उत्सृज्य सहसा पार्थ ऐरावणशिरःस्थितः ३२.
अचानक आपली जागा सोडून, पार्था, तो ऐरावताच्या डोक्यावर जाऊन उभा राहिला.
शक्रं च चघ्ने विनदन्पेततुस्तावुभौ भुवि ३२.
त्याने मोठ्याने गर्जना करत इंद्रावर आघात केला आणि दोघेही जमिनीवर कोसळले.
रथमाश्रित्य भूयोपि तारकाभिमुखो ययौ ३२.
पुन्हा एकदा आपल्या रथावर चढून तो तारकाच्या दिशेने पुढे गेला.
ह्रियते ह्रियते राजा त्राता कोऽपि न विद्यते ३२.
राजा पकडला जात आहे, पकडला जात आहे—त्याला वाचवायला कुणीच नाही.
बाणैः ससैन्यं कृत्वा च जंभकं गृध्रमोदनम् ३२.
त्याने बाणांनी जंभक आणि गृध्रमोदन यांच्यासह त्यांची सैन्येही घायाळ केली.
किमेतेन महेन्द्रेण मया युध्यस्व दानव ३२.
तुला हा मोठा इंद्र कशाला उपयोगाचा? दानवा, माझ्याशी लढ.
नग्नेन सह को युध्येद्धतेनापि च येन वा ३२.
कोण नग्न, थकलेला किंवा अशा अवस्थेत असलेल्या कोणासोबत लढेल?
आत्मनस्तु समं किंचिद्विलोक्य सुदुर्मते ३२.
अरे वाईट बुद्धीच्या, स्वतःसारखा कुणीतरी बघ आणि मग विचार कर.
ततः कुमारः सहसा मयूरस्थोऽभ्यधावत ३२.
तेव्हा कुमाराने आपल्या मोरावर बसून झपाट्याने पुढे धाव घेतली.
ततो हरिः स्कंदमाह किमेतेन तव प्रभो ३२.
मग हरीने स्कंदाला विचारले, 'हे प्रभो, तुला याच्याशी काय देणेघेणे?'
एवमुक्त्वा निवार्यैनं केशवो गरुडस्थितः ३२.
असं म्हणून, गरुडावर उभा राहून केशवाने त्याला थांबवले.
स तैर्बाणैस्ताड्यमानो वज्रैरिव महासुरः ३२.
त्या महान असुरावर त्यांच्या बाणांनी जणू वज्रप्रहारासारखे आघात झाले.
यान्यान्बाणान्हरिर्दिव्यानस्त्राणि च मुमोच ह ३२.
हरीने अनेक दिव्य बाण आणि अस्त्रे सोडली.
ततः कौमोदकीं गृह्य क्षिप्रकारी जनार्दनः ३२.
मग जनार्दनाने पटकन कौमुदकी गदा उचलली.
ततो रथादवप्लुत्य विवृत्य वदनं महत् ३२.
मग तो रथावरून उडी मारून खाली उतरला आणि आपले मोठे तोंड उघडले.
ततोऽभूत्सर्वदेवानां विमोहो जगतामपि ३२.
तेव्हा सर्व देवतांमध्ये आणि जगातही गोंधळ निर्माण झाला.
कालनेमिर्नश्चैव प्रानृत्यत महारणे ३२.
कालनिमी नष्ट झाला आणि त्या महान रणभूमीत नाचू लागला.
कुक्षिं विदार्य चक्रेण भास्करोऽभादिवोदितः ३२.
त्याच्या पोटात चक्र घुसवून फाडल्यावर, सूर्य जणू उगवत असल्यासारखा प्रकट झाला.
पातालस्य तलं निन्ये तत्र शिश्ये स काष्ठवत् ३२.
त्याला पाताळाच्या तळाशी नेलं आणि तिथे तो लाकडासारखा निपचित पडून राहिला.
प्रमोदितास्तथा देवा विमोहास्तत्क्षणाद्बभुः ३२.
देवांना फार आनंद झाला आणि दैत्य त्या क्षणी गोंधळून गेले.
त्वया यद्विहितं कर्म तत्कर्तान्यो न विद्यते ३२.
तू जे काम केलं आहेस, ते दुसऱ्या कोणालाही शक्य नाही.
तेषामतिबलो ह्येष त्वया विष्णो विनिर्जितः ३२.
हे विष्णू, यांच्यात हा फार बलवान आहे, पण तू त्याला जिंकून दाखवलंस.
कंसरूपः पुनस्तेऽयं हंतव्योऽष्टमजन्मनि ३२.
हा पुन्हा कंसाच्या रूपात आठव्या जन्मात मारला जाईल.
शस्त्रजालैर्लब्धसंज्ञान्दैत्यसैन्याननाशयत् ३२.
शस्त्रांच्या वर्षावाने त्याने शुद्धीवर आलेल्या दैत्यांच्या सैन्याचा संहार केला.
अपतन्भूतले पार्थ च्छिन्नाभ्राणीव सर्वशः ३२.
पार्था, ते सर्व पृथ्वीवर असे पडले जसे तुटलेले ढग विखुरले जातात.
देवैः स्कंदानुगैश्चैव कृतं शस्त्रैः पराङ्मुखम् ३२.
देव आणि स्कंदाचे अनुयायी यांनी शस्त्रांनी त्याला मागे पळवून लावलं.
संहतानि च सर्वाणि तदा तूर्याण्यवादयन् ३२.
तेव्हा सर्व वाद्ये एकत्र वाजवली गेली.
देवानां च महामोदं तारकः प्राह सारथिम् ३२.
देवतांचा मोठा आनंद पाहून तारकाने आपल्या सारथ्याला सांगितले.
येस्माभिस्तृणवद्दृष्टाः पश्य कालस्य चित्रताम् ३२.
ज्यांना आपण गवतासारखे समजत होतो, त्या काळाची करामत बघ.
पश्यंतु मे बलं बाह्वोर्द्रवंतु च सुराधमाः ३२.
माझ्या बाहूंचं बळ त्यांनी पाहावं आणि हे देवांचे नीच लोक पळून जावोत.