं तथा प्रातस्त्वत्कृतेन स्तवेन माम् ३४.
जे लोक सकाळी आणि संध्याकाळी, तुझ्या रचनेतील हे स्तोत्र माझ्या स्मरणार्थ म्हणतात—
न व्याधिर्न च दारिद्र्यं न चैवेष्टवियोजनम् ३४.
त्यांना ना आजार होतो, ना दारिद्र्य येते, ना प्रिय वस्तूंपासून वियोग होतो.
तथान्यानपि दास्यामि वरान्परमदुर्लभान् ३४.
तसेच, मी इतरांनाही अतिशय दुर्मिळ असे वर देईन.
महीसा गरकूले तु ये मां स्तोष्यंति पूजया ३४.
जे लोक समुद्र आणि नदीच्या संगमावर माझी भक्तीपूर्वक पूजा करतात—
सरस्यत्र च ये स्नानं प्रकरिष्यंति मानवाः ३४.
आणि जे त्या सरोवरात स्नान करतात—
कुमारेशं तु मां भक्त्या महीसागरसंगमे ३४.
जे लोक समुद्र-नदी संगमावर कुमारेश म्हणून मला भक्तीने पूजतात—
जातिस्मृतिरियं पुत्र यस्यां जातौ प्रजायते ३४.
माझ्या मुला, त्या ठिकाणी जन्म घेणाऱ्यांना पूर्वजन्माची आठवण होते.
यस्मिन्काले ह्यनावृष्टिर्जायते कृत्तिकासुत ३४.
कृत्तिका पुत्रा, ज्या वेळी पाऊस पडत नाही—
एकरात्रं त्रिरात्रं वा पञ्चरात्रं च सप्त वा ३४.
एक रात्र, तीन रात्र, पाच किंवा सात रात्र—
करवीरै रक्तपुष्पैर्जपापुष्पैस्तथैव च ३४.
करवीर, लाल फुले आणि जपाफुलांनी—
भोजयेद्ब्रह्णांश्चैव तापसाञ्छंसिवव्रतान् ३४.
शिवव्रत पाळणाऱ्या ब्राह्मणांना आणि तपस्वींना जेवू घालावे.
भूमिदानं ततः कुर्यात्तत्तो दद्याद्गवाह्निकम् ३४.
त्यांनंतर भूमी दान द्यावे आणि मग रोजच्या गायींचे दान करावे.
अनेनैव विधानेन कृतेन तु द्विजोत्तमैः ३४.
या पद्धतीने, श्रेष्ठ ब्राह्मणांनी केलेल्या विधीमुळे—
विविधैः पूर्यते धान्यः शाद्वलैश्च वसुन्धरा ३४.
पृथ्वीवर वेगवेगळ्या धान्यांनी आणि हिरव्या गवताने समृद्धी येते.
धर्मयुक्तो भवेद्राजा परचक्रैर्न पीड्यते ३४.
जो राजा धर्माला धरून चालतो, त्याला शत्रूंच्या सैन्याकडून त्रास होत नाही.
कन्यादान फलं तस्य नात्र कार्या विचारणा ३४.
त्याला कन्यादानाचे फळ मिळते, यात काहीच शंका नाही.