एका जीवात्मिका तत्र प्रत्यक्षा च तथापरा ३२.
तेथे एक जीवात्मा आहे, एक प्रकट आणि दुसरी अप्रकट.
भक्तो रुद्रो कृपावांश्च जंतुष्वेव हरव्रतः ३२.
रुद्र हा सर्व प्राण्यांत दयाळू भक्त आहे, आणि हराचा व्रत पाळणारा आहे.
जहि नैवात्र पश्यामि दोषं कंचन ते प्रभो ३२.
प्रभो, मारा! कारण मी तुझ्यात कुठलाही दोष पाहत नाही.
हंतुं न कुरुते बुद्धिं रुद्रभक्त इति स्मरन् ३२.
तो रुद्राचा भक्त आहे, हे आठवून त्याच्या मनात मारण्याचा विचारच येत नाही.
प्राह चैवं सुदुर्बुद्धे हन्मि त्वां पश्य मे बलम् हत्वा त्वामद्य सर्वांस्तांश्छेत्स्ये पश्याद्य मे बलम्॥ ३२.
मग त्याने त्या मूर्खाला म्हटले, 'मी तुला मारतो — माझं बळ पाहा! आज तुला ठार करून मी सगळ्यांनाही संपवीन; आज माझी ताकद बघ!'
दैत्येंद्र तव चास्माभिः किमहो श्रृणु सत्यताम्॥ ३२.
दैत्यराजा, आता आम्ही तुला खरं काय करावं ते सांगतो, ऐक.
रथे य एष शर्वोऽयं हतेऽस्मिन्सकलं हतम् ३२.
त्या रथावर जो आहे तोच शर्व आहे; तो मारला गेला, तर सगळेच संपले.
अभिसृत्य स जग्राह रुद्रस्य रथकूबरम् ३२.
तो धावत जाऊन रुद्राच्या रथाचा जुवा पकडतो.
रेसतू रोदसी तूर्णं मुमुहुश्च महर्षयः ३२.
आकाश आणि पृथ्वी जोरात घुमू लागली, आणि महर्षी गोंधळून गेले.
आसीच्च निश्चितं तेषां जितमस्माभिरित्युत ३२.
त्यांना आता खात्री पटली — 'आपण हरलो आहोत.'
उमया सह संत्यक्त्वा रथं वृषभमावहत् ३२.
उमा सोबत रथ सोडून तो वृषभावर चढला.
ततस्तं शतसिंहं च रथं रुद्रेण निर्मितम् ३२.
मग रुद्राने तयार केलेला शंभर सिंह असलेला रथ तिथे प्रकट झाला.
शूलपाशुपतादीनि सहसोपस्थितानि च ३२.
शूळ, पाशुपत आणि इतर शस्त्रे अचानक तिथे दिसू लागली.
ततः स्ववंचितं ज्ञात्वा रुद्रेणात्मानमीर्ष्यया ३२.
मग रुद्राने आपली फसवणूक केली हे कळल्यावर त्याला हेवा वाटू लागला.
ततो जनार्दनोऽधावच्चक्रमुद्यम्य वेगतः ३२.
मग जनार्दन वेगाने चक्र उचलून पुढे धावला.
गदां धनेश्वरः क्रुद्धः पाशं च वरुणो नदन् वायुर्महांकुशं घोरं शक्तिं वह्निर्महाप्रभाम्॥ ३२.
धनाचा स्वामी रागावून गदा उचलतो, वरुण मोठ्याने ओरडत पाश घेतो, वायू भयंकर मोठा अंकुश घेतो, आणि अग्नी तेजस्वी शक्ती उचलतो.
निर्ऋतिर्निशितं खड्गं रुद्राः शूलानि कोपिताः ३२.
निरृति तीक्ष्ण तलवार उचलतो, आणि रुद्र रागाने शूळ उचलतात.
विश्वेदेवाश्च मुसलं चंद्रार्कौ स्वप्रभामपि ३२.
विश्वदेव मुसळ उचलतात, आणि चंद्रसूर्य आपलीच प्रभा धारण करतात.
हिमाद्रि प्रमुखाश्चापि समुद्यम्य महीधरान् ३२.
हिमालय आणि इतर मोठे पर्वत आपापले विशाल शिखर उचलतात.
निवृत्तः सहसा पार्थ महागज इवोन्नदन् ३२.
पार्था, मग तो अचानक मोठ्या हत्तीसारखा गर्जत मागे सरकला.
दंडं यमादुपादाय मूर्ध्न्याहत्य न्यपातयत् ३२.
त्याने यमाचा दंड उचलून डोक्यावर मारला आणि तो खाली फेकला.
वरुणात्पाशमादाय तेन बद्धा न्यपातयत् ३२.
त्याने वरुणाचा फास घेऊन त्याने बांधून खाली पाडले.
फूल्कारैरुद्धतं वह्निं शमयामास तारकः ३२.
तारकाने फुंकर देऊन पेटलेली आग शांत केली.
शूलैरेव तथा रुद्राः साध्याश्च धनुषार्दिताः ३२.
त्याचप्रमाणे रुद्र आणि साध्यांना शूल आणि बाणांनी घायाळ केले.
रेणुनाच्छाद्य चंद्रार्कौ वल्मीकस्थाविवेक्षितौ ३२.
त्याने धुळीने चंद्र आणि सूर्य झाकून टाकले, त्यामुळे ते वाळवीच्या घरासारखे ओळखू येईनासे झाले.
सविषाश्च कृता नागा निर्विषाः पादकुट्टनैः ३२.
सापांना विषारी केले, आणि ज्यांना विष नव्हते त्यांना पायाने चिरडून टाकले.
एवं तद्देवसैन्यं च हाहाभूतमचेतनम् ३२.
अशा प्रकारे त्या देवांच्या सैन्याचे हाल झाले, ते बेशुद्ध आणि जिवंतपणीच मृत झाले.
ततश्चांतर्दधे सद्यः प्रहसन्निव केशवः ३२.
तेव्हा केशव अचानक हसतच तिथून अदृश्य झाला.
अपश्यंस्तारको विष्णुं पुनर्वृषभवा हनम् ३२.
तारकाला विष्णू दिसला नाही, पण पुन्हा वृषभातून जन्मलेला संहारक दिसला.
अचिरांशुरिवालक्ष्यो लक्ष्योथ भगवान्हरिः ३२.
भगवान हरि क्षणभर चमकणाऱ्या किरणासारखा दिसला आणि मग तो लक्ष्य झाला.