विंध्याद्रिमिव तं स्कंदो गृहीत्वा तं व्यताडयत् ३२.
स्कंदाने त्याला जणू काही विंध्य पर्वतच पकडल्यासारखे धरून जोरात मारले.
मेने च दुर्जयं दैत्यस्तदा षड्वदनं रणे ३२.
मग त्या दैत्याने युद्धात सहा मुख असलेल्या कुमाराला जिंकणे अशक्य आहे असे मनात धरले.
तं भीतमिव चालक्ष्य दैत्यवीराश्च कोटिशः ३२.
तो जणू घाबरल्यासारखा दिसताच, कोट्यवधी दैत्यवीर तिथे गोळा झाले.
क्रुद्धस्तेषु ततः स्कंदः शक्तिं घोरामथाददे ३२.
मग स्कंद त्या सर्वांवर रागावून भीषण शक्ती उचलली.
उल्काजालं महाघोरं पपात वसुधातले ३२.
भीषण उल्कांचा वर्षाव पृथ्वीवर कोसळला.
ततः कोट्यो विनिष्पेतुः शक्तीनां भर्तर्षभ ३२.
मग, हे श्रेष्ठ योद्ध्या, कोट्यवधी भाले बाहेर पडले.
अष्टौ पद्मानि दैत्वानां दशकोटिशतानि च ३२.
दैत्यांच्या आठ कमळ मांड्या आणि दहा अब्जांच्या गटांनाही तेथे होते.
ह्रंदोदरं च दैत्येंद्रं निखर्वैर्दशभिर्वृतम् ३२.
ह्रंदोदऱ नावाचा दैत्यांचा राजा दहा भयंकर शत्रूंनी वेढलेला होता.
कुमारानुचराः पार्थ पूरयंतो दिशो दश ३२.
कुमाराचे सेवक, हे पार्था, दहा दिशांना गजबजून गेले.
पताकयावधूताश्च हताः केचित्सहस्रशः ३२.
काहीजण झेंडे फडफडताना त्यांच्या आघाताने हजारोंनी मारले गेले.
केचिन्मयूरपक्षाभ्यां चरणाभ्यां च सूदिताः ३२.
काहीजण मोराच्या पिसांनी आणि पायांनी ठार झाले.
पार्षदैर्मातृभिः सार्धं पद्मशो निहताः परे ३२.
इतर काहीजण मातांसोबत असलेल्या सहकाऱ्यांनी गटागटाने मारले गेले.
अभाग्यैरिव लोकेषु तारकः स्कंदमाययौ ३२.
जणू काही सर्व लोकांत दुर्दैवी असल्यासारखा तारक स्कंदाकडे गेला.
तया मयूरमाजघ्ने मयूरो विमुखोऽभवत् ३२.
त्याने त्या वेळी मोरावर प्रहार केला; मोर तिथून वळून गेला.
देवसेनापते शीघ्रं शक्तिं मुंच महासुरे ३२.
देवसेनेचे सेनापती, त्वरेने तुझी शक्ति या महान दैत्यावर फेक.
त्वयैव रुद्रभक्तोऽयं जनार्दन ममेरितम् ३२.
हा रुद्रभक्त आहे, हे जनार्दन, आणि मीच याला पाठवले आहे.
नारुद्रः पूजयेद्रुद्रं भक्तरूपस्य यो हरः ३२.
रुद्र स्वतः रुद्राची पूजा करत नाही; हराने भक्तरूप घेतले आहे.
तिरस्कृता विप्रलब्धाः शप्ताः क्षिप्ताः प्रपीडिताः ३२.
ते दुर्लक्षित, फसवलेले, शापित, दूर फेकलेले आणि त्रासलेले आहेत.
एष चेद्धंति तद्भद्रं हन्यतामेष मां रणे ३२.
जर तो मारतो, तर ते शुभ होवो; रणांगणात तो मला ठार करो.
नैतत्तवोचितं स्कंद रुद्रभक्तो यथा श्रृणु ३२.
हे स्कंदा, रुद्रभक्त म्हणून हे तुझ्यासाठी योग्य नाही; ऐक.
एका जीवात्मिका तत्र प्रत्यक्षा च तथापरा ३२.
तेथे एक जीवात्मा आहे, एक प्रकट आणि दुसरी अप्रकट.
भक्तो रुद्रो कृपावांश्च जंतुष्वेव हरव्रतः ३२.
रुद्र हा सर्व प्राण्यांत दयाळू भक्त आहे, आणि हराचा व्रत पाळणारा आहे.
जहि नैवात्र पश्यामि दोषं कंचन ते प्रभो ३२.
प्रभो, मारा! कारण मी तुझ्यात कुठलाही दोष पाहत नाही.
हंतुं न कुरुते बुद्धिं रुद्रभक्त इति स्मरन् ३२.
तो रुद्राचा भक्त आहे, हे आठवून त्याच्या मनात मारण्याचा विचारच येत नाही.
प्राह चैवं सुदुर्बुद्धे हन्मि त्वां पश्य मे बलम् हत्वा त्वामद्य सर्वांस्तांश्छेत्स्ये पश्याद्य मे बलम्॥ ३२.
मग त्याने त्या मूर्खाला म्हटले, 'मी तुला मारतो — माझं बळ पाहा! आज तुला ठार करून मी सगळ्यांनाही संपवीन; आज माझी ताकद बघ!'
दैत्येंद्र तव चास्माभिः किमहो श्रृणु सत्यताम्॥ ३२.
दैत्यराजा, आता आम्ही तुला खरं काय करावं ते सांगतो, ऐक.
रथे य एष शर्वोऽयं हतेऽस्मिन्सकलं हतम् ३२.
त्या रथावर जो आहे तोच शर्व आहे; तो मारला गेला, तर सगळेच संपले.
अभिसृत्य स जग्राह रुद्रस्य रथकूबरम् ३२.
तो धावत जाऊन रुद्राच्या रथाचा जुवा पकडतो.
रेसतू रोदसी तूर्णं मुमुहुश्च महर्षयः ३२.
आकाश आणि पृथ्वी जोरात घुमू लागली, आणि महर्षी गोंधळून गेले.
आसीच्च निश्चितं तेषां जितमस्माभिरित्युत ३२.
त्यांना आता खात्री पटली — 'आपण हरलो आहोत.'