नाहं मुष्णामि नयने नेत्रहंता भवान्भव २७.
मी डोळे नष्ट करत नाही; डोळ्यांचा संहार करणारा तूच आहेस, हे भव.
मूर्ध्नि शूलं जनयसे स्वैर्दोषैर्मामदिक्षिपन् २७.
तुझ्या स्वतःच्या दोषांवर मला दोष देत, तू डोक्यावर त्रिशूल धारण करतोस.
यास्याम्यहं परित्यक्तुमात्मानं तपसा गिरिम् २७.
मी तुला सोडून, तपश्चर्या करण्यासाठी पर्वतावर जाईन.
निशम्य तस्या वचनं कोपतीक्ष्णाक्षरं भवः २७.
तिचे रागाने भरलेले तीक्ष्ण शब्द ऐकून, भव—
न तत्त्वज्ञासि गिरिजे नाहं निंदापरस्तव २७.
गिरिजे, तुला खरी गोष्ट माहीत नाही; मी तुझ्यावर दोष ठेवणारा नाही.
विकल्पः स्वच्छचित्तेति गिरिजैषा मम प्रिया २७.
गिरिजे, तुझं मन निर्मळ आहे म्हणूनच तुझ्या मनात असा गोंधळ येतो, आणि म्हणूनच तू मला प्रिय आहेस.
अस्मादृशानां कृष्णांगि प्रवर्तंतेऽन्यथा गिरः २७.
कृष्णवर्णे, आमच्यासारख्या लोकांच्या बोलण्यात कधी कधी वेगळाच अर्थ निघतो.
नर्मवादी भविष्यामि जहि कोपं सुचिस्मिते २७.
सुंदर हास्य असलेल्या सखी, मी थट्टेने बोलणार आहे; तू राग सोड.
दीनेनाप्यपमानेन निंदिता नमि विक्रियाम् २७.
कोणीही तुच्छ माणूस अपमान केला तरी मी कधीच आपलं मन डळमळू देत नाही.
इत्यनेकैश्चाटुवाक्यैः सूक्तैर्देवेन बोधिता २७.
अशा अनेक गोड आणि मनापासून बोललेल्या शब्दांनी त्या देवाने तिला समजावत राहिला.
अवष्टब्धावथ क्षिप्त्वा पादौ शंकरपाणिना २७.
मग शंकराने हाताने तिला घट्ट धरून तिच्या पायांवर आपलं डोकं टेकवलं.
तस्यां व्रजन्त्यां कोपेन पुनराह पुरांतकः २७.
ती रागाने चालत असताना, नगरांचा संहार करणाऱ्या देवाने पुन्हा बोलायला सुरुवात केली.
हिमाचलस्य श्रृंगैस्तैर्मेघमालाकुलैर्मनः २७.
हिमाचलाच्या ढगांनी वेढलेल्या शिखरांमुळे माझं मन अस्वस्थ झालं आहे.
काठिन्यं कष्टमस्मिंस्ते वनेभ्यो बहुधा गतम् २७.
तुझ्यातली कठोरता आणि कडवटपणा या जंगलांमधून अनेक प्रकारे आले आहेत.
संक्रांतं सर्वमेवैतत्तव देवी हिमाचलात् २७.
हे सगळं, देवी, तुझ्यात हिमाचलापासूनच आलं आहे.
कोपकंपितधूम्रास्या प्रस्फुरद्दशनच्छदा २७.
रागाने थरथरणाऱ्या ओठांनी, धुरकट तोंडाने आणि दात दाखवत ती उभी राहिली.
तवापि दुष्टसंपर्कात्संक्रांतं सर्वमेवहि २७.
खरंच, वाईट संगतीमुळे हे सगळं तुझ्यात आलं आहे.
हृत्कालुष्यं शशांकात्ते दुर्बोधत्वं वृषादपि २७.
चंद्रापासून तुझ्या मनात कलुषता आली, आणि वृषभापासून समजून घेण्याची कठीणता मिळाली.
श्मशानवास आसीस्त्वं नग्नत्वान्न तव त्रपा २७.
तू स्मशानात राहिलीस; उघडं राहिल्यामुळे तुला लाज वाटत नाही.
व्रजंती गिरिजाऽपश्यत्सखीं मातुर्महाप्रभाम् २८.
गिरिजा चालत असताना तिला तिच्या आईची सामर्थ्यशाली सखी दिसली.
सापि दृष्ट्वा गिरिसुतां स्नेहविक्लवमानसा २८.
ती सखी, पर्वतराजकन्येला पाहून, प्रेमाने ओथंबून गेली.
सा चास्यै सर्वमाचख्यौ शंकरात्कोपकारणम् २८.
तिने गिरिजेला सर्व काही सांगितलं—शंकरावर राग का आला हेही सांगितलं.
नित्यं शैलाधिराजस्य देवता त्वमनिंदिते २८.
हे निष्पापे, तू नेहमीच पर्वतराजाची देवी आहेस.
तदहं संप्रवक्ष्यामि यद्विधेयं तवाधुना २८.
म्हणून मी तुला आता काय करावे लागेल ते सांगतो.
त्वयाख्येयं मम शुबे युक्तं पश्चात्करोम्यहम् २८.
हे शुभे, तू मला सांग, मग मी योग्य ते करीन.
रम्ये तत्र महाशृंगे नानाश्चर्योपशोभिते २८.
त्या सुंदर, विविध आश्चर्यांनी सजलेल्या मोठ्या शिखरावर—
तपस्तेपे गिरिसुता पुत्रेण परिपालिता २८.
पर्वतराजाची कन्या आपल्या मुलाच्या रक्षणाखाली तप करत होती.
यथा न काचित्प्रविशेद्योषिदत्र हरांतिके २८.
इथे, हराजवळ, कोणतीही स्त्री प्रवेश करू नये म्हणून.
शीघ्रमेव करिष्यामि ततो युक्तमनंतरम् २८.
मी ते फार लवकर करीन आणि मग लगेच योग्य ते करीन.
मातुराज्ञा सुतो ह्लाद प्लावितांगो गतज्वरः २८.
मातेस आज्ञा मानून, पुत्र आनंदाने आणि हर्षाने भरून, सर्व ताप विसरून गेला.