उमया सह संत्यक्त्वा रथं वृषभमावहत् ३२.
उमा सोबत रथ सोडून तो वृषभावर चढला.
ततस्तं शतसिंहं च रथं रुद्रेण निर्मितम् ३२.
मग रुद्राने तयार केलेला शंभर सिंह असलेला रथ तिथे प्रकट झाला.
शूलपाशुपतादीनि सहसोपस्थितानि च ३२.
शूळ, पाशुपत आणि इतर शस्त्रे अचानक तिथे दिसू लागली.
ततः स्ववंचितं ज्ञात्वा रुद्रेणात्मानमीर्ष्यया ३२.
मग रुद्राने आपली फसवणूक केली हे कळल्यावर त्याला हेवा वाटू लागला.
ततो जनार्दनोऽधावच्चक्रमुद्यम्य वेगतः ३२.
मग जनार्दन वेगाने चक्र उचलून पुढे धावला.
गदां धनेश्वरः क्रुद्धः पाशं च वरुणो नदन् वायुर्महांकुशं घोरं शक्तिं वह्निर्महाप्रभाम्॥ ३२.
धनाचा स्वामी रागावून गदा उचलतो, वरुण मोठ्याने ओरडत पाश घेतो, वायू भयंकर मोठा अंकुश घेतो, आणि अग्नी तेजस्वी शक्ती उचलतो.
निर्ऋतिर्निशितं खड्गं रुद्राः शूलानि कोपिताः ३२.
निरृति तीक्ष्ण तलवार उचलतो, आणि रुद्र रागाने शूळ उचलतात.
विश्वेदेवाश्च मुसलं चंद्रार्कौ स्वप्रभामपि ३२.
विश्वदेव मुसळ उचलतात, आणि चंद्रसूर्य आपलीच प्रभा धारण करतात.
हिमाद्रि प्रमुखाश्चापि समुद्यम्य महीधरान् ३२.
हिमालय आणि इतर मोठे पर्वत आपापले विशाल शिखर उचलतात.
निवृत्तः सहसा पार्थ महागज इवोन्नदन् ३२.
पार्था, मग तो अचानक मोठ्या हत्तीसारखा गर्जत मागे सरकला.
दंडं यमादुपादाय मूर्ध्न्याहत्य न्यपातयत् ३२.
त्याने यमाचा दंड उचलून डोक्यावर मारला आणि तो खाली फेकला.
वरुणात्पाशमादाय तेन बद्धा न्यपातयत् ३२.
त्याने वरुणाचा फास घेऊन त्याने बांधून खाली पाडले.
फूल्कारैरुद्धतं वह्निं शमयामास तारकः ३२.
तारकाने फुंकर देऊन पेटलेली आग शांत केली.
शूलैरेव तथा रुद्राः साध्याश्च धनुषार्दिताः ३२.
त्याचप्रमाणे रुद्र आणि साध्यांना शूल आणि बाणांनी घायाळ केले.
रेणुनाच्छाद्य चंद्रार्कौ वल्मीकस्थाविवेक्षितौ ३२.
त्याने धुळीने चंद्र आणि सूर्य झाकून टाकले, त्यामुळे ते वाळवीच्या घरासारखे ओळखू येईनासे झाले.
सविषाश्च कृता नागा निर्विषाः पादकुट्टनैः ३२.
सापांना विषारी केले, आणि ज्यांना विष नव्हते त्यांना पायाने चिरडून टाकले.
एवं तद्देवसैन्यं च हाहाभूतमचेतनम् ३२.
अशा प्रकारे त्या देवांच्या सैन्याचे हाल झाले, ते बेशुद्ध आणि जिवंतपणीच मृत झाले.
ततश्चांतर्दधे सद्यः प्रहसन्निव केशवः ३२.
तेव्हा केशव अचानक हसतच तिथून अदृश्य झाला.
अपश्यंस्तारको विष्णुं पुनर्वृषभवा हनम् ३२.
तारकाला विष्णू दिसला नाही, पण पुन्हा वृषभातून जन्मलेला संहारक दिसला.
अचिरांशुरिवालक्ष्यो लक्ष्योथ भगवान्हरिः ३२.
भगवान हरि क्षणभर चमकणाऱ्या किरणासारखा दिसला आणि मग तो लक्ष्य झाला.
पलायध्वमहो देवाः शक्तिश्चेद्वः पलायितुम् ३२.
देवतांनो, पळा! जर तुमच्यात पळण्याची शक्ती असेल तर.
किं न श्रुतः पुरा गीतः श्लोकः स्वायंभुवेन यः अपस्मारीषु चैवापि सर्वे ते संशयं गताः॥ ३२.
स्वायंभुवाने पूर्वी गायलेला श्लोक तुम्ही ऐकला नाही का? ज्यांना अपस्मार झाला आहे, ते सगळे शंका धरतात.
प्रत्यक्षं तदिदं सर्वमाधुना चात्र दृस्यते॥ ३२.
हे सर्व आता तुमच्या डोळ्यांसमोर स्पष्टपणे दिसत आहे.
अज्ञासिष्म पुरैवैतद्रुद्रभक्तं न हंत्यसौ ३२.
हे आपल्याला आधीच माहीत होते: जो रुद्राचा भक्त आहे, त्याचा वध होत नाही.
अथैष यदि दैत्येंद्रं न निहंति कुबुद्धिमान् ३२.
जर हा दैत्यांचा राजा मारत नाही, तर तो खोट्या बुद्धीचा आहे.
अद्य मे विपुलं बाह्वोर्बलं पश्यत दैत्याधमं नाशयामि मुष्टिनैकेन पश्यत॥ ३२.
आज माझ्या हातांची मोठी ताकद पाहा; मी त्या नीच दैत्याचा एकाच मुठीने नाश करतो—पाहा!
मया हि दक्षिणो बाहुर्दत्तश्च भवतां सदा ३२.
माझा उजवा हात नेहमीच तुमच्यासाठी दिला आहे.
येंऽबरे ये च पाताले भुवि ये च महासुराः ३२.
जे आकाशात आहेत, जे पाताळात आहेत, जे पृथ्वीवर आहेत आणि जे मोठे असुर आहेत.
एवमुक्ता जगन्नाथो मुष्टिमुद्यम्य दक्षिणम् ३२.
असं म्हणून जगाचा स्वामी उजवा मुठ उंचावला.
तस्मिन्धावति गोविंदे चचाल भुवनत्रयम् ३२.
गोविंद धावताच तिन्ही लोकं थरथर कापू लागली.