सापि दृष्ट्वा गिरिसुतां स्नेहविक्लवमानसा २८.
ती सखी, पर्वतराजकन्येला पाहून, प्रेमाने ओथंबून गेली.
सा चास्यै सर्वमाचख्यौ शंकरात्कोपकारणम् २८.
तिने गिरिजेला सर्व काही सांगितलं—शंकरावर राग का आला हेही सांगितलं.
नित्यं शैलाधिराजस्य देवता त्वमनिंदिते २८.
हे निष्पापे, तू नेहमीच पर्वतराजाची देवी आहेस.
तदहं संप्रवक्ष्यामि यद्विधेयं तवाधुना २८.
म्हणून मी तुला आता काय करावे लागेल ते सांगतो.
त्वयाख्येयं मम शुबे युक्तं पश्चात्करोम्यहम् २८.
हे शुभे, तू मला सांग, मग मी योग्य ते करीन.
रम्ये तत्र महाशृंगे नानाश्चर्योपशोभिते २८.
त्या सुंदर, विविध आश्चर्यांनी सजलेल्या मोठ्या शिखरावर—
तपस्तेपे गिरिसुता पुत्रेण परिपालिता २८.
पर्वतराजाची कन्या आपल्या मुलाच्या रक्षणाखाली तप करत होती.
यथा न काचित्प्रविशेद्योषिदत्र हरांतिके २८.
इथे, हराजवळ, कोणतीही स्त्री प्रवेश करू नये म्हणून.
शीघ्रमेव करिष्यामि ततो युक्तमनंतरम् २८.
मी ते फार लवकर करीन आणि मग लगेच योग्य ते करीन.
मातुराज्ञा सुतो ह्लाद प्लावितांगो गतज्वरः २८.
मातेस आज्ञा मानून, पुत्र आनंदाने आणि हर्षाने भरून, सर्व ताप विसरून गेला.
गजवक्त्रं ततः प्राह प्रणम्य समवस्थितम् २८.
मग गजवक्त्राने वाकून तिथे उभ्या असलेल्या व्यक्तीला सांगितले.
गजवक्त्रं हि त्वां बाल मामिवोपहसिष्यति २८.
बालका, गजवक्त्र तुला जसे मला हसतो तसेच हसणार आहे.
पराभवाद्धि धूर्तानां मरणं साधु पुत्रक २८.
दुष्टांचा पराभव झाला की, पुत्रा, त्यांचा मृत्यूच योग्य असतो.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखण्डे कुमारेश्वरमाहात्म्ये पार्वत्यस्तपोर्थं गमनवर्णनंनामाष्टाविंशोऽध्यायः
अशा प्रकारे कुमारेश्वराच्या महात्म्यात, कौमारिकाखंडातील, पहिल्या माहेश्वरखंडातील, स्कंद महापुराणाच्या एक्क्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील, 'पार्वतीच्या तपासाठी जाण्याचे वर्णन' नावाचा अठ्ठावीसवा अध्याय संपला.
व्रजंती गिरिजाऽपश्यत्सखीं मातुर्महाप्रभाम् २९.
गिरिजा जात असताना तिला आपल्या आईची तेजस्वी सखी दिसली.
सापि दृष्ट्वा गिरिसुतां स्नेहविक्लवमानसा २९.
पर्वतराजकन्येला पाहून ती सखी प्रेमाने भरून गेली.
सा चास्यै सर्वमाचख्यौ शंकरात्कोपकारणम् २९.
ती सखीने तिला सर्व काही सांगितले—शंकराचा राग का आला हेही.
नित्यं शैलाधिराजस्य देवता त्वमनिंदिते २९.
हे निष्पापे, तू नेहमीच पर्वतराजाची देवी आहेस.
तदहं संप्रवक्ष्यामि यद्विधेयं तवाधुना २९.
म्हणून मी तुला आता काय करावे लागेल ते सांगते.
त्वयाख्येयं मम शुभे युक्तं पश्चात्करोम्यहम् २९.
हे शुभे, तू मला सांग, मग मी योग्य ते करीन.
रम्ये तत्र महाशृंगे नानाश्चर्योपशोभिते २९.
त्या रम्य अशा मोठ्या शिखरावर, जिथे अनेक अद्भुत गोष्टींनी शोभा आली होती,
तपस्तेपे गिरिसुता पुत्रेण परिपालिता २९.
त्या पर्वतराजाच्या कन्येने, आपल्या मुलाच्या संरक्षणाखाली, कठोर तपश्चर्या केली.
स्थंडिलस्था च हेमंते निराहारा तताप सा २९.
हिवाळ्यात, ती उघड्या जमिनीवर बसून, उपवास करत तप करत होती.
ज्ञात्वा गतां गिरिसुतां पितुर्वैरमनुस्मरन् २९.
पर्वतराजाची कन्या निघून गेली हे कळताच, त्याने तिच्या वडिलांबद्दलचा वैर आठवले.
जिते किलांधके दैत्ये गिरिशेनामरद्विषि २९.
जेव्हा देवांचा शत्रू असलेला अंधक दैत्य, पर्वतराजाने जिंकला,
तमागत्याब्रवीद्ब्रह्मा तपसा परितोषितः २९.
तेव्हा ब्रह्मदेव त्याच्या तपाने प्रसन्न होऊन त्याच्याकडे आला आणि बोलला.
ब्रह्माणमाह दैत्यस्तु निर्मृत्युत्वमहं वृणे ब्रह्मोवाच २९.
दैत्याने ब्रह्मदेवाला म्हटले, "माझ्यासाठी मृत्यूचं अभाव असावं, हेच मी मागतो." ब्रह्मदेव म्हणाले,
यतस्ततोऽपि दैत्येंद्र मृत्युः प्राप्यः शरीरिणा २९.
पण दैत्यराजा, शरीर असलेल्या प्रत्येकाला मृत्यू अपरिहार्यच आहे.
रूपस्य परिवर्तो मे यदा स्यात्पद्मसंभव २९.
कमलातून जन्मलेल्या, माझं रूप बदललं की मगच मला मृत्यू येवो.
इत्युक्तस्तं तथेत्याह तुष्टः कमलसंभवः २९.
असं त्याने म्हटल्यावर, कमलातून जन्मलेला ब्रह्मदेव प्रसन्न होऊन म्हणाला, "तसं होवो."