त्वं भवेंद्रो महाबाहो सर्वेषां नः सुखावहः २९.
महाबाहू, तू आमच्यासाठी सर्वांना आनंद देणारा इंद्र होशील.
शाधि त्वमेव त्रैलोक्यं भवानिंद्रोस्तु सर्वदा २९.
तूच नेहमी भवानीचा इंद्र म्हणून तिन्ही लोकांवर राज्य कर.
त्वमेव राजा भद्रं ते त्रैलोक्यस्य ममैव च २९.
तूच तिन्ही लोकांचा आणि माझाही राजा आहेस, तुझ्यावर सदैव शुभेच्छा असोत.
यदि सत्यमिदं वाक्यं निश्चयाद्भाषितं त्वया अहमिंद्रो भविष्यामि तव वाक्याद्यशोऽस्तु ते॥ २९.
जर हे तुझे बोलणे खरे आणि ठाम असेल, तर मी इंद्र होईन; तुझ्या वचनामुळे तुला कीर्ती लाभो.
दानवानां विनाशाय देवानामर्थसिद्धये २९.
दानवांचा नाश करण्यासाठी आणि देवांचे कार्य साध्य करण्यासाठी.
इत्युक्ते सुमहानादः सुराणामभ्यजायत २९.
हे ऐकून देवांमध्ये मोठा गजर झाला.
जयेति तुष्टुवुश्चैनं वादित्राण्यभ्यवादयन् २९.
त्यांनी 'जय' म्हणत त्याची स्तुती केली आणि वाद्ये वाजवली.
तेन शब्देन महता विस्मिता नगनंदिनी २९.
त्या मोठ्या आवाजाने पर्वतांची नंदिनी आश्चर्यचकित झाली.
अद्य नुनं प्रहृष्टानां सुराणां विविधा गिरः २९.
आज देव आनंदित होऊन त्यांच्या विविध स्वरांनी गूंजत आहेत.
गवां च ब्राह्मणानां च साध्वीनां च दिवौकसाम् २९.
गायी, ब्राह्मण, सती स्त्रिया आणि देवतांचेही स्वर ऐकू येतात.
एवं वदति सा देवी द्रष्टुं तमुत्सुकाऽभवत् २९.
देवी असे बोलत असताना, तिला त्याला पाहण्याची उत्कंठा वाटू लागली.
वृषभं तत आरुह्य देव्या सह समुत्सुकः २९.
मग वृषभावर बसून तो देवीसोबत उत्सुकतेने निघाला.
ततो ब्रह्मा महासेनं प्रजापतिरथाब्रवीत् २९.
मग ब्रह्मा, प्रजापती, महासेनाला म्हणाला.
अनयोर्वीर्यसंयोगात्तवोत्पत्तिस्तु प्राथमी २९.
त्यांच्या शक्तींच्या संगमातून तुझा जन्म सर्वात प्रथम झाला.
अपूजयदमेयात्मा पितरं मातरं च ताम् २९.
अमाप आत्म्याने आपल्या वडिलांना आणि आईला नम्रतेने वंदन केले.
चिरं जहृषतुश्चोभौ पार्वतीपरमेश्वरौ २९.
पार्वती आणि परमेश्वर दोघेही दीर्घकाळ आनंदित झाले.
देवी प्रकृतिमोक्षं च तुष्टा हर्षपरिप्लुता २९.
देवी आनंदाने भरून, आपली खरी मुक्ती मिळवली.
ऋषिभिस्ताः परित्यक्तास्तं पुत्रेति जगुस्तदा २९.
ऋषींनी त्यांना सोडले आणि त्या वेळी त्याला 'पुत्र' म्हणून संबोधले.
स्वाहा ममेति च प्राह पावकश्च ममेति च २९.
स्वाहा म्हणाली, "तो माझा आहे," आणि अग्नीही म्हणाला, "तो माझाच आहे."
चक्रुस्ते कलहं घोरं विवदंतः परस्परम् २९.
त्यांनी एकमेकांशी जोरदार भांडण सुरू केले.
ततस्तान्प्रहसन्नाह विवादो युज्यते न च २९.
मग तो हसत म्हणाला, "हे भांडण योग्य नाही."
ततः प्राहुश्च षड्देव्यः स्वर्गो नो ह्यक्षयो भवेत् २९.
मग त्या सहा देव्या म्हणाल्या, "आमचं स्वर्गसुख कधीच कमी होऊ नये."
रोहिण्याश्चानुजा स्कंद स्पर्धमानाभिजित्खला २९.
स्कंदा, रोहिणीची धाकटी बहीण अभिजित हे पाहून मत्सराने आणि हट्टीपणाने वागली.
तु. लक्ष्मीनारायणसंहिता [https://sa.wikisource.org/s/1v7e २.३२.१४] ततः प्रभृति मूढोऽस्मि तत्स्थाने स्थापय प्रभो २९.
त्या वेळेपासून मी गोंधळलेलो आहे; प्रभु, मला त्या ठिकाणी स्थिर कर.
नक्षत्रं सप्तशीर्षाभं भाति तद्वह्निदैवतम् तदग्नेः प्रियतां देहि सहवासं सदैव च॥ २९.
सात शिरांचं ज्याचं रूप आहे असं नक्षत्र तेजाने चमकतं; ते अग्नीचं दैवत आहे—त्याला तुझं प्रेम दे आणि नेहमी त्याच्यासोबत राहा.
हव्यं कव्यं च यत्किंचिद्द्विजा होष्यंति पावके॥ २९.
ब्राह्मण जे काही हविर्द्रव्य किंवा पितरांसाठी अर्पण करतात, ते सगळं अग्नितच टाकतात.
तत्ते नाम्ना प्रदास्यंति वासः सार्धं भवेत्तव २९.
ते तुझं नाव घेऊन तुला त्याच्यासोबत राहण्याची जागा देतील.
स चाप्याहाद्यप्रभृति यज्ञभागानवाप्नुहि २९.
आणि त्या वेळेपासून तुला यज्ञातील भाग मिळत राहील.
एवमेवेति तानाह स्कंदस्तद्धि सुदुर्लभम् अभ्यषिंचन्गिरौ तस्मिन्योगिनामादिपत्यके॥ २९.
"तसं असू दे," असं स्कंदाने मान्य केलं, कारण ते फार दुर्मिळ आहे; मग त्यांनी त्या पर्वतावर, योग्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या ठिकाणी, त्याचा अभिषेक केला.
योगीश्वरमिति प्राहुस्ततस्तं योगिनस्तथा २९.
त्या वेळेपासून योग्यांनी त्याला 'योग्यांचा स्वामी' असं म्हणायला सुरुवात केली.