त्वमेव हंता दैत्यानां देवानां परिपालकः ३२.
राक्षसांचा नाश करणारा आणि देवांचा रक्षण करणारा एकटाच तू आहेस.
क्षणार्धं पश्य मे वीर्यं भास्करो लोहितायते ३२.
अर्ध्या क्षणासाठी माझं सामर्थ्य पाहा; सूर्यही लाल झाला.
विरोषोऽभूत्तमालिंग्य वचनं केशवोऽब्रवीत् ३२.
केशवाने त्याला मिठी मारून म्हणाला.
स्मरात्मानं यदर्थं त्वमुत्पन्नोऽसि महेश्वरात् सुरविप्रकृते जन्म जीवितं च महात्मनाम्॥ ३२.
स्वतःला आठव, महेश्वरापासून तू ज्या कारणासाठी जन्मलास — मोठ्या आत्म्यांचा जन्म आणि जीवन देवांच्या संकटासाठीच असतं.
रुद्रस्य देव्या गंगायाः कृत्तिकानां च तेजसा साधूनां च कृते यस्य धनं वीर्यं च संपदः॥ ३२.
रुद्र, देवी, गंगा आणि कृतिकांच्या तेजातून, तसेच सज्जनांच्या भल्यासाठी, ज्याचं धन, सामर्थ्य आणि समृद्धी आहे.
सफलं तस्य तत्सर्वं नान्यथा रुद्रनंदन॥ ३२.
रुद्रपुत्रा, हे सगळं त्याच्यासाठीच फळदायी ठरतं, दुसऱ्या कोणासाठी नाही.
अद्य धर्मश्च देवाश्च गावः साध्याश्च ब्राह्मणाः ३२.
आज धर्म, देवता, गायी, साध्य आणि ब्राह्मण —
या गतिः शिवत्यागेन त्वत्त्यागेन च केशव ३२.
शिवाचा त्याग केल्यावर आणि तुझा त्याग केल्यावर जी अवस्था मिळते, केशवा —
या गतिः श्रुतित्यागेन साध्वी भार्यातिपीडनात् निष्ठुरस्य गतिर्या च तां गतिं यामि केशव॥ ३२.
शास्त्रांचा त्याग केल्यावर, सती पत्नीला त्रास दिल्यावर आणि निर्दयी माणसाला जी अवस्था मिळते, केशवा, मी त्या अवस्थेला जातो.
इत्युक्ते सुमहान्नादः संप्रजज्ञे दिवौकसाम् ३२.
हे बोलल्यावर स्वर्गातील देवांचा एक मोठा आवाज झाला.
ततस्तार्क्षअयं समारुद्य हरिस्तस्मिन्महारणे ३२.
मग हरि गरुडावर बसून त्या मोठ्या अरण्यात गेला.
लोहितांबरसंवीतो लोहितस्रग्विभूषणः ३२.
तो लाल वस्त्र घातलेला, लाल हार आणि दागिने घातलेला होता.
भुजेन तोलयञ्छक्तिं सर्वभूतानि कम्पयन् ३२.
त्याने आपल्या हाताने शूल फिरवले आणि सर्व जीव थरथर कापू लागले.
तिष्ठतिष्ठ सुदुर्बुद्धे जीवितं ते मयि स्थितम् ३२.
थांब, थांब, वाईट बुद्धी असलेल्या! तुझे प्राण माझ्या हातात आहेत.
यत्ते सुनिष्ठुरत्वं च धर्मे देवेषु गोषु च ३२.
धर्म, देव आणि गायी यांच्याविषयी तुझी ती अतिशय निर्दयता —
एवमुक्ते गुहेनाथ निवृत्तस्यास्य भारत ३२.
गुहाने हे बोलल्यावर, तो मागे सरला, भारत.
तेजसा भासयंती तमध ऊर्ध्वं दिशो दश ३२.
त्याच्या तेजाने तो प्रदेश आणि वरखाली दहा दिशा उजळून निघाल्या.
अहं शक्तिर्गुहाख्याता भूतलेषु सदा स्थिता ३२.
मी ही शक्ती आहे, जिला गुहा म्हणतात, जी नेहमी पृथ्वीवरील सर्व जीवांमध्ये वास करते.
सुरेषु सर्वेषु वसामि चाहं विप्रेषु शास्त्रार्थरतेषु चाहम् ३२.
मी सर्व देवांमध्ये राहतो आणि शास्त्राच्या अर्थात रमणाऱ्या ब्राह्मणांमध्येही मी असतो.
तदस्य पुण्यसंघस्य संप्राप्तोद्यावधिर्गुह ३२.
गुहा, या पुण्यसंचयामुळे स्वर्गाची मर्यादा गाठली गेली आहे.
तस्यां ततो निर्गतायां दैत्यशीर्षं व्यकम्पयत् ३२.
ती तिथून निघून गेल्यावर, दैत्याचे डोके थरथरले.
एतस्मिन्नंतरे शक्तिं सोऽक्षिपद्गिरिजात्मजः ३२.
इतक्यात, गिरिजेचा मुलगा आपली शक्ती फेकतो.
कल्पांभोधिसमुन्नादां दिधक्षंतीं जगद्यथा ३२.
कल्पाच्या मेघासारखा गजर करत, जग जाळण्याची इच्छा बाळगून,
दारणीं पर्वतानां च सर्वसत्त्वबलाधिकाम् ३२.
ती पर्वत फाडू शकणारी आणि सर्व सत्त्वांच्या बळापेक्षा अधिक शक्तिशाली होती.
धर्मश्चेद्बलवाँल्लोके धर्मो जयति चेत्सदा ३२.
जर धर्माला जगात ताकद असेल, तर नेहमी धर्माचाच विजय होतो.
सा कुमारभुजोत्सृष्टा दुर्निवार्या दुरासदा ३२.
कुमाराच्या हातून सोडलेले ते अस्त्र थांबवता येणारे नव्हते आणि त्याला कोणीही सामोरे जाऊ शकत नव्हते.
निःसृत्य जलकल्लोलपूर्विका स्कंदमाययौ नादयन्वसुधां सर्वां पपातायोमुखो मृतः॥ ३२.
पाण्याच्या लाटांसह बाहेर येऊन, ते अस्त्र स्कंदाजवळ आले, संपूर्ण पृथ्वीवर आवाज करत गेले आणि लोखंडाच्या चेहऱ्याच्या दैत्यावर आदळले, त्यामुळे तो मेला.
एवं प्रताप्य त्रैलोक्यं निर्जित्य बहुशः सुरान् ३२.
अशा प्रकारे, तीनही लोकांना तापवून आणि देवांना वारंवार जिंकून,
एतस्मिन्निहते दैत्ये प्रहर्षं विश्वमाययौ॥ ३२.
तो दैत्य मारला गेल्यावर, सगळ्या विश्वात आनंद पसरला.
ववुर्वातास्तथा पुण्याः सुप्रभोभूद्दिवाकरः ३२.
पवित्र वारे वाहू लागले आणि सूर्य तेजस्वीपणे चमकू लागला.