तेजोवधसमुद्भूतपातकेन स मुच्यते॥ ३३.
तो तेजाचा वध करून निर्माण झालेल्या पापातून मुक्त होतो.
अस्यामेव तिथौ सोमः शिवयोगश्च तैतिलम् स्नात्वात्र सशरीरो वै रुद्रलोकं व्रजीष्यति॥ ३३.
याच तिथीला सोम आणि शिवयोग असतो; येथे शरीरासह स्नान केल्यावर तो रुद्रलोकात जातो.
कपालेशस्य सांनिध्ये शक्तिच्छिद्रं हि कीर्त्यते ३३.
कपाळेशाच्या सान्निध्यात शक्तीचे छिद्र जाहीर केले जाते.
इति श्रुत्वा रुद्रवाक्यं स्कंदः प्रीतोऽभवद्भृशम् ३३.
रुद्राचे हे वचन ऐकून स्कंद अत्यंत आनंदित झाला.
ततस्तृतीयलिंगस्य चिकीर्षु स्थापनं गुहम् ३४.
मग तिसऱ्या लिंगाची स्थापना करण्याची इच्छा गुहाला झाली.
यद्यप्येतच्छुभं लिंगं सर्वदोषविवर्जितम् ३४.
जरी हे लिंग शुभ आणि सर्व दोषांपासून मुक्त आहे,
ततो ब्रह्मा सर्वदोषविमुक्तं निर्ममे स्वयम् ३४.
मग ब्रह्मा यांनी स्वतः सर्व दोषांपासून मुक्त असे लिंग निर्माण केले.
तत्र स्कंदस्य प्रीत्यर्थं सर्वदेवैर्निनिर्मितम् ३४.
तेथे स्कंदाच्या आनंदासाठी सर्व देवांनी ते लिंग तयार केले.
गंगादिकानि तीर्थानि यानि प्रोचुर्दिवौकसः ३४.
गंगा वगैरे तीर्थस्थाने, जी देवांनी सांगितली,
एवमस्त्विति तान्यूचुः प्रीत्यर्थं शरजन्मनः गाधिपुत्रादिभिर्विप्रैस्तर्पयामास संयुतः॥ ३४.
‘तसेच असो,’ असे त्यांनी म्हणाले, शरजन्म्याच्या आनंदासाठी; गाधीच्या पुत्रांसह इतर ब्राह्मणांबरोबर त्याने तर्पण केले.
ततो वैशाखमासस्य चतुर्द्दश्यां शुभे दिने ३४.
मग वैशाख महिन्याच्या शुभ चतुर्दशी दिवशी,
जगुर्गंधर्वपतयो ननृतुश्चाप्सरोगणाः ३४.
गंधर्वांचे अधिपती गाऊ लागले आणि अप्सरांचा समूह नाचू लागला.
सर्वतीर्थोदकैः स्नाप्य तल्लिंगं भक्तिसंयुतः ३४.
सर्व तीर्थांच्या पाण्याने ते लिंग भक्तीभावाने स्नान घालण्यात आले.
पूजाकाले स्वयं तत्र लिंगमध्येस्थितो हरः ३४.
पूजेच्या वेळी, त्या लिंगात स्वतः हर उपस्थित होता.
ततस्तं पूजयन्प्राह स्कंदो भक्तिपरिप्लुतः ३४.
त्यावेळी भक्तीने ओतप्रोत झालेल्या स्कंदाने त्याची पूजा करून त्याच्याशी बोलला.
मम यः स्थापयेल्लिंगं शुभं सद्म च कारयेत् ३४.
जो कोणी माझ्यासाठी पवित्र लिंग स्थापन करतो आणि निवासही बांधतो,
मम सद्म सुधाशुभ्रं यावत्संख्यं करोति यः ३४.
जो कोणी माझ्या निवासाचे, अमृतासारखे शुभ्र, कितीही बांधतो,
ध्वजभूतो ध्वजं दत्त्वा विपापः स्यात्पताकया ३४.
जो ध्वज म्हणून पताका अर्पण करतो, तो त्या पताकेमुळे पापमुक्त होतो.
रजःसंशोधनं कृत्वा नरो रोगैः प्रमुच्यते ३४.
ज्याने धूळ शुद्ध केली, तो मनुष्य रोगांपासून मुक्त होतो.
पुष्पक्षीरादि भिर्दत्तैस्तिलाभोऽक्षतदर्भकैः ३४.
फुलं, दूध, तिळ, अक्षता आणि दुर्वा यांसारख्या वस्तू अर्पण केल्याने,
घृतेन हतपापः स्यान्मधुना सुभगो भवेत् ३४.
तुप अर्पण केल्याने पाप नष्ट होते; मध अर्पण केल्याने सौभाग्य मिळते.
पानीयदधिदुग्धाद्यैः क्रमाद्दशगुणं फलम् ३४.
पाणी, दही, दूध वगैरे अर्पण केल्याने फळ दहा पटीने वाढते.
कपिलापंचगव्येन सुरसिंधुजलेन वा ३४.
कपिला गायीच्या पंचगव्याने किंवा गंगाजलाने केलेली पूजा श्रेष्ठ ठरते.
कुशोदकाद्गंधजलं तस्मात्तीर्थोदकं वरम् ३४.
कुशाच्या पाण्याने किंवा सुगंधी पाण्याने केलेली पूजा चांगली, पण तीर्थाचे पाणी सर्वश्रेष्ठ आहे.
कपिलां दत्त्वा यदाप्नोति तत्फलं कलशे पृथक् ३४.
कपिला गाय दान केल्याने जे फळ मिळते, तेच वेगळ्या कलशात अर्पण केल्यानेही मिळते.
श्रीखंडागरुकाश्मीरशशिनः क्रमशोऽधिकाः ३४.
चंदन, अगर, काश्मिरी केशर आणि चंद्रकांत या एकामागून एक श्रेष्ठ आहेत.
प्रशस्तो गुग्लुलो धूपस्तस्माच्चंद्रोऽगरुर्वरः ३४.
गुग्गुळाचा धूप उत्तम मानला जातो; त्यात चंद्रकांत आणि अगर हे विशेष श्रेष्ठ आहेत.
दीपदः कीर्तिमाप्नोति चक्षुरुत्तममेव च ३४.
जो दिवा अर्पण करतो, त्याला कीर्ती आणि उत्तम दृष्टी मिळते.
पुष्पेण हेमकर्णस्य प्रबद्धेन द्विसंगुणम् ३४.
फुलाला सोन्याच्या कर्णफुलात बांधून अर्पण केल्याने फळ दुप्पट मिळते.
अखंडैर्बिल्वपत्रैश्च पुष्पैर्वा विविधैरपि ३४.
अखंड बिल्वपत्रांनी किंवा विविध फुलांनी पूजा केल्याने,