कापि स्त्री नापि मोक्तव्या त्वया पुत्रेति सादरम् २९.
कोणतीही स्त्री, अगदी तूही, मुली, तुझ्यामुळे आत जाऊ नये.
भविष्यसि न चाप्यत्र प्रवेशं लप्स्यसे व्रज २९.
तू इथे राहू शकणार नाहीस, प्रवेशही मिळणार नाही; परत जा.
नगाधिराजतनया पार्वती रुद्रवल्लभा २९.
नगाधिराजाची कन्या, रुद्राची प्रिया पार्वती,
न सा नारी तु दैत्योऽसौ वायोर्नैवावबासत २९.
ती स्त्री नव्हती, तर राक्षस होती; वाऱ्यालाही तिचा पत्ता लागला नाही.
अकार्यं क्रियते मूढैः प्रायः क्रोधसमन्वितैः २९.
मूढ आणि रागाने भरलेले लोक नेहमीच चुकीची कृत्ये करतात.
अपरिच्छिन्नसर्वार्था पुत्रं शापितवत्यहम् २९.
माझ्या सर्व गोष्टींच्या असीम समज असूनही, मी स्वतःच माझ्या मुलाला शाप दिला.
संचिंत्यैवमुवाचेदं वीरकं प्रति शैलजा २९.
अशी विचार करून, पर्वतराजाची कन्या तिने वीरकाला असे सांगितले.
अहं वीरक ते माता मा तेऽस्तु मनसो भ्रमः २९.
वीरका, मीच तुझी आई आहे; तुझ्या मनात काहीही गोंधळ राहू नये.
मम गात्रस्थितिभ्रांत्या मा शंकां पुत्र भावय २९.
माझ्या देहातील अस्थिरतेमुळे, मुला, तुझ्या मनात शंका ठेवू नकोस.
मया शप्तोऽस्यविदिते वृत्तांते दैत्यनिर्मिते २९.
माझ्या माहितीशिवाय, दैत्याने घडवलेल्या या प्रसंगात मी तुला शाप दिला.
न निवर्तयितुं शक्यः शापः किं तु ब्रवीमि ते २९.
हा शाप मागे घेता येणार नाही; पण मी तुला एक गोष्ट सांगते.
पुण्ये चाप्यर्बुदारण्ये स्वर्गमोक्षप्रदे नृणाम् २९.
पुण्यवान अर्बुद अरण्यात, जे लोकांना स्वर्ग आणि मुक्ती देते,
वाराणस्यां विश्वनाथसमं तत्फलदं नृणाम् २९.
वाराणसीमध्ये, जिथे विश्वनाथासारखेच फळ मिळते, तेथेही लोकांना तेच फळ मिळते.
तदेकयात्रया प्रोक्तमर्बुदस्य महागिरेः २९.
या महान अर्बुद पर्वताबद्दल हे तीन प्रकारे सांगितले गेले आहे.
संसारी न पुनर्भूयान्महेश्वरवचो यथा २९.
जसा महेश्वराने सांगितले आहे, तसा संसारात अडकलेला पुन्हा तसा होत नाही.
वाराणसीं च केदारं किं स्मरंति वृथैव ते २९.
मग लोक व्यर्थ का वाराणसी आणि केदार यांचा स्मरण करतात?
शीघ्रमेष्यसि चात्रैव प्रतीहारत्वमाप्स्यसि २९.
तू लवकरच इथे येशील आणि द्वारपालाचे स्थान मिळवशील.
संस्तूय विविधैर्वाक्यैर्मातरं समभाषत २९.
आईचे विविध शब्दांनी स्तुती करून, त्याने तिला संबोधले.
शापोऽनुग्रहरूपोऽयं विशेषादर्बुदाचले २९.
हा शाप प्रत्यक्षात आशीर्वादच आहे, विशेषतः अर्बुद पर्वतावर.
ऊधः पृथिव्या देशोऽयं यो गिरेश्चार्णवांतरे २९.
हा प्रदेश पृथ्वीचे स्तन असून, पर्वत आणि समुद्र यांच्या मध्ये आहे.
पुनरेष्यामि भो मातरित्युक्त्वाभूच्छिलासुतः २९.
'आई, मी पुन्हा येईन' असे सांगून, पर्वतराजाचा पुत्र निघून गेला.
ततो दृष्ट्वा च तां प्राह धिग्नार्य इति त्र्यंबकः॥ २९.
मग तिला पाहून त्र्यंबकाने म्हटले, 'अरे, अयोग्य स्त्री!'
सा च प्रण्म्य तं प्राह सत्यमेतन्न मिथ्यया २९.
ती त्याला वाकून म्हणाली, "हे खरे आहे, खोटे नाही."
पुरुषाणां प्रसादेन मुच्यंते भवसागरात् २९.
माणसांच्या कृपेने संसाराच्या समुद्रातून मुक्त होता येते.
पुत्रं दास्यामि येन त्वं ख्यातिमाप्स्यसि शोभने २९.
सुंदरी, मी तुला असा मुलगा देईन की ज्यामुळे तुझे नाव सर्वत्र होईल.
ततो वर्षसहस्रेषु देवास्त्वरितमानसाः २९.
मग हजार वर्षांनंतर देव सर्व काम सोडून तिथे धावले.
द्वारि स्थितं प्रतिहारं वंचयित्वा च पावकः २९.
दाराशी उभ्या असलेल्या द्वारपालाला फसवून अग्नी आत गेला.
ददृशे तं च देवेशो विनतां प्रेक्ष्य पार्वतीम् २९.
देवतांचा स्वामी त्याला पाहिला आणि वाकलेली पार्वतीही पाहिली.
यदिदं भुक्षुतं स्थानान्मम तेजो ह्यनुत्तमम् २९.
माझ्या जागेवरून जे जे श्रेष्ठ तेज खाल्ले गेले आहे,
भीतस्ततोऽसौ जग्राह सर्वदेवमुखं च सः २९.
त्यामुळे तो घाबरून, सर्व देवांच्या तोंडातून आलेले ते तेज उचलले.