ततो ब्रह्मादिभिः सार्धं विष्णुना शंकरेण च ३३.
मग ब्रह्मा व इतरांसह, विष्णू आणि शंकर यांनी,
प्रतिज्ञेश्वरमित्येव लिंगं परमशोभनम् ३३.
त्या शोभिवंत लिंगाला प्रतिज्ञेश्वर असे नाव दिले.
पूजां च जागरं कृत्वा मुच्येत्पारुष्यपापतः ३३.
तेथे पूजा व जागरण केल्याने, माणूस कठोरतेच्या पापातून मुक्त होतो.
ततो द्वितीयं लिंगं तु वह्निकोणाश्रितं तथा ३३.
मग दुसरे लिंगही अग्निकोणात तसेच स्थापले.
कपालेश्वरमित्येव लिंगं पापापहं शुभम् ३३.
त्या पवित्र लिंगाला कपाळेश्वर असे म्हणतात, ते पाप नष्ट करणारे आहे.
कपालेश्वरसांनिध्यं देवीं कापालिकेश्वरीम् ३३.
कपाळेश्वराच्या सान्निध्यात देवी कपाळिकेश्वरी आहे.
पातालगंगा यत्रास्तिं सर्वपापहरा शिवा ३३.
तेथे पाताळगंगा आहे, शुभ आणि सर्व पापे दूर करणारी.
तदा तोयं तारकाय सहितः सर्वदैवतैः॥ ३३.
त्या वेळी, तारक आणि सर्व देवतांसह ते पाणी होते.
काश्यपेयाय वज्रांगतनयाय महात्मने ३३.
ते पाणी वज्रांगाचा महात्मा पुत्र कश्यपेया याला दिले गेले.
ततो महेश्वरः प्रीतः प्राह स्कंदस्य श्रृण्वतः स्नात्वोपोष्य समभ्यर्च्य कपालेश्वरमीश्वरीम्॥ ३३.
मग महेश्वर प्रसन्न होऊन, स्कंद ऐकत असताना, स्नान करून, उपवास करून, कपाळेश्वर आणि देवीची योग्यरीत्या पूजा केल्यावर बोलले.
तेजोवधसमुद्भूतपातकेन स मुच्यते॥ ३३.
तो तेजाचा वध करून निर्माण झालेल्या पापातून मुक्त होतो.
अस्यामेव तिथौ सोमः शिवयोगश्च तैतिलम् स्नात्वात्र सशरीरो वै रुद्रलोकं व्रजीष्यति॥ ३३.
याच तिथीला सोम आणि शिवयोग असतो; येथे शरीरासह स्नान केल्यावर तो रुद्रलोकात जातो.
कपालेशस्य सांनिध्ये शक्तिच्छिद्रं हि कीर्त्यते ३३.
कपाळेशाच्या सान्निध्यात शक्तीचे छिद्र जाहीर केले जाते.
इति श्रुत्वा रुद्रवाक्यं स्कंदः प्रीतोऽभवद्भृशम् ३३.
रुद्राचे हे वचन ऐकून स्कंद अत्यंत आनंदित झाला.
ततस्तृतीयलिंगस्य चिकीर्षु स्थापनं गुहम् ३४.
मग तिसऱ्या लिंगाची स्थापना करण्याची इच्छा गुहाला झाली.
यद्यप्येतच्छुभं लिंगं सर्वदोषविवर्जितम् ३४.
जरी हे लिंग शुभ आणि सर्व दोषांपासून मुक्त आहे,
ततो ब्रह्मा सर्वदोषविमुक्तं निर्ममे स्वयम् ३४.
मग ब्रह्मा यांनी स्वतः सर्व दोषांपासून मुक्त असे लिंग निर्माण केले.
तत्र स्कंदस्य प्रीत्यर्थं सर्वदेवैर्निनिर्मितम् ३४.
तेथे स्कंदाच्या आनंदासाठी सर्व देवांनी ते लिंग तयार केले.
गंगादिकानि तीर्थानि यानि प्रोचुर्दिवौकसः ३४.
गंगा वगैरे तीर्थस्थाने, जी देवांनी सांगितली,
एवमस्त्विति तान्यूचुः प्रीत्यर्थं शरजन्मनः गाधिपुत्रादिभिर्विप्रैस्तर्पयामास संयुतः॥ ३४.
‘तसेच असो,’ असे त्यांनी म्हणाले, शरजन्म्याच्या आनंदासाठी; गाधीच्या पुत्रांसह इतर ब्राह्मणांबरोबर त्याने तर्पण केले.
ततो वैशाखमासस्य चतुर्द्दश्यां शुभे दिने ३४.
मग वैशाख महिन्याच्या शुभ चतुर्दशी दिवशी,
जगुर्गंधर्वपतयो ननृतुश्चाप्सरोगणाः ३४.
गंधर्वांचे अधिपती गाऊ लागले आणि अप्सरांचा समूह नाचू लागला.
सर्वतीर्थोदकैः स्नाप्य तल्लिंगं भक्तिसंयुतः ३४.
सर्व तीर्थांच्या पाण्याने ते लिंग भक्तीभावाने स्नान घालण्यात आले.
पूजाकाले स्वयं तत्र लिंगमध्येस्थितो हरः ३४.
पूजेच्या वेळी, त्या लिंगात स्वतः हर उपस्थित होता.
ततस्तं पूजयन्प्राह स्कंदो भक्तिपरिप्लुतः ३४.
त्यावेळी भक्तीने ओतप्रोत झालेल्या स्कंदाने त्याची पूजा करून त्याच्याशी बोलला.
मम यः स्थापयेल्लिंगं शुभं सद्म च कारयेत् ३४.
जो कोणी माझ्यासाठी पवित्र लिंग स्थापन करतो आणि निवासही बांधतो,
मम सद्म सुधाशुभ्रं यावत्संख्यं करोति यः ३४.
जो कोणी माझ्या निवासाचे, अमृतासारखे शुभ्र, कितीही बांधतो,
ध्वजभूतो ध्वजं दत्त्वा विपापः स्यात्पताकया ३४.
जो ध्वज म्हणून पताका अर्पण करतो, तो त्या पताकेमुळे पापमुक्त होतो.
रजःसंशोधनं कृत्वा नरो रोगैः प्रमुच्यते ३४.
ज्याने धूळ शुद्ध केली, तो मनुष्य रोगांपासून मुक्त होतो.
पुष्पक्षीरादि भिर्दत्तैस्तिलाभोऽक्षतदर्भकैः ३४.
फुलं, दूध, तिळ, अक्षता आणि दुर्वा यांसारख्या वस्तू अर्पण केल्याने,