पुनरेष्यामि भो मातरित्युक्त्वाभूच्छिलासुतः २९.
'आई, मी पुन्हा येईन' असे सांगून, पर्वतराजाचा पुत्र निघून गेला.
ततो दृष्ट्वा च तां प्राह धिग्नार्य इति त्र्यंबकः॥ २९.
मग तिला पाहून त्र्यंबकाने म्हटले, 'अरे, अयोग्य स्त्री!'
सा च प्रण्म्य तं प्राह सत्यमेतन्न मिथ्यया २९.
ती त्याला वाकून म्हणाली, "हे खरे आहे, खोटे नाही."
पुरुषाणां प्रसादेन मुच्यंते भवसागरात् २९.
माणसांच्या कृपेने संसाराच्या समुद्रातून मुक्त होता येते.
पुत्रं दास्यामि येन त्वं ख्यातिमाप्स्यसि शोभने २९.
सुंदरी, मी तुला असा मुलगा देईन की ज्यामुळे तुझे नाव सर्वत्र होईल.
ततो वर्षसहस्रेषु देवास्त्वरितमानसाः २९.
मग हजार वर्षांनंतर देव सर्व काम सोडून तिथे धावले.
द्वारि स्थितं प्रतिहारं वंचयित्वा च पावकः २९.
दाराशी उभ्या असलेल्या द्वारपालाला फसवून अग्नी आत गेला.
ददृशे तं च देवेशो विनतां प्रेक्ष्य पार्वतीम् २९.
देवतांचा स्वामी त्याला पाहिला आणि वाकलेली पार्वतीही पाहिली.
यदिदं भुक्षुतं स्थानान्मम तेजो ह्यनुत्तमम् २९.
माझ्या जागेवरून जे जे श्रेष्ठ तेज खाल्ले गेले आहे,
भीतस्ततोऽसौ जग्राह सर्वदेवमुखं च सः २९.
त्यामुळे तो घाबरून, सर्व देवांच्या तोंडातून आलेले ते तेज उचलले.
विपाट्य जठराण्येषां वीर्यं माहेश्वरं ततः २९.
त्यांनी त्यांच्या पोटात हात घालून महादेवांचे वीर्य काढले.
वह्निश्च व्याकुलीभूतो गंगायां मुमुचे सकृत् २९.
अग्नी घाबरून, ते एकदम गंगेत सोडून दिले.
जातस्त्रिभुवनक्यातस्तेन च श्वेतपर्वतः २९.
त्यामुळे तो श्वेत पर्वत तिन्ही लोकांत प्रसिद्ध झाला.
सप्तर्षिभिर्वह्निहोमं कुर्वद्भिर्मंत्रवीर्यतः २९.
सप्तर्षी सामर्थ्यशाली मंत्रांनी अग्निहोत्र करत होते.
गतेऽह्न्यत्वस्मिंश्च तत्रस्थः पत्नी स्तेषामपश्यत २९.
दिवस संपल्यावर, तिथेच असताना त्याने त्यांच्या पत्नींना पाहिले.
पश्यमानः प्रफुल्लाक्षो वह्निः कामवशं गतः २९.
त्यांना पाहून अग्नीच्या डोळ्यांत आनंद फुलला आणि तो कामाच्या वश झाला.
साध्वीः पत्नीर्द्विजेंद्राणामकामाः कामयाम्यहम् २९.
मी द्विजश्रेष्ठांच्या सती पत्नींची इच्छा करतो, जरी त्या इच्छाशून्य आहेत.
कृत्वैतन्नश्यते कीर्तिर्यावदाचंद्रतारकम् २९.
हे केल्याने, चंद्र आणि तारे असतील तोपर्यंत कीर्ती कधीच नष्ट होत नाही.
संयन्तुं नाभवच्छक्त उपायैर्बहुभिर्मनः २९.
अनेक उपाय करूनही त्याचे मन थांबवता आले नाही.
ततः स्वाहा च भार्यास्य बुबुधे तद्विचेष्टितम् २९.
मग स्वाहा, त्याची पत्नी, त्याचे वर्तन ओळखली.
स्वां भार्यामथ मां त्यक्त्वा बहुवासादवज्ञया २९.
त्याने स्वतःची पत्नी आणि मला सोडून दिलं, आणि खूप दिवस आमच्याकडे तुच्छतेने पाहिलं.
तदासां रूपमाश्रित्य रमिष्ये तेन चाप्यहम् २९.
मग मी त्याचं रूप धारण करून त्याच्यासोबत रमण करीन.
तस्या रूपं समाधाय पावकं प्राप्य साब्रवीत् २९.
तिचं रूप घेऊन ती अग्नीपाशी गेली आणि बोलू लागली.
न चेत्करिष्यसे देव मृतां मामुपधारय २९.
देवा, जर तू काही केलं नाहीस तर मला मेलीच समज.
सर्वाभिः सहिता प्राप्ता ताश्च यास्यंत्यनुक्रमात् २९.
त्या सर्वांसह एकत्र आल्या आणि मग एकामागून एक निघून जातील.
ततः स कामसंतप्तः संबभूव तया सह २९.
मग कामाने व्याकुळ होऊन तो तिच्यासोबत एकरूप झाला.
चिंतयंती ममेदं चेद्रूपं द्रक्ष्यंति कानने २९.
मी असं विचारलं, की जर त्यांनी माझं रूप जंगलात पाहिलं,
तस्मादेतद्रक्षमाणा गरुडी संभवाम्यहम् २९.
म्हणून हे पाहताना मी गरुडी होईन.
शरस्तंबैः सुसंपृक्तं रक्षोभिश्च पिशाचकैः २९.
ती बाणांनी छिद्रलेली आणि राक्षस व पिशाच्चांनी राखलेली होती.
प्राक्षिपत्कांचने कुंडे शुक्रं तद्धारणेऽक्षमा २९.
ती ते वीर्य धरू न शकल्याने सोन्याच्या भांड्यात टाकलं.